ΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Και ξαφνικά πήρε μπόι…

Δεν φεύγω από την Ελλάδα για τα λεφτά, αλλά για μία ακόμη εμπειρία

«Μπορώ να σπάσω το συμβόλαιό μου μετά τον πρώτο χρόνο», αποκαλύπτει ο Νικόλας, που δεν ζει για τα μεγαλεία της Ιταλίας, αλλά τα περιμένει…

ΟΤΑΝ το καλοκαίρι του ’96 κάποιος κύριος Ζαν Μαρκ Μπόσμαν γκρέμισε τα τείχη
των χωρών-μελών της ΕΟΚ, ο Νίκος Οικονόμου είχε πάρει το μήνυμα. Τρία χρόνια
αργότερα απέδειξε ότι όταν έλεγε πως «τώρα δεν το σκέπτομαι γιατί δεσμεύομαι
με τον Παναθηναϊκό, αλλά θα ήθελα να αγωνιστώ στο εξωτερικό για την εμπειρία
και μόνο», το εννοούσε.

Ο Νικόλας του ελληνικού μπάσκετ ήθελε να ζήσει μια ακόμη εμπειρία, έτσι
άλλωστε λειτουργούσε από μικρό παιδί. Για εμπειρία έπεσε στις πισίνες για να
γίνει κολυμβητής, όπως και τερματοφύλακας στον Ιωνικό Νικαίας, αλλά και
εκκολαπτόμενος «καρατέκα». Για την απίστευτη εμπειρία να πετάει στον ουρανό,
ήθελε να γίνει Ίκαρος, για τον ίδιο λόγο μεταναστεύει τον Αύγουστο στην Μπολόνια.

«Ήμουν παιδί γεμάτο νεύρο. Συμμετείχα σε όλες τις εκδηλώσεις τις γειτονιάς. Σε
όλα ήμουν μέσα. Καβγάδες, παιχνίδια, βόλτες…», εξιστορεί ο διεθνής
φόργουορντ που θυμάται ότι μαζί με τους φίλους του έβλεπε με «ανοικτό στόμα»
την πρώτη πολυκατοικία που «σηκώθηκε» στη γειτονιά του, στα τέλη της δεκαετίας
του ’70. Εκείνο που τον εντυπωσίαζε περισσότερο ήταν ο αθλητισμός.

«Ξεκίνησα από το κολύμπι, αλλά η καριέρα μου κράτησε μόλις μία ημέρα! Με το
που είδα την πισίνα, ανυπόμονος και με άγνοια του κινδύνου, βούτηξα στα βαθιά
παρ’ ότι δεν ήξερα κολύμπι. Πίστευα ότι θα τα καταφέρω, αλλά φυσικά δεν ήταν
εύκολο. Έπεσαν μέσα οι δάσκαλοι και με έβγαλαν έξω. Φοβήθηκα και
εγκατέλειψα…», λέει ο Οικονόμου, που πήρε τον εξάδελφό του τον Κυριάκο και
από το νερό πήγε στο χορτάρι. «Πήγαμε στις προπονήσεις του Ιωνικού Νικαίας.
Στη γειτονιά έπαιζα τερματοφύλακας. Μάλιστα στα παιχνίδια που οργανώναμε, είχα
την ιδέα να φτιάξουμε εμφανίσεις. Ήταν τα κλασικά άσπρα φανελάκια και βάζαμε
στην πλάτη, με μονωτική ταινία, τα νούμερα. Εγώ είχα βάλει το Νο 1 και έπαιζα
τερματοφύλακας. Στον Ιωνικό όμως υπήρχαν πολλά παιδιά και δεν μου άρεσε…».

Τέρμα, λοιπόν, και το ποδόσφαιρο. Σειρά πήρε το καράτε! «Έπεφτε πολύ ξύλο και
απογοητεύτηκα. Άλλο να το βλέπεις σε ταινίες και άλλο στην πραγματικότητα.
Οπότε, παίρνοντας απότομα ύψος, στράφηκα στο μπάσκετ».

Οι 15 πόντοι που πήρε σε ένα καλοκαίρι, ήταν και ο λόγος να διαγράψει τα
όνειρα που έκανε μικρός για επαγγελματικό προσανατολισμό. «Σαφώς και δεν
γεννήθηκα για να γίνω μπασκετμπολίστας. Ήθελα να γίνω πιλότος στην Πολιτική
Αεροπορία ή Ίκαρος. Όμως όταν στο Γυμνάσιο ξεπέρασα το 1μ90, που ήταν το όριο,
τα σχέδιά μου χάλασαν», εξηγεί ο 26χρονος φόργουορντ, που από την εποχή εκείνη
και μετά η ζωή του ταυτίζεται με το μπάσκετ.

