Πυρηνική βόμβα το Κασμίρ

Ύστερα από έξι εβδομάδες αιματηρών μαχών στο Κασμίρ, η διεθνής κοινότητα
αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι η χειρότερη σύγκρουση στη Νοτιοανατολική Ασία τα
τελευταία τριάντα χρόνια μπορεί να οδηγήσει σε μία γενικότερη πυρηνική αντιπαράθεση.

Τώρα είναι η κατάλληλη ευκαιρία για τη διεθνή κοινότητα να κάνει για το Κασμίρ
ό,τι έκανε για τη Βόρεια Ιρλανδία και τη Μέση Ανατολή. Η κρίση στο Κασμίρ
πέρασε σχεδόν απαρατήρητη, στη σκιά του Κοσσυφοπεδίου. Όμως, δεν μπορεί να
αγνοείται το ευρύτερο γεωστρατηγικό περιεχόμενο αυτής της σύγκρουσης. Τόσο η
Ινδία όσο και το Πακιστάν είναι πυρηνικές δυνάμεις. Οι δύο χώρες έχουν κάνει
συνολικά έντεκα πυρηνικές δοκιμές. Μετά το ναυάγιο της Διακήρυξης της Λαχώρης,
που υπογράφηκε πριν από τρεις μήνες, οι θέσεις των δύο χωρών αποκλίνουν
σημαντικά. Η Ινδία απαιτεί από το Πακιστάν να εξασφαλίσει ότι οι αντάρτες που
βρέθηκαν στο Κασμίρ θα υποχωρήσουν πίσω από τη λεγόμενη «γραμμή ελέγχου». Το
Πακιστάν, που δεν κρύβει τη συμπάθειά του για την ισλαμική αντίσταση, λέει ότι
δεν μπορεί να την ελέγξει. Οι μουσουλμάνοι αντάρτες έχουν ήδη καταγγείλει τις
συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών ως «συνωμοσία».

Ως ηγέτης της πακιστανικής αντιπολίτευσης έχω προτείνει να μεσολαβήσουν τα
πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για κατάπαυση του πυρός
στην περιοχή και για την έναρξη ειρηνευτικής διαδικασίας που θα φέρει στο ίδιο
τραπέζι το Πακιστάν, την Ινδία και τους εκπροσώπους του λαού του Κασμίρ.

Η διπλωματική προσπάθεια του προέδρου Κλίντον να συναντηθεί με τον Πακιστανό
πρωθυπουργό, Ναουάζ Σαρίφ, χάνει τον στόχο: το Κασμίρ ήταν το 1948 και
παραμένει ακόμη ένα διεθνές ζήτημα, που πηγάζει από τον διεθνή διαμελισμό της
πρώην βρετανικής αποικίας. Σήμερα, μπορεί να επιτευχθεί μία πραγματική και
διαρκής ειρήνη, μόνο αν οι ΗΠΑ και η Κίνα συμφωνήσουν σε μία ειρηνευτική
διαδικασία για το Κασμίρ, εφαρμόζοντας τα επιτυχημένα μοντέλα του Καμπ
Ντέιβιντ και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Οι ΗΠΑ αποδέχονταν την ινδική θέση ότι δεν πρέπει να υπάρξει μεσολάβηση στο
Κασμίρ. Και η Κίνα έδειχνε κατανόηση στην πακιστανική θέση ότι πρέπει να
υπάρξει μεσολάβηση. Η άμεση συμμετοχή των δύο μεγάλων δυνάμεων είναι
απαραίτητη για μία ισορροπημένη και ταχεία προσέγγιση του ζητήματος. Είναι πια
καιρός η διεθνής κοινότητα, και συγκεκριμένα οι ΗΠΑ και η Κίνα, να
αναγνωρίσουν ότι μόνο η διμερής διπλωματία μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν δεν
μπορεί να φέρει την ειρήνευση στο Κασμίρ. Ώσπου η διεθνής κοινότητα να
αναλάβει έναν ενεργό ρόλο για την επίλυση αυτής της σύγκρουσης, η κατάσταση θα
επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο.

Η Μπεναζίρ Μπούτο είναι πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν και αρχηγός του
αντιπολιτευόμενου Πακιστανικού Λαϊκού Κόμματος.