Το δράμα των παιδιών της Βόρειας Κορέας…

Βόρεια Κορέα. Πεινασμένα παιδιά εξετάζονται από τον Ερυθρό Σταυρό ­ είναι τα τυχερά. Βορειοκορεάτες πράκτορες κτυπούν και εκτελούν αυτά που διασχίζουν τα σύνορα με την Κίνα προς αναζήτηση τροφής και καταφυγίου

«Ασφαλώς το είδα με τα μάτια μου. Ενημερώνουν ολόκληρη την πόλη, παρακινώντας
τους να συγκεντρωθούν σε ένα συγκεκριμένο σημείο, έπειτα εκτελούν τους
ανθρώπους κρεμώντας τους. Ο 16χρονος Χιονγκ σφίγγει τον λαιμό του βγάζοντας
πνιχτές κραυγές. «Αν επιζήσουν, έχει καλώς. Αν πεθάνουν, σκάβουν λάκκους και
τους θάβουν, όπως και τα σκυλιά».

Καθόμαστε στο πάτωμα ενός λιτού διαμερίσματος, στην κινεζική πλευρά των
συνόρων με τη Βόρεια Κορέα, χώρος κρησφύγετο για έξι αγόρια από τη Β. Κορέα,
16 έως 18 ετών. Τα κορμιά τους είναι τόσο καχεκτικά, έπειτα από τέσσερα χρόνια
λιμού, που μοιάζουν για 13. Πρόκειται για μια παρέα παιδιών που έρποντας
διασχίζουν μυστικά τα σύνορα με την Κίνα αναζητώντας τροφή. Επιστρέφοντας στην
πιο απομονωμένη χώρα του κόσμου, φέρνουν μαζί τους ιστορίες απίστευτης
αγριότητας και κακομεταχείρισης, των οποίων αυτόπτες μάρτυρες έχουν ήδη γίνει
οι ίδιοι. Στα κορεατικά είναι γνωστοί ως Kkot-jebi, τα παιδιά δηλαδή που
εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία για να γεμίσουν το στομάχι τους. Αν τους
ρωτήσεις γιατί διακινδυνεύουν το πέρασμα στην Κίνα, απαντούν απλώς:
«Πεθαίνουμε της πείνας».

Εικόνες φρίκης

Με την κάλυψη που δημιουργεί το σκοτάδι, συναντούμε αυτά τα παιδιά από τη
Βόρεια Κορέα και ακούμε τις ιστορίες που έχουν να μας πουν. Όλα μιλούν για την
ίδια φρίκη. Ο 13χρονος Κιμ θυμάται: «Το 1996 και το 1997 σκοτώθηκαν οι
περισσότεροι άνθρωποι. Τρυπούσαν τα κορμιά με ξίφη και έπειτα κρεμούσαν τα
κεφάλια στα σταυροδρόμια. Ζητούσαν από τους άλλους να έρθουν και να δουν τις
σκηνές, ώστε να γνωρίζουν ότι θα τους κρεμάσουν και αυτούς, αν διαπράξουν εγκλήματα».

­ Τους εκτελούσαν επειδή έκλεβαν;

«Ναι, επειδή έκλεβαν καλαμπόκι και σύρμα, το οποίο πωλούσαν στην Κίνα»…

­ Εκτελέστηκαν πολλοί;

«Ναι, κοντά το σπίτι μου πυροβόλησαν τρεις. Έβαλαν τα πτώματα σε σακιά και τα
πήραν μαζί τους στο βουνό».

Τα τέσσερα τελευταία χρόνια ο βορειοκορεατικός «σταλινιστικός» τρόμος βαδίζει
χέρι-χέρι με έναν λιμό άγριο, το κόστος του οποίου σε ανθρώπινες απώλειες
παραμένει άγνωστο. «Μόνο στην πόλη μου πέθαναν 12 παιδιά», λέει ο Χιονγκ.
«Πολλά, έπαιρναν χώμα από τη γη και το έτρωγαν», συμφωνεί ο 13χρονος Λι, που
πέρασε στην Κίνα τον Δεκέμβριο…

Γίνεται λόγος και για κανιβαλισμούς, αν και κανένα από τα παιδιά δεν
παραδέχεται ότι έφαγε ανθρώπινο κρέας.