Και ειδικότερα με τον Παναθηναϊκό, την φανέλα του οποίου φορούσε μέχρι τον
Μάιο συμπληρώνοντας οκτώ χρόνια στην ομάδα. Πρόσφατα αποφάσισε να κάνει
πραγματικότητα τα όσα μπήκαν στο μυαλό του το καλοκαίρι του 1996. Να αγωνιστεί
στο εξωτερικό. Όχι για να ικανοποιήσει την ματαιοδοξία του, αλλά για να
αποκτήσει μια ακόμη εμπειρία. «Ειλικρινά δεν το έκανα για τα λεφτά. Όμως ο
Τάσος (Δελημπαλταδάκης) κατόρθωσε να μου βρει μια εκπληκτική προσφορά. Τη
“ζύγισα” και είπα στον εαυτό μου. “Νίκο, τι επιθυμείς να κάνεις; Να συνεχίσεις
στο Παναθηναϊκό ή να δεις κάτι άλλο; “. Και η κατάκτηση του πρωταθλήματος μού
έδωσε την απάντηση. Ίσως αν δεν παίρναμε τον τίτλο να έμενα στην ομάδα. Όμως
τώρα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να φύγω. Έχοντας το κεφάλι ψηλά…».

Μια αποκάλυψη που έκανε ο Νίκος στην «ΟΜΑΔΑ», αποδεικνύει για πολλοστή φορά
ότι όταν λέει κάτι το εννοεί. Στην ίδια συνέντευξη του 1996 (που είχε πει ότι
θα ήθελε να παίξει στο εξωτερικό), είχε πει πως εφ’ όσον «μετανάστευε»
επιθυμία του ήταν να παίξει για ένα μόνο χρόνο. Ε, αυτό μπορεί να συμβεί!

«Όταν λέω κάτι, το πιστεύω. Όπως ότι το συμβόλαιο είναι εκπληκτικό. Έχω,
λοιπόν, όρο που μου δίνει τη δυνατότητα να καταβάλω εγώ ή κάποια ομάδα ένα
ποσό το ερχόμενο καλοκαίρι και να φύγω από την Κίντερ. Το σημειώσαμε. γιατί
δεν ξέρω τι θα συναντήσω. Πώς θα μου συμπεριφερθούν, πώς θα είναι όταν θα ζω
εργένης χωρίς συγγενείς και φίλους. Γιατί μπορεί να ζω μόνος μου στα Μελίσσια
από τότε που ο Παναθηναϊκός πήγε στο ΟΑΚΑ, όμως όποτε ήθελα μάζευα φίλους ή
συγγενείς και είχα παρέα. Εκεί θα είμαι απολύτως μόνος μου».

Η σχέση του με τους νέους συμπαίκτες του, τον προπονητή και οι συνθήκες ζωής
στην Μπολόνια είναι εκείνα που θα μετρήσουν για τον Οικονόμου, για την απόφαση
που θα πάρει το επόμενο καλοκαίρι. «Ξόδευσαν πολλά χρήματα για εμένα και δεν
θέλω να τους απογοητεύσω. Αγωνιστικά μού προσφέρουν όλα τα κίνητρα για να
παίξω, σύμφωνα με τις δυνανότητές μου. Ο Μέσινα στην παρουσίαση που μου έκαναν
στα ΜΜΕ, είπε ότι “ξένοι της Κίντερ θα είναι ο Ντανίλοβιτς και ο Οικονόμου”.
Αυτό σημαίνει ότι θα παίρνω πρωτοβουλίες και θα μπορώ να δείξω το παιχνίδι
μου. Όταν στην ομάδα μου το δίδυμο είναι οι Ράτζα-Σκοτ ή οι Ράτζα-Μποντίρογκα,
είναι λογικό οι υπόλοιποι να περιορίζονται επιθετικά. Να προσαρμόζονται
ανάλογα. Δεν το λέω με παράπονο ή με στενοχώρια. Είναι φυσιολογικό, όπως
λογικό είναι να αποτελεί δέλεαρ για έναν παίκτη να του προσφέρει
πρωταγωνιστικό ρόλο μια μεγάλη ομάδα. Ένιωθα τεράστια πίεση, δεν ήταν δύσκολο
να λειτουργήσω. Κάθε καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός αποκτούσε έναν ­ τουλάχιστον ­
παίκτη στην θέση μου. Όμως ο Στόικο που ήταν δεύτερος ξένος, δεν είχε έφεση
στο σκοράρισμα. Τα τελευταία δύο χρόνια τα πράγματα άλλαξαν και ένιωθα πως αν
έκανα 2-3 άστοχα σουτ θα άρχιζε η γκρίνια. Ευτυχώς με στήριξε πολύ ο
Σούμποτιτς…», εξηγεί ο Οικονόμου, που ελπίζει να τον αγκαλιάσουν στην
Κίντερ, όπως στον Παναθηναϊκό τους αλλοδαπούς παίκτες.

