Οι παράμετροι για την ανάπτυξη των πόλεων

Αρκετά συχνά, ένα συνέδριο επιτυγχάνει την προβολή των απόψεων των συνέδρων
και ενίοτε την προβολή αντιφάσεων μιας τοπικής κοινωνίας. Το πρόσφατο συνέδριο
για την ανάπτυξη του Πειραιά θα τολμούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι ανέδειξε
κάτι περισσότερο: τις απαραίτητες παραμέτρους μιας επιτυχημένης και βιώσιμης
ανάπτυξης με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Ανάπτυξη χωρίς ελάφρυνση της φτώχειας, χωρίς μείωση της ανεργίας, χωρίς
εξάλειψη της ανισότητας, δεν νοείται. Οποιαδήποτε πολιτική, βιώσιμης
ανάπτυξης, συνεπάγεται ένα κόστος, το οποίο καλούνται να πληρώσουν οι πιο
αδύνατες κοινωνικές ομάδες. Συνεπώς, αν δεν συνοδεύεται αυτή με μια κοινωνική
πολιτική ίσης κατανομής των βαρών θα συναντήσει έντονες κοινωνικές αντιδράσεις.

Οι όροι και οι προϋποθέσεις για μια αειφόρα ανάπτυξη των πόλεων είναι ή πρέπει
να είναι:

Οι όποιες σχετικές πρωτοβουλίες πρέπει να αποτελούν προϊόν κοινωνικού
διαλόγου. Η ανάπτυξη δεν είναι έννοια τεχνοκρατική, είναι βαθύτατα πολιτική.
Και η καθιέρωση λοιπόν ενός ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου, όπως
προαναφέρθηκε, θεωρείται καθοριστικό προαπαιτούμενο.

Η προϋπόθεση αυτή υπαγορεύει πως όλες οι δράσεις πρέπει να υπηρετούν την
επίτευξη συγκεκριμένου και αποφασισμένου από την τοπική κοινωνία στόχου. Με
άλλα λόγια, πρέπει να υπάρχει το τοπικό όραμα για την ανάπτυξη. Χωρίς όραμα
δεν υπάρχουν στόχοι, χωρίς στόχους θα ματαιοπονούμε. Η επίτευξη αυτού του
οράματος δεν είναι εύκολη. Στην ανάπτυξη της πόλης υπάρχουν ­ και αυτό δεν
είναι κακό ­ αντικρουόμενα συμφέροντα, αλλά και διαφορετικές απόψεις. Πρέπει
να υπάρξει σύνθεση απόψεων στα προβλήματα του πεζού και των οδηγών, στα
προβλήματα της ανεργίας, αλλά και του καθαρού περιβάλλοντος.

Ζούμε σε έναν πολύ σύνθετο κόσμο! Αρκεί η εγκληματική ανεπάρκεια, ή δόλος
δύο-τριών ανθρώπων σε μια βιομηχανία του Βελγίου, για να βρεθεί η ευρωπαϊκή
κοινωνία σε σύγχυση και να την πληρώνουν πτηνοτροφικές μονάδες στα Γιάννενα,
την Εύβοια ή τα Μέγαρα που δεν έχουν καμία σχέση με το πρόβλημα! Αυτή η
διαχείριση της πολυπλοκότητας, μας φέρνει στον τέταρτο και τελευταίο όρο για
την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης στην πόλη.

Χρειάζεται ένας καινούργιος τρόπος κυβέρνησης των πόλεων. Στην κοινωνία της
πληροφορίας και της εξειδίκευσης, δεν υπάρχουν πάνσοφοι. Υπάρχουν ομάδες.
Υπάρχουν ειδικοί, υπάρχουν και οι κοινωνικοί εταίροι. Όλοι αυτοί πρέπει να
ομογενοποιηθούν, να αναβαθμιστούν και να συμμετέχουν στη διακυβέρνηση μιας
πόλης. Με άλλα λόγια, οι πόλεις χρειάζονται σύγχρονους τρόπους διοίκησης,
χρειάζονται management επιστημονικό και βελτίωση της ποιότητας των αποφάσεων
και των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Αυτό δεν είναι δύσκολο. Τόσο σε επίπεδο αιρετών όσο και σε επίπεδο διοικητικών
μηχανισμών, θα υπάρχουν αντιδράσεις. Όμως η υπευθυνότητα απαιτεί γενναιότητα,
απαιτεί τομές. Το στοίχημα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι να υπάρξει ένας
συνδυασμός της οργανωτικής – διοικητικής αποτελεσματικότητάς της, με την
αμεσότητα της ανθρώπινης επικοινωνίας, τη γνήσια ανταπόκριση στη διαπιστωμένη
κοινωνική ανάγκη, την περιστολή της αυτονόμησης και τη διευκόλυνση του ελέγχου
της εξουσίας από την κοινότητα.

Άφησα τελευταίο έναν γενικότερο όρο για την ανάπτυξη. Στα στοιχεία του ιστού,
που οφείλει να υφαίνει η κάθε πόλη, για τη στήριξη και ανάπτυξη του ανθρώπινου
δυναμικού, πρέπει να κυριαρχεί το αίσθημα της ασφάλειας. Χωρίς αυτή, η
ανάπτυξη αλλά και η βελτίωση της ποιότητος ζωής δεν μπορούν να κάνουν
σημαντικά βήματα. Πρέπει να είναι η πόλη ασφαλής για το παιδί, για τη γυναίκα,
για τον ηλικιωμένο, για τον πεζό, για τον έμπορο, για τον εργάτη. Έχουμε πολλά
να πραγματοποιήσουμε σε αυτόν τον τομέα. Πολιτεία και Αυτοδιοίκηση.

Ο Στέφανος Χρήστου είναι δήμαρχος Κορυδαλλού