Απαγωγές από πράκτορες

Αν καταφέρουν να διαφύγουν στην Κίνα, οι πιο τυχεροί, γίνονται δεκτοί από τους
χωρικούς. Όμως, ζουν σε κρυψώνες υπό τον φόβο της κινεζικής αστυνομίας και των
κατασκόπων της Βόρειας Κορέας. Φοβούνται τους ξένους και έχουν τους λόγους
τους. Την περασμένη νύχτα, τέσσερις πράκτορες από τη Β. Κορέα απήγαγαν επτά
εφήβους από ένα κρησφύγετο. «Θα τους σκοτώσουν», λέει ένας Κινέζος που
φροντίζει τα παιδιά. Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών ορίζει την επιστροφή των
φυγάδων στη Βόρεια Κορέα. Στην πράξη, οι τοπικές κινεζικές αρχές κάνουν συχνά
τα στραβά μάτια. Όμως, απρόβλεπτα πραγματοποιούνται και έφοδοι.

Ασκείται λοιπόν έντονη διεθνής πίεση για αυτούς τους αδύναμους φυγάδες ώστε να
αποκτήσουν κάποιο είδος προσφυγικού καθεστώτος εντός της Κίνας; «Θα πρέπει να
γίνει κάτι συστηματικό για τα γυναικόπαιδα», δηλώνει ο Γκάρι Πέρκινς της
Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στο Πεκίνο. Και προσθέτει: «Η
Κίνα αντιμετωπίζει ένα πραγματικό δίλημμα. Εκτεταμένα προσφυγικά προγράμματα
θα ενθαρρύνουν κατά κύματα τους πρόσφυγες από τη Βόρεια Κορέα, κάτι το οποίο φοβάται».

Ρωτώ τον Χιονγκ τι θα συμβεί αν επιστρέψει στη Βόρεια Κορέα. Σηκώνει το
πουκάμισό του: «Θα με έδερναν με ζώνη», λέει. Έχει εμπειρία. Τους τελευταίους
18 μήνες τον έπιασαν 16 φορές στην Κίνα και τον έστειλαν πίσω… «Δεν πειράζει
το να συναντώ Κινέζους. Αν όμως πρόκειται για Αμερικανό, η ασφάλεια της Β.
Κορέας θα με σκοτώσει…».

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τους Βορειοκορεάτες που κρύβονται στην Κίνα.
Σύμφωνα με τον υπεύθυνο για τους πρόσφυγες, 20.000 έως 100.000 άνθρωποι
διασχίζουν ετησίως τα σύνορα, οι περισσότεροι όταν τελειώνουν τα τρόφιμα. Το
Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Ειρήνη, στην Ουάσιγκτον, υπολογίζει ότι 100.000
έως 250.000 Βορειοκορεάτες ζουν σήμερα στην Κίνα. Σε ένα καταφύγιο συναντούμε
μια ομάδα πέντε παιδιών τόσο μικροκαμωμένων, που ένα 13χρονο κορίτσι δεν
φαίνεται μεγαλύτερο από εννέα… Πού είναι ο πατέρας σου, ρωτάμε ένα από αυτά.
«Δεν έχω κανέναν», απαντά. Επιμένουμε ευγενικά… Ένα άλλο παιδί παίρνει τον
λόγο: «Chugotta – νεκρός». Όλοι αναμένουν ότι ο αριθμός των παιδιών που
διαφεύγουν στην Κίνα θα αυξηθεί. «Αν δεν γίνει κάτι γι’ αυτά», λέει ο κ.
Πέρκινς, «θα μιλάμε για τραγωδία».

Ο Χιονγκ εξηγεί τι τον κάνει χαρούμενο: «Καλό φαγητό και ήσυχος ύπνος. Να ζω
ως άνθρωπος. Οι άνθρωποι πρέπει να ζουν ως άνθρωποι, όχι σαν τέρατα».