Επέστρεψε στη σκηνή σαν σταρ

Θεωρήθηκε σίγουρος για τον ΠΑΟ, έφτασε μία ανάσα από τον «δικέφαλο», κατέληξε
στον Πειραιά. Σίριαλ με σασπένς, αγάπη και μίσος

Γιάννης Ιωαννίδης. Όλος ο κόσμος του μπάσκετ ασχολήθηκε με την επάνοδό του στην ενεργό δράση. Όπως αρμόζει σε έναν σταρ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ιωαννίδης άρχισε να «επιστρέφει» στο ελληνικό μπάσκετ μετά τον αγώνα
της Εθνικής με τη Γερμανία (τέλος Φεβρουαρίου), στη Δράμα. Όταν, δηλαδή,
άρχισε η «εξέγερση» κατά του Παναγιώτη Γιαννάκη, με αφορμή την άσχημη απόδοση
της ομάδας στο συγκεκριμένο παιχνίδι.

Ο «ξανθός» μόλις είχε επιστρέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου μυήθηκε
ακόμα περισσότερο στα μυστικά του ΝΒΑ. Τότε, λοιπόν, άρχισε να συζητείται το
όνομά του για την Εθνική Ομάδα. Κι επειδή ό,τι αφορά τον Ιωαννίδη θυμίζει
«φωνή λαού, οργή Θεού», η ομοσπονδία του μπάσκετ θέλησε να μιμηθεί (αντίστροφα
βέβαια) το γιουγκοσλαβικό μοντέλο (… κατά κόσμον, «σέρβικο λόμπι») και να
τον καλέσει ως τεχνικό σύμβουλο, χρήζοντας ως προπονητή τον Κώστα Πετρόπουλο.

Ο Ιωαννίδης είχε δηλώσει ότι θα ήθελε το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της
Αθήνας να είναι στον πάγκο της Εθνικής και η ομοσπονδία βρήκε τη «χρυσή τομή».
Θα αναλάβει την ομάδα σε τρία χρόνια.

Τι μπορεί να κερδίσει η Εθνική από αυτή την υπόθεση: Αν όλα κυλήσουν, σύμφωνα
με όσα είπε προχτές ο Ιωαννίδης, σίγουρα, πολλά! Ο 54χρονος τεχνικός φαίνεται
ότι έχει αλλάξει σε πάρα πολλά θέματα που αφορούν τις σκέψεις του και τις
αρχές του σχετικά με το μπάσκετ. Μπορεί στην πρώτη συγκέντρωση της Εθνικής να
είπε ότι το αφεντικό είναι ο Πετρόπουλος, αλλά φυσικά πολλές σκέψεις ανήκουν
στον ίδιο.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε και τα προβλήματα που ήδη
δημιουργήθηκαν με την ανακοίνωση της συνεργασίας του με τον Ολυμπιακό.

Εδώ, είναι Ελλάδα. Η παράλληλη συνεργασία στην Εθνική και σε μιά ομάδα
(ιδιαίτερα όταν ανήκει στην κατηγορία των «μεγάλων») έχει χαρακτηριστεί
«ασυμβίβαστο» και ο Ιωαννίδης βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ο ίδιος είπε προχτές
ότι, αν διαπιστωθεί πως αλλάζει η συμπεριφορά του προς κάποιους διεθνείς, θα
φύγει μόνος του. Ή θα αναγκαστεί ­ θα προσθέταμε.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης πάντως είναι σαφώς στην πλευρά των κερδισμένων, αφού έκανε
την επιλογή της ζωής του. Ο Ολυμπιακός ήταν πάντα στην καρδιά του και ποτέ δεν
τον έβγαλε από αυτή την περίοπτη θέση.

Δεν θα τον άλλαζε ούτε για τον Παναθηναϊκό, αλλά ούτε και για την ΑΕΚ. Απλώς,
ήταν φυσικό να μην μπορεί μόνος του να αυτοχριστεί προπονητής των
«ερυθρολεύκων». Έπρεπε να γίνει η κίνηση και από τον πρόεδρο της ομάδας, για
να επιτευχθεί ο νέος γάμος.

Ο «ξανθός» κέρδισε επίσης, διότι επέστρεψε στην ομάδα της οποίας ο κόσμος
δέθηκε συναισθηματικά μαζί του όσο με κανέναν άλλον προπονητή.

