3η ΚΑΡΤΑ Γονείς και σωματεία

ΟΠΟΙΟΣ ασχολείται με τα διοικητικά των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων,
γνωρίζει βαθιά τις τεράστιες δυσκολίες για τη λειτουργία τους, αφού
χρειάζονται σημαντικά ποσά για την κάλυψη βασικών αναγκών (ρουχισμός, έξοδα
μετακινήσεων και ξενοδοχείων, μισθοί προπονητών, φυσικοθεραπευτών, εφόρων
υλικού, καθώς και δαπάνες για οδοιπορικά, διατροφή και κίνητρα για τους
αθλητές). Στο ποδόσφαιρο τα μεγέθη είναι μεγαλύτερα.

Οι εθελοντές διοικητικοί παράγοντες καταβάλουν πολλές προσπάθειες και
υποβάλλονται σε περισσότερες θυσίες, για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς τους
συλλόγους. Οι ενεργοί φίλαθλοι έχουν μειωθεί και τα μέλη των σωματείων έχουν
άλλες ασχολίες και συνήθειες.

Γεννιέται το ερώτημα: Πώς θα συνεχιστεί το πολύτιμο αθλητικό και κοινωνικό
έργο των σωματείων, χωρίς συμπαράσταση από τον κόσμο, αλλά και χωρίς
οικονομικούς πόρους;.

Οι αρμόδιοι οφείλουν να μάθουν ότι τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία
εξακολουθούν να υπάρχουν, επειδή δραστηριοποιούνται σε σημαντικό ποσοστό οι
γονείς των αθλητών. Μπορεί να ενδιαφέρονται οι πιο πολλοί κυρίως για το
αθλητικό μέλλον του παιδιού τους, αλλά η προσφορά τους κάθε άλλο παρά ασήμαντη
χαρακτηρίζεται. Κι όσο οι γονείς θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, τα σωματεία θα
εξακολουθούν να βρίσκονται σε λειτουργία.

Επειδή τα διάφορα τμήματα των συλλόγων παρουσιάζουν έργο αποκλειστικά και
μόνο λόγω των προσπαθειών των γονέων, οι τελευταίοι έχουν απαιτήσεις
αξιοποίησης και προώθησης των παιδιών τους. Το πιο συνηθισμένο είναι να
θεωρούν το παιδί τους Ρονάλντο ή Τζόρνταν ή Σπιτς, να πιέζουν τον προπονητή
και τη διοίκηση του σωματείου και φυσικά να δημιουργούν προβλήματα.

Το θέμα επιβάλλεται να απασχολήσει σοβαρά τους αρμοδίους. Να αναθέσουν σε
ειδικούς τη μελέτη του προβλήματος και να προωθήσουν πρόγραμμα επιστημονικής
ενημέρωσης των γονέων.