Ευρώ: ανεκπλήρωτες υποσχέσεις

![]() |
Έξι μήνες μετά τη γέννηση του ευρώ μερικές από τις θεωρίες για την αλλαγή
της συμπεριφοράς των ευρωπαϊκών Χρηματιστηρίων από την έλευση του κοινού
νομίσματος δεν επιβεβαιώθηκαν.
![]() |
|
Βιμ Ντουίζεμπεργκ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όταν το ευρώ |
Για παράδειγμα, σύμφωνα με μία από αυτές τις θεωρίες, η μεταβλητότητα των
αγορών θα αφορούσε κλάδους της ευρωπαϊκής οικονομίας και όχι εθνικά
Χρηματιστήρια. Οι χρηματιστηριακοί δείκτες θα επηρεάζονταν, για παράδειγμα,
περισσότερο από τα στοιχεία για τις πωλήσεις αυτοκινήτων στη ζώνη ευρώ και
λιγότερο από μία πολιτική κρίση στην Ιταλία ή τη Γαλλία. Κάποιοι αναλυτές
προέβλεπαν, επίσης, το τέλος των Αμοιβαίων Κεφαλαίων που δραστηριοποιούνται
μόνο σε μια χώρα της ζώνης ευρώ, καθώς η Ευρώπη θα μεταμορφωνόταν σε μια αγορά
ανάλογη με αυτήν των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι επενδυτές παρακολουθούν τον
κλάδο των χημικών, των αυτοκινήτων και των ηλεκτρονικών και όχι την οικονομία
διαφορετικών Πολιτειών των ΗΠΑ.
Διαφορές αποδόσεων
Πράγματι, οι ευρωπαϊκές χρηματιστηριακές αγορές έδειξαν να κινούνται προς αυτή
την κατεύθυνση, με ανακοινώσεις εξαγορών που αφορούσαν ανταλλαγές μετοχών στη
Φρανκφούρτη, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Μιλάνο και άλλα Χρηματιστήρια. Κατά τη
διάρκεια, ωστόσο, των πρώτων έξι μηνών της ζωής του ευρώ, τα πράγματα δεν
εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προβλέψεις. Η εθνικότητα μιας αγοράς όπως άλλωστε
και οι διαφορετικοί κλάδοι της ευρωπαϊκής οικονομίας παίζουν σημαντικό ρόλο
στις αποφάσεις για επενδυτικές τοποθετήσεις, με αποτέλεσμα οι χρηματιστηριακές
αγορές στην Ευρώπη να παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές στις αποδόσεις τους.
Ενώ η Γαλλία, η Γερμανία και η Φινλανδία προσέφεραν σημαντικά κέρδη στους
επενδυτές του τελευταίους έξι μήνες, το Βέλγιο και η Πορτογαλία σημείωσαν
απώλειες, ενώ η Ισπανία και η Ιταλία παρουσίασαν σταθερότητα.
Ανατοποθετήσεις κεφαλαίων
Μια εξήγηση γι’ αυτήν την εξέλιξη είναι το γεγονός ότι η άφιξη του ευρώ έκανε
τεράστια επενδυτικά κεφάλαια να διασχίσουν τα εθνικά σύνορα των χωρών της
ζώνης ευρώ, καθώς τα συναλλαγματικά εμπόδια έπεσαν. Ενώ στο παρελθόν ένας
μεγάλος επενδυτικός οίκος όπως ο γερμανικός Κόμερτσμπανκ έχε τοποθετήσει τα
μισά από τα κεφάλαιά του σε γερμανικές μετοχές, η αναλογία αυτή μειώθηκε στο
ένα τρίτο, λέει ο Νιλς Στέρλινγκ, επικεφαλής επενδυτικής στρατηγικής στα
κεντρικά γραφεία του Ομίλου στη Φρανκφούρτη. Αυτό συνέβη σε όλη τη ζώνη ευρώ.
Καθώς οι επενδυτικοί οίκοι άρχισαν να αναδιαρθρώνουν τις τοποθετήσεις, ώθησαν
προς τα πάνω κάποιες χρηματιστηριακές αγορές και πίεσαν κάποιες άλλες.
Στην Ισπανία, περίπου το 70% του «νέου κεφαλαίου» κατευθύνεται σε ευρωπαϊκές
τοποθετήσεις και μόλις το 30% τοποθετείται σε ισπανικές μετοχές, λέει ο
Εντουάρντο Σουάρες, επικεφαλής επενδυτικής στρατηγικής σε μεγάλο ισπανικό
επενδυτικό οίκο. «Αποτέλεσμα ήταν η σημαντική πτώση του ισπανικού
Χρηματιστηρίου τους πρώτους μήνες του 1999», λέει ο Σουάρες. «Η όρεξη των
επενδυτών για ευρωπαϊκές μετοχές είναι αχαλίνωτη».
Όπως ήταν αναμενόμενο, πολλοί διαχειριστές κεφαλαίων αναδιαρθρώνουν την έρευνά
τους, λαμβάνοντας υπόψη τους περισσότερο τους κλάδους της ευρωπαϊκής
οικονομίας και λιγότερο την εθνικότητα των Χρηματιστηρίων. Κάποιοι παίρνουν
τις αποφάσεις τους με βάση ένα μείγμα των δύο παραγόντων.
Όξυνση διαφορών
Μία άλλη θεωρία έλεγε ότι το ευρώ θα ομογενοποιήσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες
μέσω της επιβολής των ίδιων επιτοκίων. Το αποτέλεσμα όμως ήταν να οξυνθούν οι
κυκλικές διαφορές μεταξύ τους. Τα χαμηλά επιτόκια μπορεί να λειτουργούν
τονωτικά για εξασθενημένες οικονομίες όπως η γερμανική, αλλά μπορεί να
υπερθερμάνουν οικονομίες που κινούνται ικανοποιητικά, όπως η ιρλανδική.
Οι αναλυτές, πάντως, συμφωνούν πως το ευρώ θα έχει ως αποτέλεσμα να
μεταφερθούν τεράστια κεφάλαια από παραδοσιακές τοποθετήσεις, όπως οι
λογαριασμοί ταμιευτηρίου, σε μετοχές και επιχειρηματικά ομόλογα. Τα επόμενα
δύο ή τρία χρόνια υπολογίζεται ότι περίπου ένα τρισεκατομμύριο δολάρια να
τοποθετηθούν σε ευρωπαϊκές μετοχές εκτοξεύοντας τα Χρηματιστήρια στη ζώνη ευρώ.












