Πρώτος στόχος οι μάνατζερ

Η Ομοσπονδία του μπάσκετ δείχνει να άκουσε το καμπανάκι που χτύπησε το βράδυ της 23ης Ιουνίου στο Παλέ ντε Σπορ της Ντιζόν

Δέκα ημέρες μετά την αποτυχία της Εθνικής ομάδας στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της
Γαλλίας, η ηρεμία εμφανίζεται στον ουρανό του ελληνικού μπάσκετ. Μια ηρεμία,
όμως, όχι τόσο επιφανειακή, αλλά που καλύπτεται από την ώριμη σκέψη που μπορεί
να προκύψει από το πέρασμα του χρόνου.

Αυτήν ακριβώς την ώριμη σκέψη προσπαθεί να αξιοποιήσει η ελληνική ομοσπονδία
προκειμένου να αποφύγει τα παραδείγματα άλλων χωρών και, κυρίως, να
σταθεροποιήσει το πλοίο που φάνηκε ­ θέλουμε δεν θέλουμε ­ να παίρνει
επικίνδυνη κλίση.

Επισήμως, τα θέματα όχι μόνο της Εθνικής αλλά και γενικότερα του ελληνικού
μπάσκετ, αναμένεται να τεθούν επί τάπητος «εν ευθέτω χρόνω». Στην ελληνική
ομοσπονδία έχουν αποφασίσει και καταλήξει στο ότι «δεν ωφελεί να κλαίμε πάνω
από χυμένο γάλα» και θα προσπαθήσουν με ορισμένες «τολμηρές αποφάσεις» να
βάλουν ­ όσο μπορούν ­ ένα τέλος στον φαύλο κύκλο που ταλανίζει τον χώρο του
μπάσκετ. Με πρώτο μέλημα την απελευθέρωση από την «αιχμαλωσία» των μάνατζερ.

Έναν φαύλο κύκλο που «κλείνει» παίκτες, προπονητές, παράγοντες, συλλόγους και
χαρακτηρίζεται από δεκάδες εκατομμύρια (σε δραχμές ή συνάλλαγμα) και έχει
συνέπεια την κρίση στο σύνολο του αθλήματος.

Στην ελληνική ομοσπονδία, λοιπόν, άκουσαν το «καμπανάκι» που χτύπησε το βράδυ
της 23ης Ιουνίου στο Παλέ ντε Σπορ της Ντιζόν, ή, αν θέλετε καλύτερα, «έλαβαν
το μήνυμα». Η απόφαση ότι πρέπει να πάρουν θέση σε κρίσιμα ζητήματα που
αφορούν το ελληνικό μπάσκετ είναι ειλημμένη:

Παράγοντες της ΕΟΚ παραδέχονται ότι στο ελληνικό μπάσκετ υπάρχει «υπερεκτίμηση
και υπερτίμηση»: Αντιμετωπίζουν με αρκετό σκεπτικισμό («πρόκληση για το
κοινωνικό σύνολο») τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για μεταγραφές Ελλήνων
παικτών (και μάλιστα νεαρής ηλικίας) και πιστεύουν ότι θα πρέπει σύντομα να
τεθούν κάποιοι κανόνες.

Φυσικά, στο «μάτι του κυκλώνα» ­ και όχι άδικα ­ είναι οι μάνατζερ: Αυτοί οι
οποίοι «παρασύρουν» τους παίκτες και δημιουργούν όλα τα προβλήματα. Οι
μάνατζερ σίγουρα έχουν ευθύνη, όμως και οι παίκτες δεν πρέπει να διαθέτουν την
ανάλογη ικανότητα να εκτιμούν τις καταστάσεις και να αποφεύγουν τις…
κακοτοπιές; Έχουμε σημειώσει ότι η ομοσπονδία «χάιδευε» αρκετές φορές τους
παίκτες, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Αν στις «τολμηρές» αποφάσεις που
σκέφτονται να λάβουν περιλαμβάνεται και μία πιο αυστηρή στάση ως προς τους
παίκτες, τότε ασφαλώς θα έχει γίνει ένα ακόμα βήμα για ένα καλύτερο (και
κυρίως πιο σταθερό) μέλλον. «Οι παίκτες, δεν λέμε, έχουν αγάπη για την Εθνική
ομάδα.

Αυτό δεν αμφισβητείται. Ωστόσο, θα πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα» είναι η
άποψη που κυριαρχεί. Μπορούμε λοιπόν να θεσπίσουμε κανόνες οι οποίοι να
ορίζουν και τον οικονομικό τομέα σε ό,τι αφορά συμβόλαια και μετακινήσεις
παικτών; Κάτι ανάλογο, δηλαδή, με το «σάλαρι καπ» που υπάρχει στο ΝΒΑ. Και
ακόμα: Θα μετριάσουμε τη δράση των μάνατζερ εντός των ορίων; Τους μάνατζερ
μπορούμε να τους συναντήσουμε ακόμα και σε επίπεδο τοπικών πρωταθλημάτων!

