«Λίγο» το μπιτς

Άδικα εκδιώχθηκε ο Στέλιος Καζάζης. Άξιος ο Τζαμπάολο Μοντάλι

ΣΤΟ ΒΟΛΕΪ της σάλας κάποιοι υπεύθυνοι συλλόγων φροντίζουν να «σκοτώνουν τα
άλογα, όταν γεράσουν» (για την ακρίβεια, όταν οι ίδιοι οι αρμόδιοι πιστέψουν
ότι το άλογο γέρασε).

Όμως, στο μπιτς βόλεϊ υπάρχει χώρος για όλους, πόσο μάλλον για έναν παίκτη που
συγκαταλέγεται στα «ιερά τέρατα» του μεταπολεμικού ελληνικού αθλητισμού, τον
Μιχάλη Τριανταφυλλίδη, ο οποίος και στα 35 του χρόνια, πριν από δύο χρόνια
ακόμη, πρωταγωνιστούσε με την ομάδα του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα της Α1.

Ο άσος των 12 τίτλων πρωταθλήματος Ελλάδας (10 με Ολυμπιακό – 2 με
Παναθηναϊκό), του χάλκινου μεταλλίου με την Εθνική Ομάδα στο Ευρωβόλεϊ ’87 και
των υπερτριακοσίων συμμετοχών στην Εθνική Ομάδα, έχει γράψει ιστορία και στο
μπιτς βόλεϊ και την συνεχίζει φέτος, ύστερα από μία διακοπή το περασμένο καλοκαίρι.

Στο 1ο τουρνουά του Πανελληνίου Πρωταθλήματος μπιτς βόλεϊ ’99 MAXWELL HOUSE,
στον Σχινιά, ο Τριανταφυλλίδης (με παρτενέρ τον άλλοτε συμπαίκτη του στον ΠΑΟ,
παίκτη του Ιωνικού Νικαίας, Παναγιώτη Ζακυνθινό) δεν άντεξε στη σωματική
κούραση και τον καύσωνα και εγκατέλειψε. Όμως, στο 2ο τουρνουά που
ολοκληρώνεται σήμερα (21.00), στην παραλία Γλυφάδας, στο Παλαιό Δημαρχείο,
αισιοδοξεί και εξηγεί χαμογελώντας: «Ένας χρόνος χωρίς προπόνηση, λόγω φόρτου
επαγγελματικών υποχρεώσεων, άφησε αδύνατα τα πόδια μου, αλλά την περασμένη
εβδομάδα δούλεψα με βάρη και πιστεύω ότι θα αντέξω».

Το μπιτς βόλεϊ έχει ανέβει αισθητά στην Ελλάδα σε δημοτικότητα τα τελευταία
χρόνια, αλλά για τον τελειομανή Μιχάλη Τριανταφυλλίδη αυτό δεν αρκεί: «Ασφαλώς
υπάρχει πρόοδος αλλά όχι η αναμενόμενη. Στις γυναίκες μόνο ένα ντουέτο, οι
Καραντάσιου – Σφυρή είναι διεθνούς επαγγελματικού επιπέδου, ενώ δεν υπάρχουν
ακόμη κάποιοι αξιόλογοι παίκτες που να παίζουν όλο τον χρόνο μπιτς βόλεϊ και
όχι μόνο καλοκαίρι. Και, βέβαια, δεν υπάρχει ακόμη ούτε ένας χορηγός ομάδας
για όλο τον χρόνο και όχι μόνο για ένα δίμηνο».

Στην αναφορά μας στο παλιό του όνειρο για συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
(1996 ή 2000) στο μπιτς βόλεϊ, το πρόσωπο του «γερόλυκου» σκοτεινιάζει:
«Δυστυχώς, η ομοσπονδία δεν αποφάσισε εγκαίρως να στηρίξει μόνιμη Εθνική βόλεϊ
σε επαγγελματικό πλαίσιο και χάθηκε πολύς χρόνος.

Για το Σίδνεϊ υπήρξε μέριμνα μόνο σε επίπεδο γυναικών και ευτυχώς Καραντάσιου
– Σφυρή έχουν πολλές πιθανότητες πρόκρισης».

Με την ευθύτητα που τον χαρακτηρίζει, ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης δεν κρύβει την
άποψή του για τον τρόπο με τον οποίο «φαγώθηκε» από την Εθνική Ομάδα Ανδρών ο
παλιός του, επί χρόνια, ανταγωνιστής για τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη αλλά
και καλός του φίλος Στέλιος Καζάζης και ήρθε ο Ιταλός Τζαμπάολο Μοντάλι:

«Φέρθηκαν πολύ άσχημα και άδικα στον Στέλιο, αντί να τον στηρίξουν. Στα
προκριματικά του Ευρωβόλεϊ η ομάδα πήγε πολύ καλά, ενώ στο Κοσμοβόλεϊ της
Ιαπωνίας δεν ήταν δυνατό μετά την ήττα 3-2 από τη Βουλγαρία να μπει η Εθνική
στην οκτάδα, όταν βρέθηκε σε όμιλο με Ιταλία, Ολλανδία, Γιουγκοσλαβία, Ρωσία.
Ανεξάρτητα από αυτό, ο Μοντάλι είναι σπουδαίος προπονητής και ξέρει τον τρόπο
να πετύχει».