Ήταν, άλλωστε, μία εποχή που επιχειρήθηκε με επιτυχία η αναγέννηση το τμήματος
μπάσκετ και ήταν φυσικό να υπάρξει τόσο μεγάλο δέσιμο των δύο πλευρών.

Ο Ιωαννίδης είχε αναφερθεί πολλές φορές στον ψυχισμό του και το πόσο σημαντικό
είναι γι’ αυτόν να αγαπά και αγαπιέται και η αγάπη που γνώρισε στο λιμάνι
μπορεί να συγκριθεί μόνο με της Θεσσαλονίκης. Ο τεχνικός του Ολυμπιακού ποτέ
δεν δέθηκε συναισθηματικά με τους φίλους της ΑΕΚ, ίσως και γιατί δεν πρόλαβε
σε αυτά τα δύο χρόνια ή επειδή οι συνθήκες εκατέρωθεν δεν του το επέτρεψαν.

Μία υπόσχεση, που είχε δώσει κατά καιρούς (έστω άτυπα) ο Γιάννης Ιωαννίδης,
ήταν ότι δεν επρόκειτο ποτέ να πάει στον ΠΑΟΚ ή στον Παναθηναϊκό, στους
«αιώνιους» αντιπάλους δηλαδή του Άρη και του Ολυμπιακού αντίστοιχα. Είναι
αλήθεια ότι στον Παναθηναϊκό έφτασε πολύ κοντά πριν από λίγες ημέρες, αλλά
τελικά δεν έκανε το μεγάλο βήμα. Οι έντονες αποδοκιμασίες σχεδόν του συνόλου
των φίλων του «τριφυλλιού» προς το όνομά του και την οικογένειά του στα
παιχνίδια των πλέι-οφ Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού έπαιξε μεγάλο ρόλο. Η κατάκτηση
του πρωταθλήματος ακόμα μεγαλύτερο, αφού ο Ιωαννίδης θα είχε και την υποχρέωση
να προσφέρει κάτι παραπάνω από ένα πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό, αλλά και να
κάνει φίλους του ορκισμένους εχθρούς του μέσα από το στρατόπεδο των οπαδών του Παναθηναϊκού.

Πετρόπουλος – Ιωαννίδης. Προπονητής και τεχνικός σύμβουλος στην Εθνική Ομάδα

Αντίθετα, στον Ολυμπιακό, υπάρχει μία δοκιμασμένη συνταγή επιτυχίας και το
κέρδος για τον Ιωαννίδη είναι ότι αυτά τα χρόνια, που έλειψε από τους
«ερυθρόλευκους», δεν λησμονήθηκε και αντίθετα αποθεωνόταν από απλό κόσμο στον
δρόμο και οι οποίοι του ζητούσαν να γυρίσει..

Εκεί που ακόμα ο Ιωαννίδης δεν μπορεί να πει αν κέρδισε ή όχι είναι στο θέμα
της Εθνικής. Αυτή τη στιγμή οι αντιδράσεις από μία μεγάλη μερίδα του κόσμου
μπορεί να είναι έντονες, όμως ο «ξανθός» έχει από την πρώτη στιγμή δείξει πως
θέλει να έχει ένα χαμηλό προφίλ στη συγκεκριμένη θέση, όπου προπονητής είναι ο
Κώστας Πετρόπουλος.

Μέσα σε αυτή την… αναμπουμπούλα, δεν χαίρεται βέβαια ο… λύκος, αλλά το
ελληνικό μπάσκετ. Η επιστροφή του Γιάννη Ιωαννίδη στον Ολυμπιακό, η συνεργασία
του Παναθηναϊκού με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά και η συμφωνία του Ντούσαν
Ίβκοβιτς με την ΑΕΚ, δημιουργεί μιά νέα κατάσταση που θα βοηθήσει στην
αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος στο πρωτάθλημα της Α1. Κάτι δηλαδή, που δεν
είχαμε την περσινή περίοδο. Αν μάλιστα κινηθεί ανάλογα και ο ΠΑΟΚ, το ελληνικό
πρωτάθλημα ­ μ’ όλα τα προβλήματά του ­ μπορεί να δει πάλι τον κόσμο να
επιστρέφει στα γήπεδα και τις θεαματικότητες των τηλεοπτικών μεταδόσεων να
σταθεροποιούνται σε διψήφια νούμερα. Με μία προϋπόθεση όμως: να επιδείξουν την
ανάλογη ψυχραιμία όλοι οι εμπλεκόμενοι…

Ο Γιάννης Ιωαννίδης επέστρεψε στην ομάδα που δημιούργησε και καθιέρωσε στην κορυφή

