ΔΡΟΜΟΙ

Στα «ψιλά»…

… των εφημερίδων περνάει ένας «άγνωστος πόλεμος» που διεξάγουν οι Ηνωμένες
Πολιτείες και η Βρετανία: ο πόλεμος των κυρώσεων κατά του Ιράκ. Γι’ αυτόν τον
πόλεμο δεν υπάρχει ούτε δημοσιότητα ούτε Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων
Πολέμου. Και όμως, εκεί συντελείται μια γενοκτονία που διαρκεί εννέα χρόνια ­
όσα και τα χρόνια που ισχύουν οι οικονομικές κυρώσεις τις οποίες επέβαλε η
«διεθνής κοινότητα» στο Ιράκ, με στόχο την εκδίωξη του Σαντάμ Χουσεΐν από την
εξουσία. Εννέα χρόνια αργότερα ο Σαντάμ παραμένει ακλόνητος. Το μοναδικό θύμα
των κυρώσεων είναι ο λαός του, κυρίως οι γέροι και τα παιδιά.

Διαβάζοντας…

… πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, ο γενικός γραμματέας του, Κόφι Ανάν, είπε ότι
περίπου τέσσερα εκατομμύρια Ιρακινοί, κυρίως παιδιά κάτω των πέντε ετών,
υποβάλλονται σε σωματικά και ψυχικά «βασανιστήρια» εξαιτίας του υποσιτισμού. Η
ιρακινή εφημερίδα «Αλ-Τζουμχουρίγια» αναφέρει ότι 1.874.464 άνθρωποι, μεταξύ
των οποίων 428.920 παιδιά κάτω των πέντε ετών, έχουν πεθάνει εξαιτίας των
κυρώσεων που βρίσκονται σε ισχύ εδώ και εννέα χρόνια. Περίπου 1.600 παιδιά άνω
των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε μήνα από νοσήματα που έχουν σχέση με τις
κυρώσεις. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα επίσημα στοιχεία, 56.997 παιδιά
κάτω των πέντε ετών πέθαναν το 1996 από μεταδοτικά νοσήματα, έναντι 8.902
παιδιών το 1990. Πολλές ασθένειες που είχαν τεθεί υπό έλεγχο πριν από το 1990
έχουν ξανακάνει την εμφάνισή τους: ελονοσία, τύφος, ιογενής ηπατίτιδα,
πολιομυελίτιδα, διφθερίτιδα και ψώρα.

Στο Παιδικό…

… Νοσοκομείο της Βαγδάτης, παιδιά πεθαίνουν από λευχαιμία, η οποία
προέρχεται από το ουράνιο που έχουν οι αμερικανικές βόμβες. Εξαιτίας των
κυρώσεων, οι πιθανότητες θεραπείας είναι μηδενικές, λέει ο δρ Ραντ Αλζαμπάνι.
Διεθνής αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε το Ιράκ είδε παιδιά να πεθαίνουν από
διάρροια, γιατί έχουν καταστραφεί τα μηχανήματα καθαρισμού του νερού στα
υδραγωγεία και απαγορεύεται η εισαγωγή χλωρίου. Σύμφωνα με τον Ιρακινό υπουργό
Υγείας, παρά τη συμφωνία με τον ΟΗΕ για «πετρέλαιο αντί τροφίμων και
φαρμάκων», δεν φτάνουν στη χώρα παρά ελάχιστα φάρμακα. Οι μαθητές κάθονται
τέσσερις τέσσερις στα θρανία σε σχολεία με σπασμένα παράθυρα που δεν μπορούν
να επισκευαστούν, γιατί τα εργοστάσια παραγωγής υαλοπινάκων δεν διαθέτουν τα
απαραίτητα ανταλλακτικά για να λειτουργήσουν. Τα παιδιά πηγαίνουν άρρωστα στο
σχολείο ή αρρωσταίνουν εκεί. Μα δεν υπάρχουν φάρμακα γι’ αυτά. Γρήγορα
υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν το σχολείο για να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί,
πουλώντας τσιγάρα ή ψωμί. Ένας στους δέκα καθηγητές εγκαταλείπει τη δουλειά
του, γιατί δεν μπορεί να ζήσει με τα δέκα δολάρια που παίρνει τον μήνα.

Σε άλλες πόλεις…

... όπως στη Βασόρα, η κατάσταση είναι χειρότερη. Τα σχολεία και τα
νοσοκομεία έχουν καταρρεύσει, δεν υπάρχουν συγκοινωνίες ούτε πόσιμο νερό και ο
κόσμος βολεύεται μονάχα τρεις ώρες την ημέρα με ηλεκτρικό, ακόμη και όταν η
θερμοκρασία ξεπερνάει τους σαράντα βαθμούς. Το πραγματικό κίνητρο για τον
συνεχιζόμενο πόλεμο και τις κυρώσεις κατά του Ιράκ δεν έχει να κάνει με τους
υποτιθέμενους αμερικανικούς φόβους για το «ιρακινό οπλοστάσιο» ­ το μεγαλύτερο
μέρος του έχει καταστραφεί από τους καθημερινούς αμερικανοβρετανικούς
βομβαρδισμούς, που και αυτοί περνούν στα «ψιλά». Τα παιδιά του Ιράκ πληρώνουν
το κόστος της επιθυμίας των ΗΠΑ να κυριαρχήσουν σε μια στρατηγική περιοχή,
όπου βρίσκονται τα δύο τρίτα των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου.