Η ειρήνη θα φέρει επιτάχυνση της διεύρυνσης της Ε.Ε.

Τι θα κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση όταν ξαναγίνει ειρήνη στα Βαλκάνια; Ο πόλεμος
στο Κοσσυφοπέδιο μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης για την επιτάχυνση της
διεύρυνσης. Και δεν αποκλείει την επιστροφή στην ιδέα μιας Ευρώπης
περισσότερων ταχυτήτων. Αυτό υποστηρίζει σε άρθρο της η γερμανική εφημερίδα
«Ντι Τσάιτ».

Ο τερματισμός του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία θα σημάνει την έναρξη του
συναγερμού για τις Βρυξέλλες, που πρέπει να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τα
Βαλκάνια. Οι προστριβές για τα έξοδα της ανοικοδόμησης, την ταχύτητα της
διεύρυνσης και τη μελλοντική αρχιτεκτονική της Ηπείρου, φαίνονται αναπόφευκτες.

Η αντίληψη του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ για ένα σύμφωνο
σταθερότητας στα Βαλκάνια, με στόχο την ένταξη των χωρών τής περιοχής στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους συναδέλφους του στην Ευρώπη.
Γάλλοι και Λουξεμβούργιοι φοβούνται πως η συλλογική προσχώρηση της Ανατολής θα
αποδειχθεί υπεράνω των δυνατοτήτων των Βρυξελλών και θα υπονομεύσει την Ένωση.
Οι Ισπανοί υποστηρίζουν πως το μόνο που ενδιαφέρει τους Γερμανούς, είναι η
ένταξη της Κροατίας.

Το σύνθημα «Σχέδιο Μάρσαλ για τα Βαλκάνια» δεν αναφέρεται πουθενά στο σύμφωνο
σταθερότητας. Όλοι όμως μιλούν γι’ αυτό και για τα 30 ή και 50 εκατομμύρια
δολάρια που θα απαιτήσει. Ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι φαίνεται
όμως ενθουσιασμένος με ένα σχέδιο ανοικοδόμησης και ολοκλήρωσης που προβλέπει
μια ενδιάμεση, δεύτερης κατηγορίας συμμετοχή στην Ένωση, για κράτη που δεν
έχουν καμιά ελπίδα για ένταξη σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τα έξοδα (5 δισ.
ευρώ τον χρόνο) ξεπερνούν όμως τα πλαίσια του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Ο Φίσερ παραδέχεται πως η συζήτηση για την επέκταση της Ένωσης έχει αποκτήσει
νέες διαστάσεις. Στη Βόννη θεωρείται πλέον δεδομένο πως μετά τη Σύνοδο Κορυφής
του Ελσίνσκι, η Ευρώπη θα πρέπει να προσκαλέσει στις ενταξιακές
διαπραγματεύσεις δίπλα στους έξι τωρινούς υποψηφίους (Πολωνία, Τσεχία,
Ουγγαρία, Εσθονία, Σλοβενία και Κύπρο) και τις Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα και
τη Σλοβακία. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν η
Ρουμανία και η Βουλγαρία. Και όποιος θέλει να αποφύγει αντιδυτικές εκδηλώσεις
στον «αιώνιο υποψήφιο», την Τουρκία, θα πρέπει να επεξεργαστεί μια προσφορά
για την Άγκυρα, ή να της κλείσει οριστικά την πόρτα.

Το σχέδιο για μια Ευρώπη ομόκεντρων κύκλων επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη
φορά με επίκεντρο τη ζώνη του ευρώ και εξωτερικό κύκλο τα Βαλκάνια.