Είναι πολύ δύσκολο πράγμα η ενημέρωση στις ΗΠΑ…

Περίπου 5.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Ουάσιγκτον το Σάββατο μπροστά στο
μνημείο για τον Πόλεμο του Βιετνάμ και φωνάζοντας αντιΝΑΤΟϊκά συνθήματα
εξέφρασαν την αντίθεσή τους προς τους συνεχιζόμενους βομβαρδισμούς στη
Γιουγκοσλαβία κατηγορώντας παράλληλα τα δίκτυα ενημέρωσης των ΗΠΑ ­ και
ιδιαίτερα το CNN ­ ότι έγιναν όργανα της κυβερνητικής προπαγάνδας. Είναι
εντυπωσιακό ότι χρειάστηκαν περισσότερο από 70 ημέρες τηλεοπτικών εκπομπών για
να γίνει μια τέτοια διαδήλωση στις ΗΠΑ, όταν η προπαγάνδα που ασκούσαν τα
αμερικανικά δίκτυα τηλεόρασης όλο αυτό το διάστημα ήταν εξόφθαλμη.

Μόνο τις πρώτες ημέρες του πολέμου τα αμερικανικά κανάλια και οι μεγάλες
εφημερίδες προσπάθησαν να δείξουν και την άλλη άποψη στην κρίση του
Κοσσυφοπεδίου. Μόλις, όμως, έγινε κατανοητό ότι η προσπάθεια για αντικειμενική
ενημέρωση δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυβέρνησης, ακολούθησε δραστική
μείωση προβολής των αιρετικών απόψεων στην Αμερική και ένα άτυπο εμπάργκο στην
προβολή των σερβικών θέσεων. Μετά μάλιστα το σοκ που προκάλεσε στην
αμερικανική κοινή γνώμη ο βομβαρδισμός από αεροπλάνα του ΝΑΤΟ του κονβόι με
Αλβανούς πρόσφυγες, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων αμάχων,
τηλεοράσεις και εφημερίδες ακολούθησαν την τακτική της μικρότερης δυνατής
δημοσιογραφικής κάλυψης για τα λάθη του ΝΑΤΟ. Και βέβαια, χωρίς ποτέ να
μεταδίδουν εικόνες φρίκης…

Αντίθετα, τα μέσα ενημέρωσης αφιέρωσαν πάρα πολύ χρόνο στη μαζική έξοδο των
προσφύγων από το Κοσσυφοπέδιο μετά την έναρξη των βομβαρδισμών δημιουργώντας
την εντύπωση στην αμερικανική κοινή γνώμη ότι ένα νέο ολοκαύτωμα συντελείται
στα Βαλκάνια, το οποίο ο πολιτισμένος κόσμος πρέπει πάση θυσία να σταματήσει.
Είναι τότε που έγινε σαφές από τις δημοσκοπήσεις ότι σημειώθηκε μέσα σε λίγες
ημέρες μεταστροφή της αμερικανικής κοινής γνώμης υπέρ των χειρισμών της
κυβέρνησης στο Κοσσυφοπέδιο.

Μια βιντεοταινία, μάλιστα, που έδειχνε νεκρούς αμάχους, οι οποίοι σύμφωνα
με την αλβανική πλευρά είχαν εκτελεστεί από Σέρβους παραστρατιωτικούς, δόθηκε
στα κανάλια από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και ήταν για μέρες ­ δικαιολογημένα ­ το
πρώτο θέμα των ειδήσεων.

Αυτά τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στην ενημέρωση, με βάση το συμφέρον της
αμερικανικής κυβέρνησης, δείχνει πόσο δύσκολο είναι για τον πολίτη, ακόμη και
σε πολύ ανοιχτές κοινωνίες, όπως η αμερικανική, να αποκτήσει την πληροφόρηση
που θα του επιτρέψει να διαμορφώσει με κάποια νηφαλιότητα άποψη για τα γεγονότα.

Αυτό, όμως, που προκαλεί μεγαλύτερο προβληματισμό είναι το πόσο λίγοι
δημοσιογράφοι ήταν διατεθειμένοι να αψηφήσουν την επίσημη κυβερνητική γραμμή
και να ψάξουν μόνοι τους να βρουν ποια ήταν η πραγματικότητα στην κρίση του
Κοσσυφοπεδίου. Και να σκεφθεί κανείς ότι η εν λόγω κρίση δεν ήταν και κανένα
θέμα ζωής ή θανάτου για τις ΗΠΑ. Φανταστείτε να ήταν…