Έρωτας, μακροζωία, αιωνιότητα

Ερωτεύθηκα χάρη στο ροδάκινο. Ήταν πριν από πολλά χρόνια και ήμουν νέα ακόμα.
Χωρίς δισταγμό, τότε, μπορούσα και αφηνόμουν μέσα στο λίγωμα του ελληνικού
καλοκαιριού. Θυμάμαι τη στιγμή καλά. Σούρουπο σε ένα ρετιρέ στα Πατήσια. Μας
είχε νανουρίσει η ζέστη και η μουσική, Bob Marley νομίζω, και εκεί μέσα στο
άραγμα έφερε ο οικοδεσπότης μια κανάτα γεμάτη με ένα κρύο κεχριμπαρένιο υγρό.
Ice tea ­ παγωμένο τσάι ­ στο οποίο επέπλεαν κομμάτια, μα πολλά κομμάτια, από
ροδάκινα. Ιδέα του οικοδεσπότη. Το παγωμένο τσάι είχε απορροφήσει το εσάνς του
φρούτου και το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Τι καλή ιδέα, σκέφθηκα τότε και
άρχισα να τον βλέπω με τελείως διαφορετικό μάτι.

Ας αφήσουμε όμως την εξέλιξη της ιστορίας αυτής για να μπούμε στο θέμα μας: τα
ροδάκινα και οι χάρες τους.

Οι Κινέζοι έχουν το μονοπώλιο όσον αφορά τα ροδάκινα και τον συμβολισμό τους.
Το δένδρο είναι αυτοφυές εκεί και μάλιστα πολλές πηγές λένε ότι η Κίνα είναι
και ο τόπος γεννήσεώς του. Στον Βορρά, ακόμα βρίσκεται στην άγρια μορφή του.

Από τον καιρό του Κομφούκιου, το ροδάκινο έχει σταθεί έμπνευση για άπειρους
ποιητές, καλλιτέχνες και φιλοσόφους. Παρόλο που η ροδακινιά είναι ένα δένδρο
χωρίς μεγάλη διάρκεια ζωής ­ το πολύ 20 χρόνια ­ ο καρπός της συμβολίζει την
μακροζωία και την αιωνιότητα. Γι’ αυτό τον λόγο οι Κινέζοι τρώνε ροδάκινα την
Πρωτοχρονιά. Ακόμα και τα λουλούδια τους, όμως, είναι συμβολικά. Πολλές φορές,
μάλιστα, το δένδρο το καλλιεργούν μόνο και μόνο για τα λουλούδια του, επειδή
συμβολίζουν τη γονιμότητα.

Από την Κίνα, το ροδάκινο ταξίδεψε στην Περσία, όπου αναπτύχθηκε εύκολα επειδή
το κλίμα είναι πιο ήπιο και ζεστό. Τα πήγε τόσο καλά εκεί που όταν οι Δυτικοί
την κατέγραψαν στα φυτολόγια έμεινε ως Prunus persica. Από εκεί εξαπλώθηκε σε
όλα τα εύκρατα κλίματα του κόσμου.

Παρόλο που ο Θεόφραστος περιγράφει κάποια φρούτα που πιθανόν να είναι
ροδάκινα, δεν είναι σίγουρο εάν οι αρχαίοι Έλληνες τα γνώριζαν. Στη Δύση
πρωτακούγονται από τους Ρωμαίους, οι οποίοι τα έφεραν από την Περσία και
μάλιστα προσπάθησαν οι ίδιοι να τα καλλιεργήσουν στη Ρόδο, αλλά χωρίς μεγάλη
επιτυχία. Αν και το κλίμα εκεί έμοιαζε καλό, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν το
ιδανικό, διότι οι ροδακινιές χρειάζονται το χειμερινό κρύο και την περίοδο νάρκης.

Τα ροδάκινα χωρίζονται σε δύο είδη, αυτά όπου η σάρκα κολλάει στο κουκούτσι
και αυτά όπου το κουκούτσι είναι ελεύθερο και το φρούτο μπορεί να ανοίξει στη
μέση εύκολα, ακόμα και με τα χέρια. Οι γνώστες λένε ότι τα καλύτερα ροδάκινα
είναι τα άσπρα, τα οποία βγαίνουν πιο αργά από τα άλλα.