Ελληνικό πρωτάθλημα

Αυτό που συζητείται ευρέως (και το οποίο αποτελεί την «καραμέλα» όσον αφορά
τις δικαιολογίες) είναι η μικρή συμμετοχή Ελλήνων παικτών στο ελληνικό
πρωτάθλημα. Και σε αυτό υπάρχει αλήθεια έως ένα σημείο: Από τους παίκτες που
συγκροτούσαν τη 12άδα στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, μόνον ο Σούλης και ο Καλαϊτζής
(ο οποίος ήταν εκτός γηπέδων λόγω τραυματισμού έως τον Ιανουάριο) είχαν
ελάχιστο χρόνο συμμετοχής. Οι υπόλοιποι και αγωνίζονταν, αλλά και
πρωταγωνιστές ήταν. Σε αυτό δεν χωράει καμία αμφιβολία. Όμως, είναι αλήθεια
και φαίνεται στις έως τώρα μεταγραφικές κινήσεις των ομάδων, ότι δίνεται
μεγαλύτερη έμφαση στους κοινοτικούς. Το πρόβλημα λοιπόν υπάρχει.

Ιδού τα δύο ζητήματα που πρόκειται να θέσει η ελληνική ομοσπονδία:

1ον: Να «κλείσει» το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας. Οι ομάδες να
χρησιμοποιούν αποκλειστικά Έλληνες παίκτες. Η προσπάθεια για συμφωνία κυρίων
πριν από δύο χρόνια απέτυχε. Το Ηράκλειο δεν ανέβηκε κατηγορία χρησιμοποιώντας
και κοινοτικούς, ή κάτι ανάλογο δεν έγινε φέτος από τη Δάφνη και τον Έσπερο;

2ον: Να «τολμήσει» να παρέμβει ακόμα και στο πρωτάθλημα της Α1, με
συγκεκριμένες προτάσεις: Να οριστεί δηλαδή ο αριθμός των κοινοτικών παικτών
που θα μπορεί να έχει στη σύνθεσή της μια ομάδα. Παράλληλα, κάθε ομάδα να
υποχρεούται να έχει στη σύνθεσή της συγκεκριμένο αριθμό Ελλήνων παικτών.

Κεφάλαιο Εθνική

Παράπονα από τους διεθνείς μπορεί να υπάρχουν, αλλά η σκέψη είναι «να μην
ισοπεδώσουμε εντελώς την ομάδα». Σε συζήτηση που θα γίνει με το τεχνικό τιμ
(Πετρόπουλος, Ιωαννίδης) θα τεθούν οι βάσεις για την ανασυγκρότηση της ομάδας.
Ουσιαστικά, η ομοσπονδία δεν πρόκειται να παρακαλέσει κανέναν. Θα διευρύνει τη
λίστα των παικτών μέσα από την οποία θα επιλέγουν οι προπονητές, αφού θα
αξιοποιήσουν όσο μπορούν περισσότερο τα αναπτυξιακά προγράμματα.

Το βέβαιο είναι ότι κάποια παιδιά της Εθνικής ομάδας των εφήβων ­ θα λάβει
μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Πορτογαλίας σε λίγες ημέρες ­ πρόκειται να
προωθηθούν στη «μεγάλη» Εθνική. Αυτό που απασχολεί πάντως την ομοσπονδία είναι
ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα παιδιά θα βελτιώσουν την αγωνιστική τους εικόνα
και δεν θα «καλυφθούν» μόνο από ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο. Η γενιά του ’76,
οι παγκόσμιοι πρωταθλητές στην κατηγορία τους, μπορεί να αποτελέσουν
παράδειγμα ώστε να αποφευχθούν τα λάθη. Τα παιδιά αυτά «μεγάλωσαν» γρήγορα,
έπαιξαν μπάσκετ συγκριτικά με παλαιότερες γενιές, αλλά κι αυτά κάπου
παρασύρθηκαν από τα σημεία των καιρών…

Η ΕΟΚ θα ήθελε να δει αρκετά από τα παιδιά της σημερινής Εθνικής εφήβων να
παίζουν μπάσκετ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Προς το παρόν, ο Διαμαντόπουλος θα
αγωνιστεί στον Πανιώνιο και ο Τσαρτσαρής στο Περιστέρι. Κάποιοι άλλοι, όπως ο
Φώτσης ή ο Δορκοφίκης ή ο Πέττας, θα περιμένουν τη σειρά τους. Κι αυτή είναι η
ανησυχία της ομοσπονδίας. Το «πάντρεμα» πάντως των νεαρών παικτών της Εθνικής
εφήβων με τους «μεγάλους» θα γίνει ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα στο παγκόσμιο
πρωτάθλημα της Πορτογαλίας.

