Και στο Δημόσιο συλλογικές διαπραγματεύσεις

Μονιμοποιήσεις και μετατάξεις προσωπικού σε υπηρεσίες του Δημοσίου και
Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, επιτάχυνση των διαδικασιών του ΑΣΕΠ για τις
προσλήψεις και κατοχύρωση του δικαιώματος των δημοσίων υπαλλήλων να
διαπραγματεύονται συλλογικά τους όρους απασχόλησής τους.

Είναι τα σημαντικότερα θέματα που μετά κυοφορία δύο και πλέον ετών ρυθμίζονται
με το νομοσχέδιο για «τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στη δημόσια διοίκηση»
που δίδεται σήμερα στη δημοσιότητα από την υπουργό Εσωτερικών κ. Βάσω
Παπανδρέου και κατατίθεται σύντομα στη Βουλή.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του: μονιμοποιούνται 30.000 εργαζόμενοι στο Δημόσιο,
των οποίων οι ιδιωτικού δικαίου και αορίστου χρόνου συμβάσεις τους
μετατρέπονται σε δημοσίου δικαίου. Με την παραπάνω ρύθμιση οι εν λόγω
υπάλληλοι αποκτούν το δικαίωμα της ένταξής τους στην ιεραρχία (βαθμολόγιο) που
θα τους επιτρέψει να φθάνουν μέχρι και τον βαθμό του διευθυντή ­ με αντίστοιχη
αύξηση των αποδοχών τους ­ ενώ μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να προΐστανται ούτε
καν μικρών περιφερειακών υπηρεσιών. Σημειώνεται ότι η ΑΔΕΔΥ, που έχει αύριο
συνάντηση με την ηγεσία του υπουργείου, ζητεί να δοθεί στους υπό μονιμοποίηση
το δικαίωμα επιλογής του ασφαλιστικού τους φορέα. Κι αυτό γιατί όσοι
βρίσκονται κοντά στον χρόνο συνταξιοδότησης θα πρέπει να καταβάλλουν μεγάλες
εισφορές για να περάσουν από το ΙΚΑ στον ασφαλιστικό φορέα του Δημοσίου,
πράγμα που σημαίνει μεγάλη οικονομική επιβάρυνση γι’ αυτούς. Άλλοι 25.000
εργαζόμενοι σήμερα στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις της χώρας, ως αποσπασμένοι
από τα υπουργεία στα οποία ανήκουν οργανικά, μετατάσσονται στις Νομαρχιακές
Αυτοδιοικήσεις χωρίς να θίγεται το μισθολογικό και ασφαλιστικό τους καθεστώς.
Έτσι μπαίνει ένα τέλος στο καθεστώς σύγχυσης και αβεβαιότητας που υπήρχε εδώ
και τέσσερα χρόνια και εμπόδιζε τους παραπάνω υπαλλήλους να αποδώσουν στα νέα
τους καθήκοντα, καθώς αντιμετώπιζαν το ενδεχόμενο αλλαγής επί το επαχθέστερον
των συνθηκών εργασίας τους.

Όσον αφορά την επιτάχυνση των διαδικασιών του ΑΣΕΠ για τις προσλήψεις, με το
νομοσχέδιο: καθιερώνεται «λίστα» εποχικού προσωπικού που θα ισχύσει για τρία
χρόνια, ώστε να μη σημειώνονται καθυστερήσεις με τις πολλαπλές προκηρύξεις
προσλήψεων, η οποία και θα «τροφοδοτεί», κατά σειρά προτεραιότητας, τους
φορείς που έχουν ανάγκη εποχικού προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων. Καταργείται
ο αυτεπάγγελτος έλεγχος που διενεργεί το ΑΣΕΠ ­ ο έλεγχος θα γίνεται πλέον
κατόπιν καταγγελίας των ενδιαφερομένων ­ αλλά δεν καταργείται η δυνατότητα
δειγματοληπτικών ελέγχων επί των προσλήψεων εποχικού προσωπικού.

Οι ενστάσεις που υποβάλλονται θα γίνονται δεκτές μόνον αν αφορούν τους πίνακες
διοριστέων και όχι τους πίνακες επιτυχόντων, πράγμα που επίσης προκαλούσε πολύ
μεγάλες καθυστερήσεις μέχρι σήμερα. Οι παραπάνω ενστάσεις θα εξετάζονται από
έξι νέα, τριμελή τμήματα του ΑΣΕΠ που δημιουργούνται. Τα μέλη του ΑΣΕΠ
αυξάνονται από 11 σε 21, θεσπίζεται θέση β’ αντιπροέδρου και δημιουργείται
ακόμη μία ελάσσων ολομέλεια. Αυξάνεται από 20% σε 30% η προσαύξηση για όσους
προσλαμβάνονται σε παραμεθόριες περιοχές, ενώ καταργείται η προσαύξηση του 10%
για όσους έχουν το κριτήριο της εντοπιότητας. Ταυτοχρόνως καταργείται και η
αναλογία 50-50% στις υπό κατάληψη θέσεις για τους έχοντες απολυτήριο τεχνικού,
επαγγελματικού λυκείου και γενικού λυκείου. Με το ίδιο νομοσχέδιο ­ κι αυτό
αποτελεί τομή στο ελληνικό διοικητικό σύστημα ­ κατοχυρώνεται το δικαίωμα των
δημοσίων υπαλλήλων να διαπραγματεύονται συλλογικά τους όρους απασχόλησής τους.
Με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο που διεξάγονται ανάμεσα στην
κεντρική εξουσία και το τριτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο των δημοσίων
υπαλλήλων, μπορούν να συμφωνηθούν ­ και να υπογραφούν οι αντίστοιχες
συλλογικές συμβάσεις εργασίας ­ θέματα που αφορούν: την κινητικότητα του
προσωπικού (τοποθετήσεις, μετακινήσεις, μεταθέσεις, μετατάξεις, αποσπάσεις),
την κοινωνική τους ασφάλιση, την άσκηση των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων,
τις παντός είδους άδειες που λαμβάνουν, την εκπαίδευση και επιμόρφωσή τους και
τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Τα θέματα που δεν μπορούν λόγω συνταγματικών
περιορισμών να περιληφθούν σε μια συλλογική σύμβαση εργασίας, μισθοί,
συντάξεις κ.λπ., παρ’ όλα αυτά μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συλλογικής
διαπραγμάτευσης που θα καταλήξει στην αποκαλούμενη «συλλογική συμφωνία». Η
συμφωνία αυτή δεν αποτελεί σύμβαση εργασίας, συνεπάγεται όμως για το Δημόσιο,
το ΝΠΔΔ ή τον ΟΤΑ την υποχρέωση είτε να εκδώσει αντίστοιχη κανονιστική πράξη
είτε να προωθήσει σχετική νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή.