ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η μάχη των ειδήσεων

Ο πόλεμος των όπλων παρουσιάζει ενδείξεις υποχώρησης. Μαίνεται, όμως, ο
πόλεμος της ενημέρωσης.

Κέντρο βασανιστηρίων στην Πρίστινα. «Α, είναι εργαλεία για την ανοικοδόμηση της χώρας!» (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

Υπάρχουν κακές ειδήσεις. Δεκάδες χιλιάδες Σέρβοι άμαχοι εγκαταλείπουν
καθημερινά το Κόσοβο φοβούμενοι τα αντίποινα των Αλβανών που επιστρέφουν, για
να διαπιστώσουν ότι είναι ανεπιθύμητοι και στο Βελιγράδι. Οι αντάρτες του UCK
δολοφονούν Σέρβους, καίνε τα σπίτια τους, λεηλατούν μοναστήρια, ενώ υπάρχει
καταγγελία γαλλικής στρατιωτικής πηγής ότι μια μοναχή του μοναστηριού του
Νέβιτς ενδεχομένως να έπεσε θύμα βιασμού. Τα γεγονότα αυτά δεν τυγχάνουν
ιδιαίτερης προβολής από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, που βιάζονται να
κηρύξουν την ειρήνη σε μια περιοχή σπαρμένη με πτώματα. Πολλά ελληνικά μέσα,
αντίθετα, ξεπερνούν τον εαυτό τους: η καταγγελία της (ανώνυμης) γαλλικής πηγής
έγινε «βιάζουν μοναχές οι Ουτσεκάδες», τη στιγμή που οι καταγγελίες πολλών
(επωνύμων) διεθνών οργανισμών τα τελευταία χρόνια για βιασμούς χιλιάδων
γυναικών στη Βοσνία και το Κόσοβο θεωρούνταν κατά κανόνα παραπληροφόρηση και παραλείπονταν.

Υπάρχουν κι άλλες κακές ειδήσεις. Στο Κόσοβο ανακαλύπτονται καθημερινά μαζικοί
τάφοι, ένα αστυνομικό τμήμα της Πρίστινα είχε μεταβληθεί σε τόπο βασανιστηρίων
εκατοντάδων Αλβανών, δεκάδες χιλιάδες Αλβανοκοσοβάροι καταγγέλλεται ότι
κρατούντο σε πέντε λεηλατημένα χωριά του Βορείου Κοσυφοπεδίου για να
χρησιμοποιηθούν ως ανθρώπινες ασπίδες σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης του ΝΑΤΟ.
Εδώ, η εικόνα των μέσων ενημέρωσης αντιστρέφεται: τα περισσότερα δυτικά
υιοθετούν (συχνά άκριτα) τις σχετικές καταγγελίες και τις προβάλλουν μαζί με
λεπτομερείς χάρτες, ενώ τα ελληνικά τις θεωρούν εξ ορισμού μέρος της ΝΑΤΟϊκής
προπαγάνδας. Με τους φορείς αυτής της προπαγάνδας παρατηρείται συχνά κάποια
σύγχυση. Οι εκθέσεις των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα για τις διώξεις του
σερβικού Τύπου από το καθεστώς του Μιλόσεβιτς θεωρούνται «ύποπτες» και
απορρίπτονται, ενώ εκείνες που αναφέρονται στα ψέματα του ΝΑΤΟ είναι
αξιόπιστες και υιοθετούνται. (Το ίδιο δεν γίνεται άλλωστε με την ετήσια έκθεση
της Διεθνούς Αμνηστίας σε ό,τι αφορά τα κεφάλαια για την Ελλάδα και την Τουρκία;).

Υπάρχουν όμως και καλές ειδήσεις. Οι πρόσφυγες άρχισαν να επιστρέφουν μαζικά
στα σπίτια τους. Οι αντάρτες του UCK δέχθηκαν να μη φέρουν πλέον όπλα στις
μεγάλες πόλεις και μέσα σ’ ένα μήνα υποσχέθηκαν να παραδώσουν τουλάχιστον τον
βαρύ οπλισμό τους. Η Ρωσία δέχθηκε να μην της δοθεί ανεξάρτητος τομέας του
Κοσσυφοπεδίου αφού, όπως είπε ο κομμουνιστής πρόεδρος της Δούμα Γκενάντι
Σελεζνιώφ, κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με διχοτόμηση του Κοσσυφοπεδίου. Και
στο Πρίζρεν, τη δεύτερη πόλη του Κοσσυφοπεδίου, υπάρχουν ενδείξεις επιστροφής
της ομαλότητας. Τα καταστήματα ξανανοίγουν (αλλά οι τιμές των αγαθών είναι
διπλάσιες από πριν), τα σπίτια επισκευάζονται (αλλά οι κάτοικοι θα αργήσουν να
απαλλαγούν από τον φόβο) και τη νύχτα δεν ακούγονται πια οι ριπές αυτομάτων
όπλων (αλλά τα άρματα μάχης περιπολούν συνεχώς στους δρόμους).

Είναι γεγονός ότι τέτοιες ειδήσεις δεν «πουλάνε». Ξεχνάμε, άλλωστε, ότι τον
έλεγχο αυτής της πόλης τον έχουν αναλάβει οι απόγονοι των ναζί και τα εγγόνια
του Κεμάλ Ατατούρκ;