Ο Μπέργκερ έχει διαμορφώσει τον ρόλο των ΗΠΑ στα Βαλκάνια

Πριν από έναν χρόνο, όταν τα κορυφαία συμβούλια της διοίκησης Κλίντον άρχισαν
να συζητούν για τα πλεονεκτήματα ενός στρατιωτικού κτυπήματος στα Βαλκάνια, ο
σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Σάμουελ Ρ. Μπέργκερ, ήταν
ανήσυχος. Έτρεφε αμφιβολίες για το αν έπρεπε να γίνει πόλεμος, ιδιαίτερα
μάλιστα σε ένα μέρος που οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν το είχαν καν ακουστά.

«Τον θυμάμαι να λέει: “Θα βομβαρδίσουμε το Κοσσυφοπέδιο; Μπορώ να εξηγήσω κάτι
τέτοιο στο Κογκρέσο; Θα μας σκοτώσουν”», ανέφερε για τον Μπέργκερ υψηλόβαθμος
διοικητικός αξιωματούχος της Ουάσιγκτον, συνάδελφός του στη χάραξη της
αμερικανικής πολιτικής εθνικής ασφάλειας.

Ο Μπέργκερ, τελικά, έφθασε να υποστηρίζει τη στρατιωτική επέμβαση στην
περιοχή. Όμως, συνάδελφοί του λένε ότι εκείνο το διστακτικό σχόλιο που ο
Μπέργκερ έκανε το 1998 φανερώνει δύο σημαντικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου ο
οποίος ευρέως θεωρείται ως ο πιο σημαντικός σύμβουλος του προέδρου Κλίντον σε
θέματα εξωτερικής πολιτικής ­ ένας άνθρωπος που διαμόρφωσε αποφασιστικά τη
στρατηγική που το ΝΑΤΟ ακολουθεί στην εκστρατεία κατά της Γιουγκοσλαβίας,
επικεφαλής της οποίας είναι οι ΗΠΑ.

Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι μια ενστικτώδης προσοχή γύρω από το θέμα της
στρατιωτικής επέμβασης.

Το δεύτερο είναι μια ανησυχία για το τυχόν πολιτικό κόστος της όλης ιστορίας.

Και είναι αυτό που έχει οδηγήσει τόσο τους Αμερικανούς όσο και ορισμένους
συμμάχους να αναγάγουν σε υπέρτατο στρατηγικό στόχο τους την αύξηση του
ποσοστού της κοινής γνώμης που συμφωνεί με τους σχετικούς κυβερνητικούς χειρισμούς.

Αν και, ως προς πολλές απόψεις, αυτά τα χαρακτηριστικά του Μπέργκερ έχουν
σταθεί χρήσιμα κι αποτελεσματικά, έχουν όμως οδηγήσει και σε μια φαινομενική
αντίθεση που βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής του Κλίντον για το
Κοσσυφοπέδιο: εάν δηλαδή η στρατιωτική εκστρατεία φανεί αποτελεσματική, όπως ο
Μπέργκερ επιμένει ότι θα αποδειχθεί, εκείνος και άλλοι σύμβουλοι ισχυρίζονται
ότι θα είναι η καλύτερη ώρα τού Κλίντον, μια ιστορική επίδειξη ότι δεν είναι
ανεκτό να γίνονται εθνικές καθάρσεις στην Ευρώπη, στην αυγή του 21ου αιώνα.

Εάν όμως οι χερσαίες δυνάμεις αποτύχουν, η ίδια η ύπαρξη του ΝΑΤΟ τίθεται
πλέον σε κίνδυνο.

Παρ’ ότι όμως βρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοιες μνημειώδεις συνέπειες, ο
Μπέργκερ υπήρξε πρόσωπο – κλειδί ενάντια στη αλλαγή της θέσης της αμερικανικής
κυβέρνησης προς τη χρήση στρατιωτικών δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο.

Οι υπέρμαχοι του Σάμουελ Μπέργκερ και της πολιτικής του ισχυρίζονται ότι ο
σκεπτικισμός που ο 53χρονος δικηγόρος Εμπορικού Δικαίου και σύμβουλος του
Κλίντον, ήδη από το μέσον της δεκαετίας του ’80, δείχνει στο θέμα της χρήσης
χερσαίων δυνάμεων στο Κοσσυφοπέδιο, αντικαθρεφτίζει την εις βάθος ανάλυσή του
των πιθανών συνεπειών.

«Ένας χερσαίος πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μπέργκερ,
«θα μπορούσε να δημιουργήσει σχίσμα στη Συμμαχία του ΝΑΤΟ ή διάρρηξη των
σχέσεών μας με τη Ρωσία, κάτι που θα απειλούσε τα αμερικανικά συμφέροντα και
την ευρωπαϊκή σταθερότητα, με τρόπους που ξεπερνούν κατά πολύ την υπόθεση των Βαλκανίων».