Ήταν άθλος αυτό που κάναμε εφέτος

* Δύο πράγματα θα θυμάμαι από τον ΠΑΟ: τους τίτλους και το πούρο που κάπνισα
στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

* Ο Παύλος Γιαννακόπουλος μού έδωσε την ευκαιρία να γίνω προπονητής μεγάλου βεληνεκούς

* Ο πρόεδρος δεν είναι άπειρος στον τρόπο διοίκησης, απλά έχει κακό σύμβουλο

Άγνωστη λέξη: Χάνω – Πολλά προβλήματα… – … και ο σύμβουλος κακός

ΔΥΟ εβδομάδες μετά την κατάκτηση του (δεύτερου) τίτλου, ο Λευτέρης Σούμποτιτς
απολαμβάνει ακόμη τη δόξα μέσα από το κύπελλο του πρωταθλητή. Η πίκρα από τα
προβλήματα που αντιμετώπισε όλη τη σεζόν δεν μπορεί να σταθεί ικανή για να
χαλάσει τη γλυκιά γεύση που του έχει αφήσει η νύχτα της 20ής Μαΐου.

Δεκαπέντε ημέρες μετά τον μεγαλύτερο θρίαμβο του Παναθηναϊκού, ο προπονητής
που έδωσε τέλος στην «πράσινη ξηρασία» των 14 ετών, ανοίγει την καρδιά του
στην «ΟΜΑΔΑ». Μιλάει για την επιτυχία («άθλο» τη χαρακτηρίζει και χρησιμοποιεί
αυθόρμητα την ίδια λέξη, τουλάχιστον τρεις φορές), τον Ράτζα και τις
πολυσυζητημένες άδειές του, τον Μποντίρογκα, τους παίκτες του, τον
Παναθηναϊκό, τον Παύλο και τον Θανάση Γιαννακόπουλο και ξεσπάει εναντίον του
νομικού συμβούλου του ΠΑΟ Τάκη Μπαλτάκου, τον οποίο κατηγορεί για πόλεμο εκ
των έσω και ισχυρίζεται ότι ο Παύλος Γιαννακόπουλος έχει έναν Διάβολο δίπλα του.

Η κουβέντα ξεκίνησε με την επιτυχία του Παναθηναϊκού.

«Στα πλέι οφ η ομάδα παρουσίασε ένα διαφορετικό πρόσωπο. Εκτός από το τρίτο
παιχνίδι του τελικού, όπου δεν ήμασταν συγκεντρωμένοι. Στα υπόλοιπα παίξαμε
εκπληκτικό μπάσκετ», είπε αρχικά και εξηγώντας τι μεταμόρφωσε την ομάδα,
οργίζεται. «Δηλαδή ποια είναι η μεταμόρφωση; Δεν σπάσαμε όλα τα ρεκόρ; Χάσαμε
ένα ματς μόνο και δυστυχώς μείναμε εκτός φάιναλ φορ. Ή μήπως δεν νικήσαμε τον
Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ; Θέλαμε τους 10 πόντους, αλλά δεν τα καταφέραμε λόγω
άγχους. Εκείνο που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να πείσουμε τους παίκτες και
όλους γύρω στην ομάδα, ότι δεν έχει χαθεί τίποτα. Ότι παρ’ ότι τελειώσαμε
δεύτεροι στην κανονική περίοδο και αποκλειστήκαμε από την Τιμσύστεμ,
μπορούσαμε να πάρουμε το πρωτάθλημα. Πιστεύαμε ότι η ομάδα έδειξε τις
δυνατότητές της στη διάρκεια της σεζόν. Με την πίστη αυτή και με καθημερινή
συζήτηση και προσπάθεια από όλους τους παίκτες, φέραμε ξανά τον τίτλο στον
Παναθηναϊκό. Μιλώντας μάλιστα στους παίκτες μου, πριν από τον 3ο και τον 5ο
αγώνα, τους είπα ότι τώρα πρέπει να μιλήσει ο εγωισμός τους. Αυτό έγινε και
διαψεύσαμε όλους όσους μας είχαν ξεγραμμένους. Ήταν άθλος, σου λέω, και θα το
λέω για πάντα».

­ Μετά την εικόνα της ομάδας στον τρίτο αγώνα, η πίστη σας
κλονίσθηκε; Φοβήθηκατε ότι ο εγωισμός εμφανίστηκε μόνο στον πρώτο
ματς, όπου χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία;

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ

«Είμαι άνθρωπος που δεν με φοβίζει τίποτα. Δεν το παίζω μάγκας, αλλά ποτέ δεν
σκέφτομαι την αποτυχία και δεν γνωρίζω τη λέξη χάνω. Για απόδειξη θα σου πω τι
είπα στους παίκτες μετά το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ότι δεν νίκησε ο Ολυμπιακός,
αλλά πως εμείς χάσαμε».

