Χιμπαντζής και ουραγκοτάγκος… μίλησαν

Μιλούν τα ζώα; Και βέβαια μιλούν! Για πρώτη φορά στα επιστημονικά χρονικά,
Αμερικανοί επιστήμονες έμαθαν σε έναν χιμπαντζή και έναν ουραγκοτάγκο, να
μιλάνε Αγγλικά, και να συζητάνε μαζί με τους επιστήμονες, πάνω σε διάφορα θέματα!

Με μία τσαχπίνικη ματιά, σηκώνει το κεφάλι της, και πατάει μία σειρά
πολύχρωμων συμβόλων, σε ένα ηλεκτρονικό πληκτρολόγιο. Από ένα συνθεσάιζερ
φωνής που είναι συνδεδεμένο με το πληκτρολόγιο, βγαίνουν τα λόγια της: «Ο
επισκέπτης μου έχει καμία έκπληξη;», ρωτάει. Ο Μπιλ Φιλντς, ένας από τους
φύλακες και συναδέλφους της, απαντάει: «Ναί, είναι στο ψυγείο. Θέλεις να στο
φέρω;». «Ναι», έρχεται η απάντηση. Κρατώντας ένα κεσεδάκι με ζελέ φράουλας, ο
Φιλντς της το τείνει. «Ξέρεις τι είναι;», ρωτάει. «Τζέλο», του έρχεται η απάντηση.

Η όλη αυτή συζήτηση μπορεί να μην σας φαίνεται κάτι το ιδιαίτερο, αλλά είναι
αποτέλεσμα μιάς εκπληκτικής επιστημονικής καινοτομίας. Διότι ο χειριστής του
πληκτρολογίου δεν είναι κανένας τεχνικός, αλλά ένας 14-χρονος χιμπαντζής,
ονόματι Πανμπανίσα, ο οποίος διαθέτει λεξιλόγιο 3.000 λέξεων!

Η Πανμπανίσα είναι μέρος ενός μοναδικού πειράματος ­ επικεφαλής του οποίου
είναι η ερευνήτρια Σου Σάβαντζ ­ Ράμπο, που σκοπό έχει να διαπιστώσει τι θα
συμβεί εάν ένας πίθηκος μεγαλώσει και ανατραφεί σα να ήταν ανθρώπινο παιδί.
Πόση πρόοδο θα κάνει, και τι θα επιτύχει;

Μαζί με την Πανμπανίσα βρίσκονται άλλοι πέντε πίθηκοι, οι οποίοι ζουν και
εργάζονται με ανθρώπους ερευνητές, 24 ώρες την ημέρα. Σε αυτούς τους πιθήκους
περιλαμβάνεται και ο γιος της Πανμπανίσα, ο Ναιότα, ο οποίος είναι ενός έτους,
φοράει πάνες, έχει μάθει να αναγνωρίζει πολλές λέξεις, και ήδη έχει σημειώσει
πρόοδο ίση με εκείνη ενός συνομηλίκου του, ανθρώπινου παιδιού.

Πέρα όμως από την επιστημονική σημασία του πειράματος αυτού, γεννιούνται
κάποια ηθικά προβλήματα: όταν αποκαλύπτεται ότι τα ζώα μπορούν να
επικοινωνήσουν και να λειτουργήσουν λογικά, σε επίπεδο όμοιο με αυτό ενός
παιδιού, δεν θα έπρεπε να έχουν πολλά από τα θεωρούμενα μέχρι σήμερα
«ανθρώπινα» δικαιώματα;