Ενας από τους κερδισμένους της υπόθεσης Ιωαννίδη ήταν βέβαια και ο Ολυμπιακός,
αφού στους «ερυθρόλευκους» μετά τη λύση της συνεργασίας τους με τον Ντούσαν
Ίβκοβιτς οι λύσεις διαδοχής που είχαν ήταν περιορισμένες. Ο Ιωαννίδης κάλυπτε
τη λαϊκή απαίτηση των φιλάθλων, με αποτέλεσμα ο Σωκράτης Κόκκαλης να μην έχει
να αντιμετωπίσει και τα… μουρμουρητά της εξέδρας, έτσι ώστε να αφιερωθεί
περισσότερο στο ποδόσφαιρο.

Κακά τα ψέματα, η πρόκληση του Τσάμπιονς Λιγκ είναι πολύ μεγάλη για τους
«ερυθρόλευκους» και ο πρόεδρός τους θέλει να ρίξει εκεί το μεγάλο βάρος του.
Συνεπώς τον συμφέρει να έχει στο μπάσκετ μία ομάδα στρωμένη, όπου ο προπονητής
με τους συνεργάτες του θα έχουν την αποκλειστική ευθύνη της χωρίς ιδιαίτερες
ενοχλήσεις, αλλά και ο κόσμος να είναι ευχαριστημένος. Η πτώση των εισιτηρίων
τα τελευταία χρόνια είναι γενικό φαινόμενο στο μπάσκετ, και ιδιαίτερα στον
Ολυμπιακό τα νούμερα εφέτος ήταν αποκαρδιωτικά.

«Θέλαμε μία ντόπα, μία τονωτική ένεση γιατί το γήπεδό μας είχε γίνει Μέγαρο
Μουσικής. Η έδρα μας θα γίνει και πάλι απόρθητη» είπε προχθές ο Σωκράτης
Κόκκαλης, που γνωρίζει ότι με τον Γιάννη Ιωαννίδη το ΣΕΦ θα αποκτήσει πάλι
παλμό και γενικότερα ο κόσμος των Πειραιωτών θα επιστρέψει και στο μπάσκετ. Ο
Ολυμπιακός χρειαζόταν κάτι καινούργιο, για να ταρακουνηθούν λίγο τα νερά που
είχαν λιμνάσει στο ΣΕΦ. Στο πρόσωπο του Ιωαννίδη ο Σωκράτης Κόκκαλης βρήκε το
αντίδοτο για να ξυπνήσει τον κόσμο και να ξαναδεί γεμάτες εξέδρες στο ΣΕΦ.

Ένα άλλο κέρδος του Ολυμπιακού είναι το ελληνικό στοιχείο, που εκ των
πραγμάτων θα εμπλουτιστεί στην ομάδα. Οι Έλληνες παίκτες σαφώς ελκύουν
περισσότερο τον κόσμο και μία ελληνική ομάδα όχι μόνο στο όνομα αποτελεί
μεγαλύτερο δέλεαρ για όλους, ιδιαίτερα στο ελληνικό πρωτάθλημα

Παύλος Γιαννακόπουλος. Έμεινε ξεκρέμαστος…

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ του γόητρο αναζητά ο μεγαλομέτοχος του Παναθηναϊκού, Παύλος
Γιαννακόπουλος. Ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, εγκλωβισμένος σε μία υπόθεση
που έχασε, τη στιγμή που κάποιοι προσπαθούσαν να τον πείσουν ότι την είχε
κερδίσει. Ο κ. Γιαννακόπουλος είναι μάλλον… διπλά χαμένος, αφού εκτός από
την περίπτωση Ιωαννίδη ίσως θα πρέπει να απολογηθεί και για τη στάση του προς
τον Λευτέρη Σούμποτιτς. Αν κάποιος μπορεί να περπατά με ψηλά το κεφάλι σε αυτή
την υπόθεση, είναι ο πρώην τεχνικός των «πρασίνων». Ο Σούμποτιτς οδήγησε τον
Παναθηναϊκό σε δύο τίτλους πρωταθλήματος, κάτι που ο σύλλογος είχε ξεχάσει από
το 1984! Και η διοίκηση τον άφησε ουσιαστικά χωρίς στήριξη την κρίσιμη
περίοδο, μόνο και μόνο με την προοπτική της άφιξης Ιωαννίδη.