­ Εσείς είχατε πίστη, αλλά οι παίκτες θα έπαιζαν στα επόμενα ματς.

«Ο προπονητής είναι εκείνος που περνάει το μήνυμά του, τον τσαμπουκά του, την
πίστη του. Με το δικό του τρόπο. Είτε με τον τρόπο που μιλάει, είτε με τη
συμπεριφορά του ή με τον τρόπο που λειτουργεί στις προπονήσεις».

­ Μιλήσατε για προβλήματα. Προχθές ανακοινώθηκε το τέλος της
συνεργασίας σας, μετά τους δύο τίτλους. Με ποια γεύση φεύγετε
από τον ΠΑΟ;

«Συζήτησα με τον Θανάση Γιαννακόπουλο. Ήταν μια πολύ φιλική συζήτηση, όπως
ακριβώς ήθελα να γίνει. Μου μίλησε και μετά μου ζήτησε τη γνώμη μου. Ξέρεις τι
είπα; Ότι φεύγω και θα θυμάμαι δύο πράγματα. Τους δύο τίτλους, που όπως λέει
και ο Μάλκοβιτς είναι πιο δύσκολο να πάρεις ελληνικό πρωτάθλημα παρά το
ευρωπαϊκό. Και το λέει ο κορυφαίος, μετά τον Νίκολιτς, προπονητής, που μάλιστα
έχει εμπειρία στον Παναθηναϊκό. Θα θυμάμαι, λοιπόν, τους δύο τίτλους. Τον
πρώτο μετά 14 χρόνια για τον ΠΑΟ και ότι στο δεύτερο κάπνιζα το πούρο μου στο
Ειρήνης και Φιλίας. Αγκαλιαστήκαμε, φιληθήκαμε και χωρίσαμε σαν φίλοι».

­ Μιλήσατε για προβλήματα πριν.

«Ήταν πάρα πολλά».

­ Φαίνεται αυτό στο γεγονός ότι στον Παναθηναϊκό σας καλωσόρισε ο κ. Π.
Γιαννακόπουλος και σας αποχαιρέτησε ο κ. Θ. Γιαννακόπουλος.

«Απ’ ό,τι ξέρω, ο πρόεδρος έχει απομακρυνθεί από πέρυσι. Ήθελε να ηρεμήσει και
έτσι ο αδελφός του ανέλαβε μεγαλύτερη δράση στη διοίκηση της ομάδας. Άλλωστε
και πέρυσι το συμβόλαιο ανανεώθηκε με τον Θανάση Γιαννακόπουλο».

­ Αληθεύει όμως ότι Παύλος Γιαννακόπουλος δεν σας έχει συγχαρεί για την επιτυχία;

ΦΙΛΙΚΟ ΑΝΤΙΟ

«Μου τηλεφώνησε την Τετάρτη. Δεν είπαμε πολλά, αλλά μιλήσαμε φιλικά. Μου
ευχήθηκε καλή επιτυχία και μου τόνισε ότι η συνεργασία μας ήταν πάρα πολύ
καλή. Το ίδιο πιστεύω και εγώ. Η δικαίωση είναι και δική του, γιατί αυτός με
επέλεξε πριν από δύο χρόνια, όταν πολλοί δεν πίστευαν σε εμένα. Μου έδωσε την
ευκαιρία να γίνω προπονητής μεγάλου βεληνεκούς. Παρά τα όσα άκουσα δύο χρόνια,
παρά τα όσα συνέβησαν. Έτσι όμως γίνεται πάντα στον Παναθηναϊκό».

­ Λέγεται ότι δεν σας συγχωρεί το γεγονός ότι στηρίξατε τον βοηθό σας,
τον κ. Παπαχατζή, μετά το επεισόδιο που είχαν.

«Ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα. Δεν αφήνω και δεν δέχομαι από
κανέναν, γιατί δεν είναι σωστό, να βρίζει τον πρόεδρο. Δυστυχώς δεν ήμουν
μπροστά στο επεισόδιο γιατί ελπίζω ότι θα το είχα αποτρέψει. Δεν υπερασπίστηκα
τον Παπαχατζή, αλλά δεν θα υπερασπιστώ κανέναν που θα κάνει κάτι παρόμοιο.
Όμως δεν θέλω να μπαίνει κανείς μέσα στα αποδυτήρια. Ο ίδιος άλλωστε μού
έλεγε: “Από τα γραφεία μέχρι την είσοδο του γηπέδου διοικώ εγώ, από εκεί και
πέρα υπεύθυνος είσαι εσύ”. Καταδικάζω, λοιπόν, τη συμπεριφορά απέναντι στον
πρόεδρο, αλλά δεν μπορεί να μπαίνει ο πρόεδρος στα αποδυτήρια. Το είχε
επαναλάβει στο ματς με την Τιμσύστεμ, όποτε μέσα σε ένα μήνα δεν αντέδρασε
σωστά δύο φορές. Πόσο μάλλον όταν είχαμε νικήσει τον Ολυμπιακό. Δεν είχαμε
χάσει! Όμως κάποιοι τον συμβούλευσαν να κατέβει και να μας τα ψάλει.».

Ο ΚΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

­ Είπατε ότι κάποιος συμβούλευσε τον κ. Γιαννακόπουλο να κατέβει
στα αποδυτήρια. Επειδή πολλές φορές προκάτοχοί σας, αλλά
και εσείς έχετε κάνει λόγο για πόλεμο εκ των έσω, θα
θέλατε να γίνετε πιο συγκεκριμένος; Είχατε κάνει λόγο «για
κόκορες που εμφανίζονται μετά κάθε αποτυχία».

«Δεν υπάρχουν κόκορες. Ένας είναι και τον γνωρίζουν όλοι. Είναι αυτός που
θέλει να κάνει κουμάντο στον Παναθηναϊκό. Ο Μπαλτάκος! Δεν έχω πρόβλημα να το
πω. Να βοηθήσω τον Παναθηναϊκό θέλω».

­ Με ποιον τρόπο κάνει πόλεμο στους προπονητές;

«Πιστεύει ότι ξέρει μπάσκετ. Πως ξέρει να διαλέγει παίκτες, να κάνει τακτική
και αναστατώνει συνέχεια τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο. Φεύγοντας από τον
Παναθηναϊκό, είναι ο μοναδικός από τον οποίο έχω παράπονο. Και δεν είμαι μόνο
εγώ, είναι όλοι οι προπονητές του Παναθηναϊκού. Τι δηλαδή, είμαστε εμείς
στραβοί και αυτός ο σωστός; Απλά έχει κόμπλεξ και θέλει να κάνει κουμάντο. Για
να σου δώσω ένα παράδειγμα: Προχθές το βράδυ, πριν από το ραντεβού με τον
Θανάση Γιαννακόπουλο, τηλεφώνησε σε έναν πολύ καλό μου φίλο για να μου
μεταφέρει τα εξής, ότι ποτέ δεν μου έκανε πόλεμο. Πως πάντα με υποστήριζε και
τέλος ότι μπορούσε να αναστρέψει την εις βάρος μου κατάσταση πριν πάω στον
πρόεδρο και να με κρατήσουν στον ΠΑΟ. Εγώ δεν πουλιέμαι όμως. Έχω
προσωπικότητα και δεν την ξεπουλάω. Μπορεί αυτός να έχει πουλήσει τη ψυχή του
στο Διάβολο, αλλά εγώ δεν το κάνω…».

ΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥΣΕ

­ Κατά τη διάρκεια της σεζόν τι συνέβη;

«Δεν θέλω να ασχοληθώ μαζί του. Αρκετά. Δεν θέλω να πέσω στο επίπεδό του. Σου
λέω μόνο ότι είναι η πληγή του Παναθηναϊκού. Όσο είναι αυτός στον Παναθηναϊκό,
η ομάδα θα έχει πρόβλημα. Στο εγγυώμαι. Και τελειώνω εδώ γιατί δεν είναι
σωστός άνθρωπος. Αν ήταν γνήσιος, αν είχε σωστό χαρακτήρα, θα με έπαιρνε
τηλέφωνο. Αφού απέτυχε με τον Ιωαννίδη, που ήθελε να τον φέρει στον
Παναθηναϊκό, επικοινώνησε με φίλο μου για να ρίξει γέφυρες. Ας μου τηλεφωνούσε
και να μου έλεγε: “Λευτέρη, ήθελα να φέρω τον Ιωαννίδη ή κάποιον άλλο, αλλά
δεν τα κατάφερα”. Είναι ύπουλος και δουλεύει στο παρασκήνιο».

­ Πώς σχολιάζεις τη δήλωση ότι «ο τίτλος ανήκει στη διοίκηση»;

«Αυτό το είπε. Αυτός είναι διοίκηση; Ο τίτλος ανήκει στον Παναθηναϊκό. Στη
διοίκηση, τους παίκτες και το προπονητικό τιμ και αυτός δεν είναι διοίκηση».

