Δωρεάν ή όχι το απόρρητο

Μέχρι τώρα διαπιστώνει και παίρνει αποφάσεις για παρατυπίες και παρανομίες
φορέων ή ιδιωτών, αποσκοπώντας στην προστασία των ατομικών ελευθεριών. Αλλά
για πρώτη φορά η νέα ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
καλείται να αιτιολογήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης μια απόφασή της. Με αντίδικο
τον ΟΤΕ…

Με προσφυγή του στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών
προσβάλλει ως παράνομη πρόσφατη απόφαση της Αρχής για την προστασία του πολίτη
από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, με την οποία επιβάλλεται στον
Οργανισμό να διασφαλίζει δωρεάν το απόρρητο της τηλεφωνικής γραμμής όσων
συνδρομητών του το επιθυμούν.

Ο ΟΤΕ έως σήμερα επιβαρύνει με περίπου 4.000 δραχμές ετησίως (330 δρχ.
μηνιαίως) τους συνδρομητές του που δεν θέλουν να εμφανίζεται στους
τηλεφωνικούς καταλόγους ο αριθμός της τηλεφωνικής γραμμής τους και πολύ
περισσότερο να παρέχονται πληροφορίες σε τρίτους για τον απόρρητο αριθμό.

Ύστερα από αίτηση συνδρομητή του ΟΤΕ, ωστόσο, η Αρχή Προσωπικών Δεδομένων
έκρινε ότι το επίμαχο τέλος πρέπει να καταργηθεί γιατί υπερκαλύπτει το
πραγματικό κόστος του Οργανισμού για την παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας κι
επιπλέον λειτουργεί ως αντικίνητρο για όσους συνδρομητές επιθυμούν να έχουν
απόρρητο τον αριθμό τηλεφώνου τους.

Από την πλευρά του ο ΟΤΕ επιδιώκει να ακυρώσει τη συγκεκριμένη απόφαση μέσω
των δικαστηρίων. Και με την προσφυγή που κατέθεσε στο ΣτΕ υποστηρίζει ότι «το
τέλος απλώς καλύπτει τις δαπάνες που απαιτούνται για να ελέγχεται διαρκώς η μη
καταχώρηση των προσωπικών δεδομένων στους έντυπους τηλεφωνικούς καταλόγους και
στο Ίντερνετ» και πως «κατά κανόνα τη μη καταχώρηση του αριθμού τους ζητούν οι
εύποροι συνδρομητές».

Ακόμη αναφέρει ότι η Αρχή Προσωπικών Δεδομένων δεν έχει δικαίωμα να ελέγχει το
τιμολόγιο των τηλεπικοινωνιακών επιχειρήσεων, κι επομένως η απόφαση δεν είναι
νόμιμη.

Σε ό,τι αφορά, εξάλλου, την καταχώρηση των τηλεφωνικών παροχών στους
καταλόγους, ο ΟΤΕ υποστηρίζει ότι με την καταχώρηση δεν παραβιάζονται οι
συνταγματικές αρχές για την προστασία των προσωπικών δεδομένων και των
ατομικών ελευθεριών, αντιθέτως «λόγοι δημοσίου συμφέροντος επιβάλλουν την όσο
το δυνατόν μεγαλύτερη καταχώρηση προσωπικών δεδομένων στους καταλόγους για την
καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού».