ΠΡΟΣΩΠΑ Έμπειρος στα Βαλκάνια

Το τέλος του πολέμου δεν εξαρτάται από τους κατά καιρούς απεσταλμένους, κάθε
καινούργιος όμως μας κάνει να ελπίζουμε. Μάρτι Αχτισάαρι, ο νέος εκπρόσωπος
της Δύσης στα Βαλκάνια.

Μάρτι Αχτισάαρι. Ο νέος εκπρόσωπος της Δύσης στα Βαλκάνια

Ο σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος της Φινλανδίας Μάρτι Αχτισάαρι, 61 χρόνων, έχει
τουλάχιστον 20 χρόνια πείρα στη διεθνή διπλωματία και ξέρει καλά τα Βαλκάνια.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν πρόεδρος της ομάδας εργασίας για τη
Βοσνία στους κόλπους της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την πρώην
Γιουγκοσλαβία. Την ίδια περίοδο ήταν επίσης σύμβουλος του ειδικού αντιπροσώπου
του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Είναι συνεπώς
δοκιμασμένος από τη Δύση και επιπλέον έχει ήδη κάνει δηλώσεις υπέρ της
επέμβασης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο: διπλωμάτες λένε πως οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η
Γαλλία τον θεωρούν αξιόπιστο και σύμμαχο, μολονότι η χώρα του δεν είναι μέλος
του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, χάρη στις παραδοσιακά φιλικές ρωσο-φιλανδικές σχέσεις και
στο καθεστώς ουδετερότητας της Φιλανδίας, είναι αποδεκτός και από τη Ρωσία ­
σήμερα στο Ελσίνκι θα συναντηθεί τόσο με τον υπουργό αναπληρωτή Εξωτερικών των
ΗΠΑ Στρόουμπ Τάλμποτ όσο και με τον Ρώσο απεσταλμένο Βίκτορ Τσερνομίρντιν. Ο
Αχτισάαρι γεννήθηκε το 1937 στο Βίμποργκ της Καρελίας (σήμερα ανήκει στη
Ρωσία). Στη δεκαετία του ’60 άρχισε να διδάσκει στο Πακιστάν πριν συμμετάσχει
στα προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας του φιλανδικού υπουργείου Εξωτερικών. Το
1973 διορίσθηκε πρεσβευτής στην Τανζανία, διαπιστευμένος επίσης στη Ζάμπια και
τη Σομαλία. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, διηύθυνε τις διαπραγματεύσεις για
την ειρήνη και την ανεξαρτησία της Ναμίμπια ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας
του ΟΗΕ και από το 1991 ως το 1994 διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών της χώρας
του. Πρόσφατα ο Αχτισάαρι δήλωσε πως δεν θα διεκδικήσει μια δεύτερη εξαετή
προεδρική θητεία αρνούμενος να επιδιώξει το χρίσμα του κυβερνώντος
Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές του 2000. Εξήγησε πως επιθυμεί
να αφιερωθεί πλήρως στο έργο του ως προέδρου «σε μια εξαιρετικά δύσκολη φάση»
της διεθνούς κατάστασης, καθώς η Φινλανδία θα αναλάβει από την 1η Ιουλίου την
προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλοί ωστόσο επισήμαναν ότι η δημοτικότητά
του έχει βυθισθεί αφότου ανέλαβε το προεδρικό αξίωμα, το 1994, και οι
Σοσιαλδημοκράτες δεν ήταν έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερα πρόθυμοι να του δώσουν το
χρίσμα. Και η φανερή υποστήριξή του προς το ΝΑΤΟ στο θέμα του Κοσόβου
προκάλεσε αρκετή δυσφορία μεταξύ των συνήθως προσεκτικών Φινλανδών πολιτικών.