3η ΚΑΡΤΑ Πέρα από τις αλλαγές

ΠΟΛΛΑ λέγονται για την αναδιάρθρωση των κατηγοριών στο περίεργο ποδόσφαιρό
μας. Οι ισχυροί παράγοντες ευνοούν τη μείωση των ομάδων και τη δημιουργία
διακεκριμένης κατηγορίας. Φαντάζει λογικό και απαραίτητο να δημιουργηθεί
κορυφαίο πρωτάθλημα με 12 ή 14 ομάδες.

Ακόμα προτείνεται να γίνουν δύο άλλες επαγγελματικές κατηγορίες (Α1 και
Α2), με 16 ομάδες η καθεμία. Συνολικά, δηλαδή, να υπάρχουν 44-46
επαγγελματικές ομάδες και όλες οι άλλες να είναι ερασιτεχνικές.

Είναι γεγονός ότι ο ανταγωνισμός στην Ευρώπη είναι υψηλός και οι ελληνικές
ομάδες, με τη σημερινή δομή του ποδοσφαίρου μας, δεν μπορούν να
παρακολουθήσουν τους ρυθμούς. Δεν είναι δυνατόν ομάδες με γήπεδα-νταμάρια,
ανύπαρκτη οργάνωση και άδειες κερκίδες να έχουν τύχη στην ευρωπαϊκή περιπέτεια.

Με τη μείωση των ομάδων διακεκριμένης κατηγορίας, τη βελτίωση των γηπέδων,
τη δημιουργία κινήτρων για τους φιλάθλους μέσα από επιστημονική οργάνωση και
εισαγωγή άσων μικρής ηλικίας για αναβάθμιση του θεάματος, το ποδόσφαιρό μας
προβλέπεται ότι θα κάνει πραγματικά βήματα μπροστά.

Στις άλλες δύο επαγγελματικές κατηγορίες τα κίνητρα δεν φαίνεται ότι θα
είναι τα προσδοκώμενα. Έτσι, ο κίνδυνος συρρίκνωσης του ποδοσφαίρου μας είναι
ορατός. Ποια θα είναι η τύχη των ομάδων της περιφέρειας; Γιατί αν φτιάξουμε
ποδόσφαιρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, θα έχουμε προσφέρει τις χειρότερες
υπηρεσίες στους φιλάθλους όλης της χώρας.

Με τη μείωση των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών τι θα γίνει; Θα βάλουμε στα
γρανάζια της ανεργίας και τους ποδοσφαιριστές; Ο ΠΣΑΠ τι λέει;

Επιτέλους, ο δύσμοιρος χώρος των γηπέδων πότε θα αντιμετωπιστεί με
καθαρότητα σκέψης και πέρα από οποιεσδήποτε σκοπιμότητες;

Πάντως, όποιες αλλαγές κι αν αποφασιστούν, το ποδόσφαιρό μας θα παραμείνει
στην περιφέρεια της Ευρώπης, αν δεν γίνει βαθύτατη τομή κάθαρσης.