30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΟΛΥΚΑΝΔΡΙΩΤΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1948 στην Αθήνα.

ΑΓΑΠΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ: Τα μάτια της γυναίκας του.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τους τεμπέληδες.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στην καταξίωση.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΓΩΝΙΑ: Οπουδήποτε έχει ησυχία για να δημιουργήσει.

ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Τον Άγιο Προκόπιο (Νάξος), όταν δεν έχει κόσμο.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Ζαμπέτα με τον Μπέμπη και τον Βαμβακάρη με τον Τσιτσάνη.

Εδώ και τέσσερα χρόνια ο Θανάσης Πολυκανδριώτης διδάσκει τα μυστικά τού
μπουζουκιού στη «Σχολή Λαϊκής Μουσικής Θανάσης Πολυκανδριώτης». Και πριν από
λίγες ημέρες έγραψε τη μέθοδο «Είναι εύκολο να μάθεις μπουζούκι», που αποτελεί
για τον ίδιο κατάθεση ψυχής αλλά και τρόπο ζωής. Πάντως, στη ζωή του δεν έχει
μετανιώσει για τίποτα και αυτό γιατί κοιτάζει μπροστά, ενώ αυτό που τον
ικανοποιεί είναι όταν του λένε ότι «γνωρίζουν το μπουζούκι μου στο ραδιόφωνο».

ΕΡ.: Ένα βιβλίο χωράει εμπειρίες και γνώσεις μιας ζωής;

ΑΠ.: Αυτό το βιβλίο είναι η αρχή μιας σειράς εκδόσεων για να γραφούν
όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες.

ΕΡ.: Λαϊκή μουσική επί 35 συνεχή χρόνια.

ΑΠ.: Είναι αρκετά για να κατατεθούν σε ένα ή σε δύο βιβλία που στόχο
έχουν τους νέους μπουζουξήδες.

ΕΡ.: «Είναι εύκολο να μάθεις μπουζούκι»;

ΑΠ.: Το πόσο εύκολο, το λέει το βιβλίο.

ΕΡ.: Βιβλίο, κατάθεση ψυχής;

ΑΠ.: Αποτελεί κατάθεση ψυχής, αλλά και τρόπο ζωής.

ΕΡ.: Ένας αυτοδίδακτος μπορεί να «διαβάζει» τα μυστικά του μπουζουκιού;

ΑΠ.: Το βιβλίο έχει την ικανότητα ανάλογα με την αντίληψη του παίκτη να
διαβάζει τα μυστικά του μπουζουκιού.

ΕΡ.: Με διδασκαλίες και βιβλία θα γίνει κάποιος καλός μπουζουξής;

ΑΠ.: Το καλύτερο θα ήταν να υπήρχαν ρίζες, αλλά το ταλέντο είναι αρκετό.

ΕΡ.: Το ταλέντο και η κίνηση των δακτύλων, μήπως είναι το παν;

ΑΠ.: Το άλφα και το ωμέγα είναι να αγαπάς το όργανο.

ΕΡ.: Οι μεγάλοι μπουζουξήδες ήταν αυτοδίδακτοι;

ΑΠ.: Αυτοί, ούτως ή άλλως, ήταν φαινόμενα.

ΕΡ.: Και αρκετοί αποτέλεσαν οι ίδιοι σχολή;

ΑΠ.: Το μεγαλύτερο πράγμα είναι να κάνεις δική σου σχολή.

ΕΡ.: Γιατί γράψατε τη μέθοδο για μπουζούκι;

ΑΠ.: Η ανησυχία μου για το μέλλον.

ΕΡ.: Ο πατέρας σας, Θόδωρος Πολυκανδριώτης, βοήθησε;

ΑΠ.: Αυτός με οδήγησε σε αυτήν την προσπάθεια.

ΕΡ.: Τι είπε ο πατέρας σας που του αφιερώσατε το βιβλίο;

ΑΠ.: Συνήθως δεν λέει τίποτα, απλώς η φωνή του γίνεται πολύ γλυκιά.

ΕΡ.: Ένα βιβλίο με νότες και σύμβολα μπορεί να αγγίξει την ψυχή;

ΑΠ.: Έχει την ιδιότητα να πλησιάσει την ψυχή τού παίκτη.

ΕΡ.: Σχολή ή πάλκο;

ΑΠ.: Το πάλκο είναι σχολή. Από εκεί βγήκαμε όλοι. Περνάω καλά και στα δύο.

ΕΡ.: Η μέθοδος «Ο ήχος της Ελλάδος»;

ΑΠ.: Η μέθοδος μαζί με τις άλλες προσπάθειες είναι ο ήχος της Ελλάδος.

ΕΡ.: Το πρώτο σας τραγούδι;

ΑΠ.: «Ζηλεύω ζηλεύω» με τον Πάνο Γαβαλά.

ΕΡ.: Πρώτη φορά που πιάσατε το μπουζούκι;

ΑΠ.: Το καλοκαίρι του ’64.

ΕΡ.: «Στου φεγγαριού την αγκαλιά»…

ΑΠ.: Να είμαι πάντα εκεί.

ΕΡ.: Όταν η κόρη σας, σάς είπε ότι θα γίνει τραγουδίστρια;

ΑΠ.: Ένιωσα μεγάλη ευθύνη για εκείνη και για μένα.

ΕΡ.: Συμβουλή που της δώσατε;

ΑΠ.: Σιγά σιγά και ταπεινά.

ΕΡ.:… Και στους μαθητές σας;

ΑΠ.: Σιγά σιγά και δυνατά.

ΕΡ.: Τι μετράει περισσότερο στη ζωή;

ΑΠ.: Η οικογένειά μου.

ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης…

ΑΠ.: Με τους φίλους μου να παίζουμε παρέα.

ΕΡ.: Φαντάζεσθε τη ζωή σας χωρίς μπουζούκι;

ΑΠ.: Όχι, ποτέ.

ΕΡ.: Το πιο αγαπημένο μπουζούκι της συλλογής σας;

ΑΠ.: Αυτό που έφτιαξε ο Ζοζέφ το ’74 και δεύτερο του Μανώλη του Χιώτη
φτιαγμένο το ’62.

ΕΡ.: Θα παρουσιάσετε και άλλά έργα μεγάλων κλασικών σε συναυλίες;

ΑΠ.: Αυτό που θέλω να παρουσιάσω είναι μεγάλα έργα Ελλήνων κλασικών.

ΕΡ.: Οι νέοι προτιμούν το τρίχορδο. Εσείς… στο τετράχορδο;

ΑΠ.: Τρίχορδο ή τετράχορδο είναι ο ήχος της Ελλάδος.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Δεν έχω μετανιώσει για τίποτα, γιατί κοιτάζω μπροστά.

ΕΡ.: Και για ποιο αισθάνεστε ικανοποιημένος;

ΑΠ.: Όταν μου λένε ότι γνωρίζουν το μπουζούκι μου στο ραδιόφωνο.

ΕΡ.: Καλοκαίρι σημαίνει συναυλίες;

ΑΠ.: Σημαίνει συναυλίες με την κόρη μου και πολλά πολλά άλλα.