Οι προσεχείς υποχρεώσεις

Η Εθνική ομάδα θα μείνει εκτός των μεγάλων υποχρεώσεων έως το καλοκαίρι του
2001. Στο διάστημα αυτό, θα μπει βέβαια στη διαδικασία πρόκρισης για το
ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Κωνσταντινούπολης. Ελπίζαμε, βέβαια, ότι θα ήμασταν
μέσα στις επτά ομάδες που θα εξασφάλιζαν απευθείας τη συμμετοχή τους στην
τελική φάση, αλλά… Έτσι, αύριο θα περιμένουμε τις ειδήσεις από το «Μπερσί»,
αφού η ΦΙΜΠΑ θα πραγματοποιήσει την κλήρωση των αγώνων της προκριματικής
φάσης, στην οποία θα λάβουν μέρος 24 ομάδες.

Πρόκειται για τις οκτώ που αποκλείστηκαν από την τελική φάση του ευρωπαϊκού
πρωταθλήματος της Γαλλίας και οι οποίες είναι: Σλοβενία, Τσεχία, Κροατία,
Ισραήλ, Ελλάδα, Ουγγαρία, Βοσνία και FYROM.

Επίσης, οι 16 ομάδες που ξεχώρισαν από την πρώτη προκριματική φάση και είναι:
Αυστρία, Λευκορωσία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Αγγλία, Εσθονία, Φινλανδία, Ισλανδία,
Λετονία, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σουηδία, Ελβετία και Ουκρανία.

Οι αγώνες αυτής της φάσης θα διεξαχθούν Νοέμβριο – Δεκέμβριο του ’99,
Φεβρουάριο του 2000 (α’ γύρος) και Νοέμβριο – Δεκέμβριο του 2000, Φεβρουάριο
του 2001 (β’ γύρος).

ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Να πείσουμε ότι υπάρχουν Έλληνες παίκτες

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ΕΟΚ Γιώργος Βασιλακόπουλος υποστήριξε χθες ότι η ομοσπονδία
έχει σχεδιάσει τις κατευθύνσεις στις οποίες θα κινηθεί προκειμένου να
επανέλθει το ελληνικό μπάσκετ στον δρόμο των επιτυχιών:

«Το ελληνικό μπάσκετ είναι θεμελιωμένο, καθώς επίσης και η εθνική ομάδα.
Όλοι θα πρέπει να αποφύγουμε τις πράξεις και τις παραλείψεις που οδήγησαν στο
να υπάρχει στον ελληνικό χώρο έντονη παρουσία μη ελληνικών στοιχείων. Στόχος
μας είναι να προσέξουμε ώστε να επαναφέρουμε τον ελληνικό χαρακτήρα στις
εσωτερικές διοργανώσεις. Παράλληλα, να πείσουμε τους παράγοντες αλλά και τους
συλλόγους για το γεγονός ότι υπάρχουν Έλληνες παίκτες», είπε ο κ. Βασιλακόπουλος.

ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Υπάρχουν κανόνες

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ βέβαια είναι διαφορετικό, όμως, το γεγονός ότι οι Αμερικανοί έχουν
παράδοση στην ανάπτυξη του μπάσκετ είναι ενδεικτικό. Με την ευκαιρία του
ντραφτ, η «USA Today» αναρωτιόταν σε χθεσινό άρθρο, αν οι παίκτες που
αποφασίζουν να διακόψουν τις σπουδές τους στο κολέγιο είναι έτοιμοι να παίξουν
στο ΝΒΑ.

Αρκετοί καλοί παίκτες των κολεγίων δηλώνουν συμμετοχή στο ντραφτ ακόμα και δύο
ή τρία χρόνια πριν από την αποφοίτησή τους. Είναι χαρακτηριστικές οι
περιπτώσεις των Κόμπι Μπράιαντ ή Ζερμέν Ο’ Νιλ, οι οποίοι αποφάσισαν να γίνουν
επαγγελματίες σχεδόν από το Λύκειο! Κι οι δύο ήταν 17 χρόνων όταν επιλέχθηκαν
στο ντραφτ, το 1996. Να σημειώσουμε βέβαια, ότι στο ΝΒΑ υπάρχουν κανόνες που
ορίζουν τους μισθούς των παικτών, και την τελευταία αγωνιστική περίοδο ο
χαμηλότερος μισθός πρωτοεμφανιζόμενου παίκτη στο ΝΒΑ ήταν 287.500 δολάρια.
Φυσικά, στη συνέχεια ανάλογα και με την απόδοση του κάθε παίκτη, τα συμβόλαια
εκτινάσσονται στα ύψη.