Παράπονα, αγωνία και σκέψεις για τις προαγωγικές εξετάσεις

Ανοιχτή επιστολή στον υπουργό Παιδείας, στον πρόεδρο του Παιδαγωγικού
Ινστιτούτου και στον πρόεδρο του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας απευθύνει το
Μαθητικό Συμβούλιο του 2ου Λυκείου Λευκάδας σχετικά με το σύστημα των
πανελλαδικών προαγωγικών εξετάσεων:

«Κάθε μέρα κι ένα μάθημα, κάθε μέρα κι ένας πυροβολισμός. Δεν είχατε ακούσει
ποτέ πως με τέσσερα μαθήματα γενικών εξετάσεων, που διαγωνίζονταν κάθε δεύτερη
ή τρίτη μέρα οι μαθητές κι έσπαγαν ψυχολογικά και πολλοί έμεναν μεσοστρατίς;
Ποια ψυχολογία και ποια παιδαγωγική σάς διαβεβαίωσε πως στο Μπούχενβαλτ οι
κρατούμενοι θα άντεχαν στο δεκαήμερο στάδιο της προετοιμασίας και στο
δεκαπενθήμερο της δοκιμασίας. Με ποιες μονάδες μετρήσατε τις δόσεις των
ηλεκτροσόκ και φτιάξατε τη “λογική” του συστήματός σας;

Ξέρετε ότι μετατρέψατε τα σχολειά μας σε εφιαλτικές Μονάδες Εντατικής
Θεραπείας, όπου οι ασθενείς έχασαν όλοι το παιχνίδι με τη ζωή; Ξέρετε πόσα
μερόνυχτα έχουμε να πέσουμε κανονικά στο κρεβάτι μας; Ξέρετε πόσους καφέδες
καταναλώσαμε, πόσες βιταμίνες και πόσα Τονοτίλ; Ξέρετε ποια είναι τα
συναισθήματά μας απέναντι στην “τερατόμορφη” γνώση που μας καταναγκάσατε να
συμπιέσουμε μέσα στο κεφάλι μας, μόνο για το “καπρίτσιο” της επόμενης μέρας;
Ξέρετε ποιο θα είναι το κέρδος μας απ’ όλη αυτή τη γνώση ­ καψώνι του λοχία
στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως ­ για την οποία και δηλώνατε υπερήφανοι; Μονάχα η
ανάγκη μας να κομματιάσουμε τα βιβλία, που μπορεί να προορίζονταν για
μεταπτυχιακούς σας φοιτητές, όχι όμως για τα όρια των 16 και 17 μας χρόνων».

Και η επιστολή καταλήγει: «Δεν είχαμε την απαίτηση να μας σκεφτείτε σαν
ανθρώπους: τη Γεωργία που διέκοψε από το τέταρτο μάθημα γιατί έπαθε διάτρηση
στομάχου από το άγχος, τον Κώστα που έμεινε τρεις μέρες στο κρεβάτι, γιατί
απέτυχε στην Άλγεβρα που ήταν “το μάθημά του”, την Ελένη που δεν είχε να
πληρώσει φροντιστήριο κι έφευγε κάθε μέρα από το εξεταστικό κέντρο μ’
ανέκφραστο πρόσωπο, όλα τα κίτρινα, κουρασμένα, ταλαίπωρα δικά μας πρόσωπα.
Μπορούσατε, τουλάχιστον, εμάς και τις οικογένειές μας να μας δείτε σαν…
μελλοντικούς ψηφοφόρους. Ο “ρεαλισμός” είναι το μόνο μάθημα που θα
διδασκόμαστε στο εξής μέσα στα σχολειά σας».