Μαρτυρία από πρώτο χέρι για το απεμπλουτισμένο ουράνιο

Πολύ ενδιαφέρουσα η επιστολή του κ. Νίκολας Γκάτζος, από τη Βοστώνη, σχετικά
με το πολυσυζητημένο θέμα των βλημάτων από απεμπλουτισμένο ουράνιο:

«Θα ήθελα να προσθέσω τη δική μου προσωπική πείρα επάνω σε ένα θέμα για το
οποίον οι διάφοροι “υπεύθυνοι” που “ενημερώνουν” τον κόσμο είναι τραγικά
άσχετοι (κάποιος “ειδικός” μίλησε πρόσφατα για “ραδιενεργόν νέφος” που
προέρχεται από τα βλήματα από απεμπλουτισμένο ουράνιο που εκτοξεύονται πάνω
από τη Γιουγκοσλαβία εδώ και τόσες μέρες).

Από τον Μάρτιο του 1981 μέχρι τον Μάιο του 1986 δούλεψα στην εταιρεία (Nuclear
Metals, Inc.) που κατασκεύαζε τα βλήματα από απεμπλουτισμένο ουράνιο, στη θέση
του υπευθύνου για τη χημική επεξεργασία των βιομηχανικών αποβλήτων.
Καθημερινώς περνούσα δίπλα από κιβώτια στοιβαγμένα το ένα επάνω στο άλλο που
περιείχαν εκατοντάδες χιλιάδες βλήματα – σφαίρες (και όχι “βόμβες”, όπως
κάποιος αρμόδιος αναρμόδιος μάς πληροφόρησε) από απεμπλουτισμένο ουράνιο που
περίμεναν τη σειρά τους για ποιοτικό έλεγχο και τελική συσκευασία για αποστολή
στην εταιρεία που τα έβαζε στους κάλυκες, τοποθετούσε τη γόμωση και γίνονταν
πια “έτοιμα προς χρήσιν” πυρομαχικά (αντιαρματικά και αντιαεροπορικά).

Τα βλήματα – σφαίρες που περιέγραψα δεν ανέδιναν κανένα ραδιενεργόν νέφος ούτε
και προκαλούσαν αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση, γιατί ακριβώς δεν περιείχαν το
σχάσιμο ισότοπο του ουρανίου στην ποσότητα που θα επέτρεπε κάτι τέτοιο (εξ ου
και το όνομα “απεμπλουτισμένο”). Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να στοιβάξουν
χιλιάδες βλήματα το ένα δίπλα στο άλλο. Αν όμως πλησίαζες ένα μετρητή
Γκάιγκερ, θα έβλεπες μια απόκριση, γιατί όλα τα ισότοπα του ουρανίου είναι
ραδιενεργά με μέση ημιπερίοδο ζωής 1,5 με 2 εκατομμύρια χρόνια.

Και εδώ ακριβώς έγκειται η οικολογική καταστροφή που προκαλούν τα βλήματα από
απεμπλουτισμένο ουράνιο: όπου πέσουν θα εκπέμπουν ραδιενέργεια χαμηλού
επιπέδου (low level radioactivity) για τα επόμενα 1-2 εκατομμύρια χρόνια, και
όχι ότι θα προκαλέσουν “ραδιενεργόν νέφος”. Τίποτα περισσότερο, τίποτα
λιγότερο. Δεν προσπαθώ να υποτιμήσω τη σοβαρότατη και ανεπανόρθωτη μόλυνση του
περιβάλλοντος για τα επόμενα δύο εκατομμύρια χρόνια, αλλά ούτε και να κρύψω
την επιστημονική αλήθεια χάριν της πολιτικής σκοπιμότητας που αποβλέπει στην
παραπληροφόρηση της κοινής γνώμης από τους επιστήμονες (ας αφήσουμε, οι
επιστήμονες, την προπαγάνδα και τα ψέματα για τους πολιτικούς και τους
διπλωμάτες και ας περιοριστούμε να ενημερώσουμε τον κόσμο με την αλήθεια, άνευ
φόβου και πάθους). Αρκετή ανησυχία υπάρχει στο κοινό για τα τεκταινόμενα στην
περιοχή, δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται πρόσθετος και ανυπόστατος πανικός
από την ημιμάθεια των (αν)αρμόδιων επιστημόνων.

Παρενθετικά σημειώνω ότι πολλοί από μας έχουμε εκτεθεί και ίσως ακόμη
εκτιθέμεθα στην ακτινοβολία του απεμπλουτισμένου ουρανίου, γιατί αυτό
χρησιμοποιείται και για “ειρηνικούς” σκοπούς: στα φτερά των επιβατικών
αεροπλάνων υπάρχουν τα αντίβαρα (counterweights). Τουλάχιστον στα χρόνια που
αναφέρομαι πιο πάνω (1981 – 1986), αρκετές αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες,
μερικές ευρωπαϊκές και κυρίως της Άπω Ανατολής χρησιμοποιούσαν αντίβαρα
φτιαγμένα από κύβους από απεμπλουτισμένο ουράνιο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι, αν
η πρακτική αυτή συνεχίζεται και σήμερα, υπάρχει αρκετή πιθανότητα σε μια
αεροπορική τραγωδία να έχουμε και μια ανάλογη οικολογική “καταστροφή”, αλλά
φυσικά η οδύνη για τους ανθρώπους επισκιάζει τη “λύπη” για το περιβάλλον ­ και
έτσι θα πρέπει να είναι, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.

Άλλωστε οι αεροπορικές εταιρείες έχουν κάθε λόγο να σιωπούν για αυτή τη
“λεπτομέρεια”, γιατί δεν θέλουν να ξέρουμε ότι μπορεί σε 15-20 μέτρα από το
κάθισμά μας να υπάρχουν κομμάτια ραδιενεργού μετάλλου (με όλη την υστερία που
προκαλεί η λέξη “ραδιενέργεια”, δικαιολογημένη ως ένα βαθμό)…».