[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όταν οι πολιτικοί έρχονται αντιμέτωποι με τη φράση «Όλοι τους ίδιοι είναι»,
αισθάνονται βαθύτατα αδικημένοι. Και όταν συνειδητοποιούν την απάθεια ή και
την εχθρότητα με την οποία τους αντιμετωπίζει ένα μέρος των πολιτών,
δυσκολεύονται να την κατανοήσουν. Κι έχουν ως ένα βαθμό δίκιο. Όχι μόνο γιατί
σε πολλές περιπτώσεις οι εκπρόσωποί μας προσπαθούν με εντιμότητα και
αυταπάρνηση να κάνουν το καθήκον τους, αλλά και γιατί σε τελευταία ανάλυση τα
πράγματα στην Ελλάδα, από τη μεταπολίτευση έως σήμερα, παρά τα προβλήματα,
έχουν εξελιχθεί θετικά για τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων. Και, όμως, ποτέ
άλλοτε οι πολιτικοί ­ αλλά και η πολιτική ­ δεν βρίσκονταν τόσο χαμηλά στην
εκτίμησή μας. Είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια κάτι έχει αλλάξει. Και αυτό
ίσως έχει να κάνει με την αίσθηση της πλήρους αδυναμίας του πολίτη ­ αλλά και
του απλού βουλευτή ­ να επηρεάσει τις εξελίξεις. Στα κεντρικά πολιτικά
ζητήματα οι πολιτικές επιλογές πρακτικώς είναι υπεράνω αμφισβήτησης. Το μόνο
που μπορεί να επηρεάσει η ψήφος μας είναι το αν το ΠΑΣΟΚ ή η Ν.Δ. θα ηγείται
της κεντροδεξιάς πλειοψηφίας που κυβερνά. Όσο για τα περίφημα ζητήματα της
καθημερινής ζωής, ποιος στ’ αλήθεια μπορεί να πιστέψει ότι μία αλλαγή του
κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία θα έχει οποιαδήποτε επίπτωση; Η τραγωδία
της οδού Νιόβης, όπως και οι πυρκαγιές στα δάση, η αθλιότητα των φροντιστηρίων
ή η μιζέρια των νοσοκομείων μοιάζουν υπεράνω κομμάτων. Και πάντως είναι
υπεράνω πολιτών, που το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να τα βάζουν με τους
εκάστοτε αρμοδίους.

Ενδεχομένως, όμως, και σ’ αυτούς να έχουμε αναθέσει ένα δυσβάστακτο καθήκον
για το οποίο δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται να το φέρουν εις
πέρας. Γιατί είμαστε μία κοινωνία χωρίς θεσμούς συμμετοχής αλλά και χωρίς
στοιχειώδεις μηχανισμούς ελέγχου. Πότε, για παράδειγμα, κρίθηκε ανεπαρκής ένας
καθηγητής (κι από ποιους άλλωστε) και πότε ποια επιστημονική επιτροπή ποίου
νοσοκομείου αποκάλυψε τι; Ακόμα και ο κορυφαίος μηχανισμός ελέγχου της
εκτελεστικής εξουσίας, η Βουλή, αποκτά όλο και πιο πολύ διακοσμητικό
χαρακτήρα. Με τέτοιους όρους όμως μία κοινωνία είναι καταδικασμένη στη
στασιμότητα. Και οι πολίτες θα τα περιμένουν όλα από τον από μηχανής θεό, που
ποτέ δεν έρχεται…

Kapsis@dolnet.gr