Ο κ. Γιαννακόπουλος (αλλά και κάποιοι άλλοι από τη διοίκηση του Παναθηναϊκού)
έπεσε για δεύτερη φορά «θύμα» του Ιωαννίδη. Αγνοώντας προφανώς, το γνωστό ρητό
«το δις εξαμαρτείν…». Ο κ. Γιαννακόπουλος, εκτός των άλλων, αναγκάστηκε να
απευθυνθεί προς τους διαφωνούντες συνδέσμους οπαδών του συλλόγου, για να τους
πείσει να δεχτούν τον «ξανθό» στην ομάδα. Εκείνη η δήλωσή του «Ό, τι πω εγώ»
έγινε για να δείξει ότι αυτός είναι το αφεντικό. Μόνο που δεν είχε υπολογίσει
τον… ψυχισμό του Ιωαννίδη. Ο κ. Γιαννακόπουλος συνηθίζει να δίνει «γη και
ύδωρ» όταν θέλει να ενισχύσει τον Παναθηναϊκό. Το ίδιο επρόκειτο να πράξει στο
ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Ιωαννίδη, αυτό είναι βέβαιο ότι θα συμβεί και με
τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς για άλλη μία φορά στη θέση που προοριζόταν για τον Ιωαννίδη

Η ΑΕΚ περίμενε έως την τελευταία στιγμή το «ναι» του Γιάννη Ιωαννίδη, αλλά
εισπράττοντας την άρνηση, οι παράγοντές της… έδρασαν με ταχύτητα. Μόλις 24
ώρες και… κάτι μετά τη συμφωνία του Ιωαννίδη με τον Ολυμπιακό, η ΑΕΚ
«απάντησε» με τον Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Το ερώτημα είναι βέβαια αν ο κόσμος (που ήθελε τον Ιωαννίδη) αρχίσει να…
συνηθίζει τις εξέδρες του ΟΑΚΑ, κάτι που δεν συνέβαινε και στην περίοδο κατά
την οποία ήταν στον πάγκο ο Ιωαννίδης. Πάντως, οι «ορίτζιναλ» ήθελαν τον
«ξανθό» στην ομάδα, δεν δίστασαν μάλιστα να φτάσουν έως το σπίτι του
προσφέροντάς του ανθοδέσμες! Παράλληλα, όποιος προσπαθούσε να επικοινωνήσει με
τα γραφεία τους, άκουγε στον τηλεφωνητή ότι ο Ιωαννίδης ήταν ο νέος τεχνικός
της ομάδας.

Τι έχουμε τώρα; Ίβκοβιτς εναντίον Ιωαννίδη αλλά από τους αντίθετους πάγκους! Ο
Σέρβος αντικατέστησε τον Ιωαννίδη στον πάγκο του Ολυμπιακού το ’96 και προχθές
ο «ξανθός» πήρε τη ρεβάνς. Ξεφυλλίζοντας και οι δύο το βιβλίο των αναμνήσεων,
σίγουρα θα γύρισαν 19 χρόνια πίσω! Η ιστορία ­ λένε ­ επαναλαμβάνεται, απλά
το… εξώφυλλο έχει διαφορετικό χρώμα. Τότε ήταν κίτρινο, τώρα είναι κόκκινο.
Ο Ιωαννίδης κατέκτησε με τον Άρη το πρωτάθλημα το ‘ 79. Ένα χρόνο αργότερα
(’80) ήρθε ο Ίβκοβιτς. Έμεινε δύο περιόδους και στη συνέχεια ανέλαβε πάλι ο
«ξανθός» με τα γνωστά αποτελέσματα. Ο Ίβκοβιτς είχε ήδη ένα όνομα στην Ευρώπη
(το ’79 κατέκτησε το Κόρατς), ενώ ο Ιωαννίδης στα πρώτα του βήματα είχε ήδη
έναν τίτλο πρωταθλητή στην Ελλάδα (’79). Λεπτομέρεια: Στα δύο χρόνια που
έμεινε ο Ίβκοβιτς στον Άρη, δεν κατέκτησε τίτλο. Κάτι που κατάφερε ο Ιωαννίδης
στην επιστροφή του, το ‘ 83.

Αν σκεφτούμε ότι η ΑΕΚ τοποθετήθηκε προχθές κατά του Ιωαννίδη θεωρώντας
«ασυμβίβαστο» να είναι ταυτόχρονα στον πάγκο της Εθνικής και του Ολυμπιακού,
εύκολα γίνεται κατανοητό ότι «ανοίγει» μια νέα κόντρα