­ Ωστόσο υποστήριξε ότι η διοίκηση «κράτησε στην ομάδα τον Σούμποτιτς,
τον Ράτζα και τον Οικονόμου, όταν όλοι ζητούσαν τον
εκδιωγμό τους».

«Τι είναι αυτός και μιλάει. Αυτός είναι νομικός σύμβουλος και πρέπει να
κοιτάει τα συμβόλαια, αν δεν κάνω λάθος. Δεν ξέρει μπάσκετ και δεν μπορεί να
εκφέρει απόψεις για το μπάσκετ».

­ Φεύγοντας από την Ελλάδα, ο Ράτζα είπε ότι ο πρόεδρος είναι
πολύ καλός άνθρωπος, ότι του χρωστάει πολλά, πως τον
σέβεται και τον εκτιμά αλλά έχει αδυναμία να διοικεί.

«Λάθος. Ο πρόεδρος δεν έχει αδυναμία στον τρόπο διοίκησης. Είναι πολύ
έμπειρος, μετά τόσα χρόνια. Έχει προσφέρει πολλά στο άθλημα και στον ΠΑΟ. Αλλά
θα σου πω το εξής: Ένας γνωστός φίλος του Παναθηναϊκού μού είπε πως όταν
πάρουμε το πρωτάθλημα, όλα θα ηρεμήσουν. Εφέτος όμως, πάλι συνέβησαν τα ίδια.
Απλά γιατί έχει κακό σύμβουλο. Έχει έναν Διάβολο δίπλα του, έτσι θα στο πω
εγώ. Ξέρει πού είναι ευάλωτος και ξέρει πού να τον φουντώσει. Εκεί πατάει».

Ο Ράτζα ήταν προσωπική μου ευθύνη και τελικά δικαιώθηκα, λέει ο Σούμποτιτς στον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ» Σωτήρη Βετάκη

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να μη συνεχίσει στον Παναθηναϊκό ήταν εδώ και πολύ καιρό ο
Λευτέρης Σούμποτιτς και δεν θα άλλαζε γνώμη ακόμη και αν ο Θανάσης
Γιαννακόπουλος τού ζητούσε να παραμείνει στην ομάδα

«Το είχα αποφασίσει εδώ και καιρό», λέει απλά.

­ Ακόμη και αν σου έδιναν το δικαίωμα να θέσεις όποιον όρο ήθελες;

«Αυτοί οι άνθρωποι με εμπιστεύτηκαν και δεν ήθελα να τους βάλω το μαχαίρι στο
λαιμό ζητώντας τους πράγματα. Μου έδωσαν την ευκαιρία να δουλέψω σε μια μεγάλη
ομάδα και το εκτιμώ αφάνταστα αυτό. Σέβομαι τον κ. Γιαννακόπουλο, γιατί θα
μπορούσε να ήταν πατέρας μου. Γιατί έχει προσφέρει τα μέγιστα στο μπάσκετ και
γιατί είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας. Δεν ήθελα κόντρες. Ήθελα να φύγω σαν
φίλος και χαίρομαι που έτσι έγινε».

­ Ωστόσο εκφραζόταν η άποψη ότι «αν πάρει το πρωτάθλημα γιατί να τον διώξουμε;».

«Αυτό δεν το γνωρίζω. Ρώτα αυτόν ή αυτούς που το έλεγαν. Εγώ φεύγω φίλος».

­ Έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλά για την προνομιακή αντιμετώπιση που είχε
ο Ράτζα.

«Το ξεκαθάρισα και πέρυσι. Αν έβαζα τον Ράτζα να κάνει διπλές προπονήσεις θα
τον είχαμε χάσει από τον Ιανουάριο. Ήθελα να μείνει δυνατός μέχρι τις 20
Μαΐου, και ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Ήταν προσωπική μου ευθύνη και τελικά εγώ
και ο Ράτζα δικαιωθήκαμε. Και άμα δεν ήταν ο Ράτζα, αυτή η ομάδα δεν θα
πήγαινε πουθενά. Ξέρεις τι συμβόλαιο είχε ο Ράτζα; Να κάνει μόνο μια προπόνηση
την ημέρα, να παίρνει άδειες κ.λπ. Το είδα με τα μάτια μου, όταν είχαμε
κόντρα, όταν ζήτησε την πρώτη άδεια».