«Φεύγοντας για το εξωτερικό θα έχω την ευκαιρία να γνωρίσω την πολυτέλεια που
γεύονται οι παίκτες που παίζουν σε άλλες χώρες. Στον ΠΑΟ, καθένας είχε δύο
ανθρώπους για να τον εξυπηρετήσουν. Δεν το ζηλεύω, αλλά θέλω να το γνωρίσω…».

Ο Νίκος Οικονόμου (τέταρτος δεξιά) συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Νίκο Γκάλη το 1991 στην Εθνική. Τότε του είπε απλά, «τι κάνετε κύριε Γκάλη;». Λίγα χρόνια αργότερα ήταν συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό. Στη μέση Αλβέρτης και Παταβούκας

ΠΡΙΝ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕΙ για την Ιταλία, ο Νίκος Οικονόμου θα πραγματοποιήσει για πρώτη
φορά, έπειτα από πολλά χρόνια, πολυήμερες διακοπές. «Προς το παρόν, αισθάνομαι
έξω από τα νερά μου. Μέχρι τώρα, κλεισμένος στα ξενοδοχεία δεν είχα
υποχρεώσεις. Κάναμε το χαβαλέ μας, φορούσαμε τις βερμούδες μας και δεν
φορτωνόμασταν με ευθύνες. Τώρα τρέχω δεξιά και αριστερά και δεν
προλαβαίνω…», λέει ο Οικονόμου, που μέχρι την 1η Αυγούστου θα ξεκουράζεται.

Φεύγοντας, θα πάρει μαζί του δύο παράπονα. Τη συμπεριφορά του Παναγιώτη
Γιαννάκη, που τον απέκλεισε από την Εθνική, και τις δηλώσεις του κ. Μπαλτάκου
για εκείνον.

«Τον Παναγιώτη τον είχα πολύ ψηλά», λέει και οι απαντήσεις του σε σχετικές
ερωτήσεις στο παρελθόν τον δικαιώνουν («Θα καλούσε σε τραπέζι τον Γιαννάκη,
γιατί είναι γίγαντας. Μεγάλη μορφή του μπάσκετ, αλλά και ωραίος τύπος για
παρέα. Άσε τι δείχνει στον κόσμο, όταν παίζει και φαίνεται μονόχνοτος και
γκρινιάρης» 28/3/1995).

«Τα εννοούσα όλα και τα εννοώ. Γιαννάκης δεν θα υπάρξει ξανά στην Ελλάδα. Για
εμένα όμως κάτι έσπασε μέσα μου. Δεν περίμενα να μου συμπεριφερθεί έτσι. Οι
δικαιολογίες που επικαλέστηκε ήταν αστείες. Περνούσα μία δύσκολη περίοδο και
του εξήγησα ότι θα μου έκανε μεγάλο κακό. Σχεδόν τον παρακαλούσα… Δεν θέλω
να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά πιστεύω ότι αν είχε καρδιά μέσα του, θα με
καταλάβαινε… Εξακολουθώ να τον σέβομαι, αλλά με πλήγωσε βαθιά».

Τι εννοούσε ο Μπαλτάκος

Όπως και τα όσα υποστήριξε ο Τάκης Μπαλτάκος. «Δεν μπορώ να καταλάβω τι
εννοούσε, όταν είπε ότι δεν φάγαμε το κεφάλι του Οικονόμου, όπως και του Ράτζα
και του Σούμποτιτς, όταν όλοι το ζητούσαν. Αλήθεια, θα ήθελα να μου το
εξηγήσει κάποιος. Για πιο λόγο ήθελαν να μου πάρουν το κεφάλι και ποιοι;
Έστησα κανένα παιχνίδι; Έκανε κανένα γκάλοπ και έμαθε ότι οι οπαδοί του
Παναθηναϊκού ήθελαν κάτι τέτοιο; Με αποδοκίμασαν ορισμένοι μια-δύο φορές, όμως
πιστεύω ότι οι περισσότεροι με αγαπούν. Άλλωστε, είμαι ο μοναδικός παίκτης της
ομάδας για τον οποίον έβγαλαν προσωπικό σύνθημα. Αλήθεια, μίλησε εκ μέρους της
διοίκησης; Και αν ναι, μου έκανε η διοίκηση χάρη;

