Εγκλήματα… καλών προθέσεων

Για να υπερασπιστεί την επιχείρηση στη Γιουγκοσλαβία ο Μπιλ Κλίντον
επικαλείται τον πόλεμο εναντίον των Ινδιάνων. Πρόσφατα διηγήθηκε πως τον
επισκέφθηκε ένας Ινδιάνος αρχηγός που ο προ-προ-πάππος του είχε σκοτωθεί από
το αμερικανικό ιππικό στο Γούντετ Κνι. Ο αρχηγός είπε ότι θα ήταν υπερήφανος
για τον γιο του αν πολεμούσε εναντίον των εθνικιστικών εκκαθαρίσεων στο
Κοσσυφοπέδιο. Τώρα, συμπλήρωσε, ξέρουμε τι είναι το σωστό. Το να ξέρεις τι
είναι το σωστό και πώς θα το επιτύχεις δεν είναι το ίδιο πράγμα. Οι επιθέσεις
εναντίον πολιτικών στόχων στο Βελιγράδι πολλαπλασιάστηκαν και τα «ατυχήματα»
αυξάνονται συνεχώς. Η παρορμητική πρόθεση του Κλίντον να δικαιολογηθεί
αντιμετωπίζοντας τον πόλεμο υπό το πρίσμα του εγκλήματος εναντίον των
Ινδιάνων, χρήζει περαιτέρω εξέτασης.

Η Γενοκτονία των Εβραίων ρίχνει τη σκιά της πάνω στον πόλεμο στα Βαλκάνια.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι σύμμαχοι αντιμετώπισαν την «Τελική Λύση» σαν
ένα έγκλημα μοναδικό στην ιστορία. Στη δίκη της Νυρεμβέργης, κανείς δεν ρώτησε
τους δικαστές αν τα έθνη τους είχαν στο ενεργητικό τους παρόμοια προηγούμενα.
Όμως, αυτό που έκαναν οι ναζί στην Ευρώπη ήταν η λογική κατάληξη του τρόπου
που σκέφτονταν και ενεργούσαν για αιώνες οι ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις έξω
απ’ αυτήν για πολλούς αιώνες.

Στα τριακόσια χρόνια του αποικισμού της Αμερικής από τους λευκούς, ο πληθυσμός
της Ευρώπης αυξήθηκε κατά 500%, ενώ ο αριθμός των Ινδιάνων μειώθηκε κατά 95%.
Αυτή η ιστορία είναι κοινή, όπου πήγαν οι Ευρωπαίοι σ’ αυτό το διάστημα, στην
Αυστραλία, την Αφρική και την Ασία. Μεταξύ του 1880 και του 1920, η
εκμετάλλευση αυτού που ονόμαζαν τότε Κονγκό από το Βέλγιο στοίχισε 10
εκατομμύρια ζωές. Αυτές οι καταστροφές φαίνονταν τότε φυσικές στους
Ευρωπαίους. Ένας εκχυδαϊσμένος δαρβινισμός επέκτεινε την επιβίωση του
ισχυροτέρου σε φυλετικές, εθνολογικές και κρατικές ανθρώπινες ομάδες. «Οι
κατώτερες ράτσες» ήταν καταδικασμένες να εξαφανιστούν. Τέτοιες προδιαγραφές
επηρεάζουν ακόμα τη σκέψη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Μήπως όμως η
ιμπεριαλιστική λογική επηρεάζει ακόμα το ΝΑΤΟ; Οι καλές προθέσεις δεν
αποτελούν απάντηση. Ο Λεοπόλδος υποτίθεται πως πήγε στο Κονγκό για να
τερματίσει τη δουλεία.

Ο σκοπός του ΝΑΤΟ ήταν να προστατεύσει τους Κοσοβάρους, αλλά οι μέθοδοί του
κακοποιούν όλη την περιοχή. Έως ποιο σημείο οι Σέρβοι και οι Κοσοβάροι είναι
θύματα μιας αυτονόητης ρατσιστικής κατάταξης των εθνών;

Μπορεί κανείς να φανταστεί σήμερα επιδρομές εναντίον του Παρισιού ή των
Βρυξελλών; Το Βελιγράδι όμως δεν υπάρχει στην αμερικανική φαντασία. Ίσως γι’
αυτό να το καταστρέφουμε με τόση αυταρέσκεια;

Το γεγονός πως οι ρατσιστικές αντιλήψεις ήταν ευρύτατα διαδεδομένες στην
Ευρώπη, θα έπρεπε να αποτελεί προειδοποίηση: Το αίσθημα ηθικής υπεροχής με το
οποίο ο πρόεδρος Κλίντον και οι εταίροι του διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο
προκαλεί μια απωθητική αντήχηση: Πως βρισκόμαστε σε πόλεμο εναντίον μιας φυλής αγρίων.

Το άρθρο είναι από τη Boston Globe