­ Τότε πώς δικαιολογείται όλος αυτός ο θόρυβος;

«Κάποιοι έψαχναν δικαιολογίες. Να, χάνουμε επειδή ο Ράτζα δεν κάνει προπόνηση.
Όμως με την Τιμσύστεμ, πες μου ποιος έπαιξε καλύτερα. Ας μου πει ένας, σε ποιο
ντέρμπι ο Ράτζα δεν έπαιξε καλά. Ο Κροάτης άλλαξε τη ροή των πραγμάτων στον
ΠΑΟ. Ο μοναδικός που βοήθησε τόσο πολύ για να πάρει ο Παναθηναϊκός τα δύο πρωταθλήματα»

­ Δεν είναι όμως λογικό ορισμένοι παίκτες να γκρινιάζουν όταν εκείνοι
έκαναν προπόνηση και ο Ράτζα έλειπε;

«Γιατί δεν έκαναν παράπονα τον Δεκέμβριο, αλλά μόλις ήρθαν οι ήττες;».

­ Τα παράπονα υπήρχαν και πριν, αλλά οι ήττες τα έφεραν στο προσκήνιο.

«Άρα όταν κερδίζεις δεν μιλάς και όταν χάνεις ψάχνεις τις δικαιολογίες. Αυτά
είναι λόγια για κατανάλωση. Τα έχω περάσει ως παίκτης και δεν μπορεί κανείς
παίκτης να με παραμυθιάσει. Άλλωστε γιατί πληρώνονται; Για να δουλέψουν ή για
να βλέπουν τι δουλειά κάνει ο άλλος; Όμως όλοι έπαιρναν άδεια όταν μου
ζητούσαν. Για οποιοδήποτε λόγο».

­ Αυτό είναι κάτι που σε κατηγορούν. Ότι η ομάδα δεν είχε πειθαρχία.

«Καταρχήν, άδεια έδινα σε όλους, εφόσον δεν υπήρχε πρόβλημα για την ομάδα.
Ξέρω πολύ καλά ότι μπορείς να σκοτώσεις ή να αναστήσεις έναν παίκτη με μια
άδεια. Όμως αν δεν έχει πειθαρχία η ομάδα δεν μπορείς να την κοουτσάρεις. Μη
μου λέει κανείς λοιπόν για πειθαρχία, γιατί έχω ζήσει και προπονητές πολύ
μεγάλους που ήταν “τσαμπουκάδες” και ξέρω πώς ήταν η συμπεριφορά τους».

Η ΠΡΟΤΑΣΗ της Ταουγκρές φαίνεται να κερδίζει τον Λευτέρη Σούμποτιτς για την
επόμενη χρονιά. «Η πρόταση της Μπενετόν απορρίφθηκε. Δεν είμαι μόνος μου.
Είμαι οικογενειάρχης και θέλω να συνεχίσουν τα παιδιά μου το αγγλικό σχολείο
που έχουν ξεκινήσει. Δεν έχω κόμπλεξ να πάω σε ομάδα της Ευρωλίγκα. Δεν θα
βιαστώ να αποφασίσω».

­ Η Ταουγκρές είναι πιο κοντά;

«Αυτό είναι αλήθεια».

­ Τι όνειρα έχετε για την Ταουγκρές;

«Αν και εφόσον κλείσω εκεί, τότε θα αρχίσω να σκέφτομαι. Προς το παρόν
απολαμβάνω την επιτυχία με τον Παναθηναϊκό».

­ Ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα σας;

«Όχι, γιατί ήταν επί ελληνικού εδάφους και είχαμε στο πλευρό μας 3.500
οπαδούς. Αφού εδώ στην Ελλάδα ξέρουμε πόσο ρόλο παίζει ο παράγοντας έδρα, θα
καταλάβουν όλοι γιατί θεωρώ πως η νίκη του Άρη στην Προύσα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία».

­ Μια και ο λόγος για τον παράγοντα έδρα: ο Παναθηναϊκός είχε τον τίτλο του ηττοπαθούς…

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι δεν είχε κανένα κόμπλεξ ή τουλάχιστον δεν
έχει πια…».

­ Τι ρόλο παίξατε εσείς σε αυτό; Τουλάχιστον για τον Οικονόμου και τον
Αλβέρτη που τους χαρακτήριζαν έτσι.

«Ήταν θέμα πίεσης. Πιστεύω ότι βοήθησα πολύ. Ότι νικήσαμε στο πέμπτο
παιχνίδι δεν είναι τυχαίο. Όμως με βοήθησαν και τα παιδιά. Δούλεψαν σκληρά και
είχαν υπομονή και επιμονή».

­ Εφέτος έδειξε ότι έπαιζε καλύτερα εκτός έδρας και ιδιαίτερα στα πλέι οφ.

«Τι σημαίνει για εσένα αυτό; Δεν έχει μερίδιο και ο προπονητής; Μόνο στην
αποτυχία έχει;».