3η ΚΑΡΤΑ Το μετάλλιο της Βούλας

ΟΤΑΝ το 1992, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, η Βούλα Πατουλίδου
έκοψε πρώτη το νήμα και ανέβηκε στο κορυφαίο σκαλοπάτι του βάθρου, όλοι
χαρήκαμε για την τεράστια επιτυχία και δακρύσαμε ακούγοντας τον Εθνικό Ύμνο,
βλέποντας τη σημαία μας να ανεβαίνει στον ιστό και το χρυσό μετάλλιο να
αστράφτει στο στήθος της Ολυμπιονίκου μας.

Ουδείς φανταζόταν ότι το κατόρθωμα της Πατουλίδου θα έφερνε την άνοιξη στον
κλασικό αθλητισμό μας. Είχε πάει η Βούλα στη Βαρκελώνη με την 55η επίδοση στον
κόσμο στα 100 μέτρα με εμπόδια και όμως ξεπέρασε όλες τις αντιπάλους της.
Παραβίασε το άβατο των μεταλλίων για τους αθλητές μας. Έδειξε τον δρόμο και
παρέδωσε στους άλλους αθλητές μας το αποτέλεσμα της πίστης και της θέλησης, το
χρυσό της μετάλλιο.

Η Βούλα Πατουλίδου σφράγισε την απόδειξη «μπορούμε». Έτσι, άλλαξαν πολλά
στον ελληνικό στίβο. Όλοι απέκτησαν ρεαλιστικούς στόχους.

Στα επτά χρόνια που ακολούθησαν έγινε σωστή δουλειά απ’ όλους. Περίσσευε,
όμως, η θέληση για προσέγγιση των συνόρων με τους μεγάλους αθλητές του κόσμου.
Οι επιδόσεις βελτιώνονταν συνέχεια και οι διακρίσεις πολλαπλασιάστηκαν.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι αθλητές μας πέρασαν πέρυσι στην α’ κατηγορία της
Ευρώπης και πριν από λίγες ημέρες πέτυχαν το ίδιο και οι αθλήτριές μας, με
πρωτιά και αρκετά πανελλήνια ρεκόρ.

Έχουμε πλέον αθλητές και αθλήτριες με επιδόσεις παγκόσμιας εμβέλειας και
αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό, λίγα χρόνια πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του
2004, που θα διοργανώσει η Αθήνα.

Ας ελπίσουμε ότι στο Παρίσι (19-20 Ιουνίου) οι αθλητές μας θα παραμείνουν
στην α’ κατηγορία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλης (20-29 Αυγούστου) ο
ελληνικός στίβος θα έχει την πιο πλούσια συγκομιδή μεταλλίων έως σήμερα.

Το 2004 πρέπει να είμαστε πρωταγωνιστές και στους αγωνιστικούς χώρους.