Όταν διαλέγουμε τα ροδάκινα, είναι σημαντικό να ψάχνουμε φρούτα τα οποία έχουν
καλό χρώμα. Να αποφεύγουμε όσα έχουν έστω και λίγες πράσινες χροιές. Αυτά
έχουν κοπεί πολύ πρώιμα και δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν μια καλή, γεμάτη,
γλυκιά γεύση. Εάν δεν είναι τελείως ώριμα τα ροδάκινα όμως, μπορούμε να τα
αφήσουμε εκτός ψυγείου μέχρι να μαλακώσουν και να ωριμάσουν. Η μαλακιά τους
υφή και το γλυκό τους άρωμα μάς λένε ότι είναι έτοιμα για φάγωμα. Για
μαγείρεμα, γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες κ.λπ., όμως, είναι προτιμότερο να
διαλέξουμε λίγο πιο σκληρά και άγουρα φρούτα.

Μόλις κοπεί ένα ροδάκινο και έρθει σε επαφή με τον αέρα, η σάρκα θα σκουρύνει.
Μπορούμε να ρίξουμε λίγες σταγόνες από χυμό λεμονιού να το αποφύγουμε αυτό. Τα
ροδάκινα ταιριάζουν πολύ με όλα τα άλλα δρύπη της εποχής ­ βερίκοκα, κεράσια,
δαμάσκηνα κ.λπ. Ταιριάζουν εξαιρετικά με σαντιγί, όπως επίσης και με διάφορα
λικέρ, ουίσκι, ρούμι κ.λπ. Επειδή περιέχουν αρκετά οξέα, είναι και εύκολα στο
μαγείρεμα, σε συνδυασμό με πουλερικά και χοιρινό και με μπαχαρικά όπως το
τζίντζερ, το σαφράν, το κύμινο, το κόλιαντρο και το κάρι. Τέλος, ας μην
ξεχάσουμε ότι δίνουν και μια μαγευτική γεύση στο… τσάι.

Ροδάκινα διατηρημένα σε πόρτο (γλυκό κρασί)

2 1/2 κούπες ζάχαρη

1 1/2 κούπα νερό

3/4 της κούπας πόρτο

1/2 κούπα φρέσκο χυμό πορτοκάλι

3 κουτ. της σούπας χυμό λεμονιού

2 λωρίδες ξύσμα ενός πορτοκαλιού

1 λωρίδα ξύσμα ενός λεμονιού

3 γαρίφαλα

1 ξυλαράκι κανέλα

1/4 κουτ. του γλυκού μοσχοκάρυδο

1 1/2 κιλό μικρά, ώριμα αλλά σκληρά ροδάκινα

1. Ρίχνουμε τη ζάχαρη και το νερό σε μια μεγάλη κατσαρόλα και τα βράζουμε
μαζί για περίπου 5 λεπτά. Προσθέτουμε το πόρτο, τους χυμούς, το ξύσμα και τα
μπαχαρικά. Όταν το μείγμα ξαναβράσει, προσθέτουμε ολόκληρα τα ροδάκινα. Το
υγρό πρέπει να είναι αρκετό ώστε να τα σκεπάζει. Εάν δεν είναι, προσθέτουμε
λίγο βραστό νερό. Σιγοβράζουμε τα ροδάκινα για πέντε λεπτά. Δεν πρέπει να
μαλακώσουν πολύ. Τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στο σιρόπι.

2. Με μια τρυπητή κουτάλα, στραγγίζουμε τα ροδάκινα και τα τοποθετούμε σε
ένα δοχείο. Βράζουμε το σιρόπι ξανά, μέχρι να μείνει περίπου το ένα τρίτο και
να γίνει πηκτό. Περιχύνουμε τα ροδάκινα με το σιρόπι, σκεπάζουμε το δοχείο και
τοποθετούμε το μείγμα στο ψυγείο, όπου μπορεί να διατηρηθεί άνετα για
τουλάχιστον ένα μήνα. Σερβίρουμε τα ροδάκινα με το σιρόπι τους.

