Δεν υπάρχουν αποδεκτές δόσεις διοξίνης στα τρόφιμα

Οι διοξίνες είναι, ως επί το πλείστον, το αποτέλεσμα των εκπομπών από την
καύση αποβλήτων. Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι μπορεί να είναι καρκινογόνες,
και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας μειώνει προς τα κάτω τα όρια που οι ουσίες
αυτές δεν πρέπει να ξεπερνούν.

Η κοινή γνώμη άρχισε να μαθαίνει για τη διοξίνη και να υπολογίζει τους
κινδύνους για την υγεία, που η ουσία αυτή μπορεί να αντιπροσωπεύει, από την
εποχή του πολέμου του Βιετνάμ, με τη χρήση αποφυλλωτικών προϊόντων από τα
αμερικανικά στρατεύματα, καθώς και αργότερα με την καταστροφή του Σεβέζο. Και
μάλλον θα έπρεπε να λέμε «οι διοξίνες» και όχι «η διοξίνη», αφού ο όρος αυτός
περιγράφει πολλές δεκάδες μόρια, το πιο τοξικό από τα οποία είναι η 2,3,7,8
τετραχλωροδιβενζοδιοξίνη (TCDD).

Σήμερα, έχει αποδειχθεί πλήρως πως, μολονότι οι διοξίνες είναι προϊόντα
πανταχού παρόντα στο έδαφος, τα ιζήματα και τον αέρα, δεν είναι ωστόσο
«φυσικά» μόρια. Είναι το αποτέλεσμα θερμικών διαδικασιών, στις οποίες
συμμετέχουν χλώριο και διάφορες οργανικές ουσίες. Ο σχηματισμός τους στο
περιβάλλον προκύπτει από πυρκαγιές δασών και, κυρίως, από την καύση αποβλήτων.
Εδώ και μερικά χρόνια, η επιστημονική κοινότητα διαφωνεί σχετικά με τα
αποδεκτά επίπεδα της διοξίνης, πέρα από τα οποία το μόριο αυτό συνιστά κίνδυνο
για την ανθρώπινη υγεία. Το Ανώτερο Συμβούλιο Δημόσιας Υγιεινής της Γαλλίας
(CSHP) υπενθύμιζε τότε ότι τα πειραματικά δεδομένα αποδείκνυαν «αναντίρρητα»
πως οι διοξίνες είναι «καρκινογόνοι παράγοντες, μερικές φορές και σε μικρές δόσεις».

Το 1990, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) είχε καθορίσει την ημερήσια
αποδεκτή δόση διοξινών στα 10 πικογραμμάρια (χιλιοστό του χιλιοστού του
γραμμαρίου) TCDD ανά κιλό βάρους του σώματος. Πριν από έναν χρόνο, η ΠΟΥ
αναθεώρησε προς τα κάτω το όριο αυτό. «Νέα επιδημιολογικά δεδομένα
εμφανίσθηκαν», εξηγούσαν τον Ιούλιο του 1998 στη Γενεύη οι ειδικοί της ΠΟΥ.

«Έπειτα από εμπεριστατωμένες ανταλλαγές επιχειρημάτων, οι εμπειρογνώμονές μας
συμφώνησαν σε μία νέα ημερήσια αποδεκτή δόση, η οποία κυμαίνεται από 1 έως 4
πικογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους. Και συνιστούν να γίνουν τα
πάντα για να μειωθεί, όσο το δυνατόν περισσότερο, η έκθεση πληθυσμών στις
ουσίες αυτές».

Την επίδραση των διοξινών και του PCB στο περιβάλλον και στον άνθρωπο τόνισαν
ειδικοί επιστήμονες σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι,
με πρωτοβουλία της Ένωσης Ελλήνων Χημικών.

Στη συνέντευξη πήραν μέρος η κ. Αγγελική Τσάτσου, διευθύντρια της διεύθυνσης
περιβάλλοντος του Γενικού Χημείου του κράτους, ο κ. Θεμιστοκλής Κουιμτζής,
διευθυντής του εργαστηρίου ελέγχου της ρύπανσης της ατμόσφαιρας στο ΑΠΘ, ο κ.
Χρήστος Ζερεφός, διευθυντής του εργαστηρίου φυσικής της ατμόσφαιρας στο ΑΠΘ, ο
κ. Σπύρος Ραψομανίκης, καθηγητής ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο Δημοκρίτειο
Πανεπιστήμιο Θράκης, καθώς και ο καθηγητής κ. Δημήτρης Μελάς. Τη μόνιμη σχεδόν
παραμονή των διοξινών στο περιβάλλον τόνισαν οι επιστήμονες, ενώ αναφέρθηκαν
αναλυτικά στη σύσταση των ουσιών αυτών και τους τρόπους με τους οποίους
συγκεντρώνονται στο περιβάλλον και στα τρόφιμα. Ιδιαίτερη αναφορά έκαναν οι
επιστήμονες στις επιπτώσεις της μόλυνσης από διοξίνη στον άνθρωπο
(καρκινογενέσεις, χλωρακμή, παθήσεις των ματιών, δυσλειτουργίες στην
αναπαραγωγή). Οι καθηγητές τόνισαν επιπλέον την ανάγκη να πραγματοποιηθούν
συστηματικοί έλεγχοι και μετρήσεις των διοξινών, κυρίως στην ατμόσφαιρα.

Στο μεταξύ, ο εκπρόσωπος του κόμματος των Πρασίνων της Νέας Ζηλανδίας κ. Ροντ
Ντόναλν μεταβαίνει σήμερα στην Ευρώπη, για να παρακολουθήσει τα αποτελέσματα
των ευρωεκλογών, με ένα… πρωτότυπο δώρο.

Ο κ. Ντόναλν φέρνει μαζί του ένα κομμάτι οργανικού μοσχαριού που έχει
αναπτυχθεί με φυσικούς τρόπους διατροφής, για να το δώσει στον κ. Ραλφ Μονό,
επικεφαλής της Ομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Κομμάτων των Πρασίνων. Ο Νεοζηλανδός
πολιτικός δήλωσε ότι… ρισκάρει, αφού δεν γνωρίζει τις διατροφικές συνήθειες
του κ. Μονό, αλλά θα τις ανακαλύψει την Κυριακή το βράδυ, που θα δειπνήσει
μαζί του!