[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Η χώρα αυτή βρωμάει». Η φοβερή αυτή αποστροφή μιας απεγνωσμένης γυναίκας που
ήθελε να ταξιδέψει με την Ολυμπιακή Αεροπορία στη Ν. Αφρική (και φυσικά δεν
μπορούσε να ταξιδέψει αφού επέλεξε την Ο.Α.), οφείλει να μας αφυπνίσει. Η
κατηγορία δεν προέρχεται από κάποιο… ανθελληνικό έντυπο της Δύσης, δεν
προέρχεται από κάποιον συνωμοτικό κύκλο που, ως συνήθως, δρα καταχθόνια
ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα, δεν προέρχεται ούτε από τις ΗΠΑ, ούτε την
Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε το ΝΑΤΟ. Δεν περιέχεται σε καμία ταξιδιωτική οδηγία. Η
κατηγορία είναι ιδιαίτερα σοβαρή γιατί προέρχεται από έναν απελπισμένο
ταξιδιώτη που, όπως φαίνεται, αγαπούσε την Ελλάδα. Όπως έγραψε ο Ι.
Καμπανέλλης στα «ΝΕΑ», η φράση αυτή μας πληγώνει όλους γιατί γελοιοποιεί
διεθνώς τη χώρα μας.

Το θλιβερό είναι βέβαια ότι η δυστυχής επιβάτις της Ο.Α. έχει, στην υπερβολή
της, δίκιο. Η χώρα εμφανίζεται να «βρωμάει» γιατί πάσχει από την αποδοχή μιας
νοοτροπίας, μια κουλτούρας που ουσιαστικά λέει ότι τίποτα δεν πρέπει να
αλλάξει στη χώρα αυτή γιατί όλα είναι υπέροχα, μιας κουλτούρας που περιφρονεί
κάθε προσπάθεια για διοικητικό, οργανωτικό, κοινωνικό εκσυγχρονισμό, μιας
κουλτούρας που σχεδόν καθημερινά κατακεραυνώνει τις οργανωτικές αξίες,
οργανωτική πειθαρχία και συμπεριφορά των ευρωπαϊκών κοινωνιών, μιας κουλτούρας
που κάθε φορά που επιχειρείται κάποια αλλαγή οδηγεί τους εκφραστές της στα…
χαρακώματα της αντίδρασης, μιας κουλτούρας που τείνει να θεωρεί την Ελλάδα ως
την «περιούσια χώρα» που ενσαρκώνει την αρετή, το δίκαιο, την ηθική, που
αντιστέκεται ως υπόδειγμα ενάρετης συμπεριφοράς απέναντι στην… ανήθικη
Ευρώπη και Δύση. Οι αντιδράσεις για τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία καθώς και
συνειρμικές υπερβολές στο πρόβλημα της μόλυνσης των τροφίμων (πρόβλημα υπαρκτό
και σοβαρό) αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα μιας αυτάρεσκης, αλαζονικής,
πρωτόγονα εθνικιστικής αντίληψης που καλλιεργείται από ορισμένους για τη χώρα
μας. Αντίληψη που οδηγεί τελικά στην κοινωνική, οργανωτική αποσύνθεση. Η
Ελλάδα πέτυχε τα τελευταία χρόνια στην εξυγίανση της οικονομίας της. Καιρός
είναι να προχωρήσει στον κοινωνικό, οργανωτικό εκσυγχρονισμό. Έστω κι αν αυτό
σημαίνει νέες συγκρούσεις…

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.