Τσατνέϊ από ροδάκινα

2 ροδάκινα

2 κουτ. της σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού

1/3 της κούπας ψιλοκομμένο κρεμμύδι

1/3 της κούπας ψιλοκομμένη πράσινη πιπεριά

2 κουτ. του γλυκού ψιλοκομμένη φρέσκια καυτερή πιπεριά

1 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο

2 κουτ. της σούπας φρέσκο κόλιαντρο

Ξεφλουδίζουμε το ροδάκινο, βγάζουμε το κουκούτσι και κόβουμε τη σάρκα σε
μικρούς κύβους. Σε ένα μπολ, ανακατεύουμε το κομμένο ροδάκινο με τον χυμό του
λεμονιού. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, την πιπεριά, την καυτερή πιπεριά και το
λάδι και ανακατεύουμε. Πριν το σερβίρουμε προσθέτουμε και το κόλιαντρο.
Ταιριάζει πολύ με ψητό χοιρινό και κοτόπουλο στη σχάρα.

Τσίζκεϊκ με ανθότυρο και ροδάκινα

Για τη βάση

1 1/2 κούπα γαλέτα από τριμμένα μπισκότα βουτύρου

1/4 της κούπας ζάχαρη

1/4 της κούπας ψιλοκομμένα καρύδια

6 κουτ. της σούπας βούτυρο

Γέμιση

750 γραμμ. ανθότυρο

1/2 κούπα ζάχαρη

2 αυγά

1 κουτ. της σούπας βανίλια εσάνς

1/2 κούπα κρέμα γάλακτος

2 κούπες κονσερβοποιημένα ροδάκινα, στραγγισμένα και λιωμένα

Γαρνιτούρα

1 1/2 κούπα γιαούρτι στραγγισμένο

1 κουτ. της σούπας ζάχαρη

1 κούπα στραγγισμένες φέτες από κονσερβοποιημένα ροδάκινα

Μια φόρμα για κέικ, απ’ αυτές που βγαίνει ο πάτος.

1. Σε ένα μέτριο μπολ, ανακατεύουμε καλά την ψιλοτριμμένη γαλέτα, τη
ζάχαρη, τα καρύδια και το βούτυρο. Βουτυρώνουμε τη φόρμα του κέικ και με τα
δάκτυλα πιέζουμε το μείγμα στον πάτο και στα πλάγια. Τοποθετούμε τη φόρμα στο
ψυγείο για 20 λεπτά.

2. Φτιάχνουμε τη γέμιση. Σε ένα μεγάλο μπολ, χτυπάμε το ανθότυρο, τη ζάχαρη
και τα αυγά μέχρι το μείγμα να είναι ομοιόμορφο και λείο. Ρίχνουμε και
ανακατεύουμε τη βανίλια και την κρέμα. Κατόπιν, προσθέτουμε τα λιωμένα
ροδάκινα. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160ΨC. Ρίχνουμε τη γέμιση στη φόρμα
και την τοποθετούμε στο κέντρο ενός μεγαλύτερου ταψιού. Ρίχνουμε αρκετό νερό
στο μεγάλο ταψί ώστε να ανέβει περίπου 3 εκατ. Ψήνουμε το τσίζκεϊκ για περίπου
1 1/2 ώρα. Το βγάζουμε από τον φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει 30-40 λεπτά.

3. Σε ένα άλλο μπολ, χτυπάμε το γιαούρτι και τη ζάχαρη και αλείφουμε το
πάνω μέρος του κέικ με το μείγμα αυτό. Το ψήνουμε ξανά στους 170ΨC για πέντε
λεπτά και κατόπιν βγάζουμε το κέικ και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
Ανοίγουμε τη φόρμα και γαρνίρουμε το τσίζκεϊκ με τα ροδάκινα. Το αφήνουμε στο
ψυγείο για ένα βράδυ και την επομένη το κόβουμε.