30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΩΜΕΡΙΤΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Στη Νέα Σμύρνη.

ΖΕΙ: Από γραφείο σε γραφείο, από περιφέρεια σε περιφέρεια.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον άνθρωπο.

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Για το κοινό καλό.

ΑΚΟΥΕΙ: Τους πάντες που έχουν δική τους γνώμη.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην περιφέρεια και τις Βρυξέλλες.

ΑΓΝΑΝΤΕΥΕΙ: Το γαλάζιο και το πράσινο.

ΓΡΑΦΕΙ: Ιστορία και οικονομία.

Όταν «αναπολεί» τη μεταπολίτευση ο υπουργός Γεωργίας Γιώργος Ανωμερίτης δεν
κρύβει την απογοήτευσή του. Τόσοι αγώνες έγιναν αλλά αυτό που έμεινε ήταν «η
ανελαστική αδιαφορία μιας κοινωνίας». Για τον «εκσυγχρονισμό» παρατηρεί πως
είναι «ένας τρόπος γραφής». Και για την πρόσφατη ποιητική του συλλογή
«Μεταγωγές», εξηγεί ότι τον οδήγησαν «οι ήχοι της απουσίας των χρωμάτων και η
γονιμότητα της μοναξιάς».

ΕΡ.: Άλλη μια ποιητική συλλογή;

ΑΠ.: Μια διαχρονική αποτύπωση λόγων και εικόνων.

ΕΡ.: «Μεταγωγές»;

ΑΠ.:… Ζωής, σκέψης, συναισθημάτων, αγώνων.

ΕΡ.: Οι «Αποτυπώσεις»;

ΑΠ.: Ο απέραντος χρόνος μιας σιωπηλής πόλης.

ΕΡ.: Και οι «επαναπροσδιορισμοί»;

ΑΠ.: Επικλήσεις για έναν διαφορετικό κόσμο.

ΕΡ.: Τι οδήγησε στην ποίηση;

ΑΠ.: Οι ήχοι της απουσίας των χρωμάτων, η γονιμότητα της μοναξιάς.

ΕΡ.: Το ΠΑΣΟΚ «πάει» με την ποίηση;

ΑΠ.: Ο σοσιαλισμός, η συλλογικότητα, οι ανθρώπινες αξίες είναι στοιχεία
έμπνευσης, δημιουργίας.

ΕΡ.: Ο εκσυγχρονισμός;

ΑΠ.: Ένας άλλος τρόπος γραφής.

ΕΡ.: Κυκλάδες και ποίηση;

ΑΠ.: Και τα δύο διαχέουν φως.

ΕΡ.: Θα γράφατε για τη Γιουγκοσλαβία;

ΑΠ.: Για τους «μεταγόμενους» πρόσφυγες, για τα παιδιά.

ΕΡ.: Τι τίτλο θα δίνατε για τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς;

ΑΠ.: Οι πόλεμοι έχουν έναν μόνο τίτλο: Θάνατος.

ΕΡ.: Ποιητές που θαυμάζετε;

ΑΠ.: Όσους υμνούν το μεγάλο δείπνο των ταπεινών.

ΕΡ.: Αν δεν ήσασταν πολιτικός;

ΑΠ.: Το επάγγελμά μου είναι οικονομολόγος, το αξίωμά μου βουλευτής.

ΕΡ.: Τι ήταν για σας η χούντα;

ΑΠ.: Μια χώρα δάκρυα, μια ελπίδα λευτεριάς.

ΕΡ.: Η μεταπολίτευση;

ΑΠ.: Η ανελαστική αδιαφορία μιας κοινωνίας.

ΕΡ.: Ο Καραμανλής (Κωνσταντίνος);

ΑΠ.: Μία διαχρονική ιδιότυπη προσωπικότητα.

ΕΡ.: Ο Ανδρέας Παπανδρέου;

ΑΠ.: Η φιλόξενη απόκριση των στίχων της άνοιξης ενός τόπου.

ΕΡ.: Σας πείραξε που συνεργάτες της χούντας δεν τιμωρήθηκαν;

ΑΠ.: Όχι, γιατί τους έκριναν «συγγενείς» τους…

ΕΡ.: Και κάποιοι «ανταμείφθηκαν»;

ΑΠ.: Οι αιώνια «ατομικά» μεταγόμενοι από ανέμους.

ΕΡ.: Τελικά, όλοι είμαστε στο ίδιο τσουβάλι;

ΑΠ.: Ποτέ! Φως και σκοτάδι δε συνταιριάζουν.

ΕΡ.: Αν ξαναγινόταν δικτατορία;

ΑΠ.: Χωρίς στρατηγούς και βασιλιάδες;

ΕΡ.: Το ’89 τι ήταν για σας;

ΑΠ.: Μια ακόμα μεταγωγή…

ΕΡ.: Τελικά, σ’ αυτήν τη χώρα…

ΑΠ.: Θα είμαι ένας μεταγόμενος ενεργός πολίτης.

ΕΡ.: Η «κάθαρση» και η κάθαρση;

ΑΠ.: Σήμερα όλα γίνονται στο όνομα της εθνοκάθαρσης.

ΕΡ.: Πώς τα πάτε στο υπουργείο Γεωργίας;

ΑΠ.: Σαν… Γ(ε)ωργός.

ΕΡ.: Με τα μικρά νησιά;

ΑΠ.: The small is beautiful.

ΕΡ.: Τι θα ζητούσατε από τον Κώστα Σημίτη;

ΑΠ.: Ό, τι ζητούσε κι εκείνος ως υπουργός Γεωργίας.

ΕΡ.: Είστε ένας… ευτυχισμένος υπουργός;

ΑΠ.: Ένας ενεργός πολίτης που προσπαθεί.

ΕΡ.: Οι συνεργάτες σας;

ΑΠ.: Συν-ενεργοί πολίτες.

ΕΡ.: Όνειρό σας;

ΑΠ.: Ένας κόσμος ειρήνης και κατανόησης.

ΕΡ.: Αποτυχία σας;

ΑΠ.: Η άγονη πολλαπλότητα, η αέναη πάλη με τη λεπτομέρεια.