Για το Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας

Για το Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας γράφει ο κ. Χρήστος
Οικονόμου, βουλευτής ΠΑΣΟΚ Τρικάλων, με αφορμή την έρευνα των «ΝΕΩΝ» για την
κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία της χώρας:

«Το νέο Νοσοκομείο Λάρισας αποκρυσταλλώνοντας τη διεθνή και την ελληνική
εμπειρία και την κοινή λογική, από τη γέννησή του (Οργανισμός του
Περιφερειακού Πανεπιστημίου Λάρισας) ορίζεται ως νοσοκομείο της 5ης
Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας (αρθ. 2, παρ. 1) και η ανάπτυξή του γίνεται
σταδιακά (αρθ. 1, παρ. 2) με σκοπό:

1 Την παροχή περίθαλψης σε όλα τα επίπεδα και κύρια ειδικευμένης
(τριτοβάθμιου επιπέδου) μορφής στον πληθυσμό της υγειονομικής περιφέρειας.

2 Την προπτυχιακή εκπαίδευση σε φοιτητές (αρ. 3, παρ. β).

3 Την ειδίκευση γιατρών ή τη συνεχή μετεκπαίδευση γιατρών, καθώς και
την ανάπτυξη και παραγωγή της έρευνας (αρθ. 3, παρ. γ και δ).

Κρίνω σκόπιμο για λόγους που θα φανούν παρακάτω να αναφέρω τα παραπάνω, γιατί
αν και διαδικαστικά, έχουν σχέση με την ουσία του προβλήματος.

Στη Θεσσαλία σήμερα λειτουργούν 4 Νομαρχιακά Νοσοκομεία με δύναμη 1.100
περίπου κρεβατιών. Εάν προστεθούν σ’ αυτά τα κρεβάτια του Περιφερειακού
Πανε/κού Νοσοκομείου, θα γίνουν 1.700 περίπου και θα είναι σαφώς λιγότερα από
άλλες υγειονομικές περιφέρειες με μικρότερο πληθυσμό (Κρήτη 1.830 κρεβάτια,
Δυτική Ελλάδα 1.935 κρεβάτια, Ήπειρος 1.400 κρεβάτια με τον μισό πληθυσμό της Θεσσαλίας).

Η πληρότητα του Νοσοκομείου Θεσσαλίας είναι η υψηλότερη της χώρας, 75%, με το
χαμηλότερο μέσο όρο νοσηλείας (3,5 ημέρες νοσηλείας).

Η έλλειψη νοσοκομείου τριτοβάθμιας περίθαλψης αναγκάζει 30.000-40.00 Θεσσαλούς
να πηγαίνουν για περίθαλψη στο κέντρο (Αθήνα – Θεσσαλονίκη) με τεράστιο
κοινωνικό και οικονομικό κόστος.

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του Πανεπιστημιακού Περιφερειακού
Νοσοκομείου Λάρισας εμφιλοχώρησε ο κακώς εννοούμενος οικονομικός ρεαλισμός.

Και βέβαια πρέπει να σεβόμαστε την οικονομία. Και σίγουρα, για να λειτουργήσει
μια μονάδα πρέπει να υπάρχει σωστή οικονομική μελέτη. Εδώ όμως δεν πρόκειται
περί αυτού. Αφού ξοδέψαμε, και σωστά ξοδέψαμε, πολλά δισ. για να κατασκευαστεί
το Νοσοκομείο, σταματάμε στα λίγα για τη λειτουργία του.

Ο λαός μας καταλαβαίνει τη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησης για την οικονομική
εξυγίανση και την πορεία στην ΟΝΕ και δεν ζητάμε απαρχής ολοκληρωτική
λειτουργία του Νοσοκομείου. Άλλωστε, ο νομοθέτης το προέβλεψε και μιλάει σαφώς
για σταδιακή λειτουργία του.

Είναι κρίμα, και το λέω με πόνο καρδιάς, να μην αρχίσει για 10 δισ. περίπου η
λειτουργία αυτού του ιδρύματος, που αποτελεί έργο ψυχής και ζωής και για το
ΠΑΣΟΚ και για τον λαό της Θεσσαλίας

Υπάρχει βέβαια και το λεγόμενο πολιτικό κόστος που εισέβαλε στο πρόβλημα αυτό,
κυρίως μετά τις ευρωεκλογές. Βέβαια, πρέπει να ακούμε τον λαό, γιατί αυτόν
αφορά η πολιτική, αλλά ας δούμε πότε θα έχουμε μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Εάν
λειτουργήσει σταδιακά το Νοσοκομείο, όπως προβλέπει το προεδρικό διάταγμα, ή
εάν λειτουργήσει όπως λέει η άλλη άποψη, με τη συγχώνευση του Νομαρχιακού
Νοσοκομείου στο Πανεπιστημιακό.

Θέλω να σημειώσω ότι εάν ακολουθηθεί η δεύτερη πρόταση, το ΠΑΣΟΚ θα έχει
απέναντί του την πνευματική ηγεσία της Θεσσαλίας, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση,
όλα τα κόμματα, ακόμη και το ΠΑΣΟΚ, και περίπου όλους τους κοινωνικούς φορείς».

Σε άλλο σημείο της επιστολής του, ο κ. Οικονόμου παρατηρεί:

«Θέλω εδώ συμπερασματικά να σημειώσω ότι άν από την κυβέρνηση προτιμηθεί η
λύση της ενσωμάτωσης, θα υπάρξουν τρία αδιέξοδα.

1Κοινωνικό αδιέξοδο: Ολόκληρη η κοινωνία της Θεσσαλίας είναι αντίθετη
με τη λύση αυτή. Είναι η μοναδική ίσως φορά που ο λαός και οι ταγοί του
πορεύονται μαζί. Κι αυτή την πορεία δεν πρέπει να διαταράξουμε.

2 Εάν το Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας μείνει μόνο
Περιφερειακό και Παν/μιακό, θα είναι κύριος παράγοντας ομογενοποιητικός της
θεσσαλικής περιφέρειας. Σε μια εποχή τοπικιστικών φαινομένων, πρέπει να
ενισχύσουμε ομογενοποιητικούς μηχανισμούς για τους 4 νομούς της περιφέρειας
και όχι να τους περιθωριοποιήσουμε.

Μόνο όταν το Νοσοκομείο μείνει τριτοβάθμιο και Πανεπιστημιακό θα ενδιαφέρει
και τους 4 νομούς και μόνο τότε θα ενδιαφέρονταν όλοι οι πολίτες της
περιφέρειας για την προκοπή του.

3 Ο τρίτος λόγος που πρέπει να μείνει το Νοσοκομείο όπως ορίζεται από
τον νόμο είναι τούτος:

Η Λάρισα βρίσκεται στον κεντρικό ελλαδικό χώρο, στο μέσο περίπου μεταξύ Αθηνών
– Θεσσαλονίκης.

Γνωρίζουμε πώς γίνεται η επιλογή των καθηγητών στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Έχουμε γνώση ότι καλοί επιστήμονες αγνοούνται και από τα δύο Πανεπιστήμια. Η
Ιατρική Σχολή της Λάρισας, αυτούς, έχει καθήκον να τους αγκαλιάσει και να τους
δώσει τη δυνατότητα για έρευνα και πρόοδο».