Για τον Γκάλη

Με οκτώ χρόνια στην πλάτη του, δύο πρωταθλήματα Ελλάδας, ένα Κύπελλο
Ευρωλίγκας, χρυσό στην Ευρώπη με τους Παίδες, ασημένιο στην Ευρώπη με τους
Εφήβους, ο Οικονόμου έχει πολλά να θυμάται. Σίγουρα, όταν βάλει τις…
παντούφλες του, θα έχει άλλα τόσα. Κορυφαία ανάμνηση είναι εύκολο να μαντέψει
κανείς ότι είναι το τρίποντο στο Ειρήνης και Φιλίας, στο τελευταίο ματς. Πάντα
όμως ο Νίκος έλεγε και εξακολουθεί να λέει ότι δεν θα ξεχάσει την γνωριμία του
με τον Γκάλη. «Ήταν το 1991, όταν πήγα στην Εθνική και ο Νίκος Αμανατίδης, που
έχει το ξενοδοχείο που μέναμε, με σύστησε στον Γκάλη. Μου είχαν δώσει το
κλειδί από το 412 δωμάτιο και είπε στον Νίκο. “Να, ποιος σου πήρε το δωμάτιό
σου”. Τρελάθηκα. Έχασα το έδαφος από τα πόδια μου. Μόνο, “τι κάνετε, κύριε
Γκάλη; ” μπόρεσα να ψελλίσω», θυμάται.

Είναι ο άνθρωπός μου, λέει για την Άννα Δρούζα ο Νίκος Οικονόμου

ΤΗ διασημότητα την γνώρισε από τα 16 του. Πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική
Παίδων το 1989 και πρωταγωνιστής στον Παναθηναϊκό από το 1991. Πρωτοσέλιδα,
συνεντεύξεις, φωτογραφίες, αφιερώματα.

Τελευταία όμως η διασημότητα τον «πλησίασε» για την προσωπική του ζωή. Η
σχέση του με την παρουσιάστρια Άννα Δρούζα, έγινε θέμα στα κουτσομπολίστικα
περιοδικά, στην κερκίδα, ακόμα και στον Παναθηναϊκό.

«Εγώ ξέρω ότι η Άννα με βοήθησε και με βοηθάει πολύ», λέει κατηγορηματικά
και δίνει την απάντησή του για την γεύση που του αφήνει η «νέας» μορφής
δημοσιότητα που γνωρίζει. «Δεν το επιδιώκω. Μπορεί να συμβαίνει γιατί ο Νίκος
πουλάει περισσότερο. Όμως είναι φυσιολογικό, όταν είσαι επώνυμος να
ασχολούνται μαζί σου. Σημασία έχει, ωστόσο, ότι δεν έχουν κάτι να πούνε. Γι’
αυτό ψάχνουν. Γράφονται και λέγονται πράγματα έξω από κάθε πραγματικότητα. Δεν
ασχολούμαι, ούτε εγώ ούτε η Άννα».

Μιλώντας για την εκλεκτή της καρδιάς του, τονίζει: «Με στήριξε, μαζί με την
οικογένειά μου και τους φίλους μου, σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Όταν τέθηκε
το θέμα να πάω στο εξωτερικό, δεν στάθηκε εμπόδιο. Με άφησε να επιλέξω μόνος μου».

Χθες μάλιστα η Άννα φρόντισε να κάνει στον Οικονόμου την πρώτη πραγματική
έκπληξη. «Όταν έβλεπα κάτι τέτοια στην τηλεόραση έλεγα, όπως πολλοί άλλοι, ότι
δεν ήταν αληθινά. Όμως δεν είχα ιδέα ότι ήταν εκεί ο Φράνκι, ο Ρεντζιάς και ο
Παπανικολάου. Είχα συγκινηθεί από το βίντεο που προηγήθηκε και μέσα στην
φόρτιση που είχα, εμφανίστηκαν και οι τρεις. Έπαθα πλάκα. Αλήθεια, πρώτη φορά
ένιωσα τη σημαίνει έκπληξη».