Ανοιχτές οι πληγές στην Πάτμο

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, λίγες μέρες πριν από την πρώτη του επίσημη επίσκεψη
στην Ελλάδα, επιθυμεί να κλείσει προσωρινά το θέμα που έχει προκύψει στην
Πάτμο. Οι κάτοικοι του νησιού επίσης, καθώς εκτιμούν ότι ο θόρυβος και τα
επεισόδια δεν βοηθούν κανέναν.

Οι μοναχοί όμως της Μονής του Ιωάννη του Θεολόγου, όχι μόνο προσπαθούν να
συντηρήσουν το θέμα στην επικαιρότητα, αλλά δείχνουν και αποφασισμένοι να
προχωρήσουν σε μηνύσεις και καταγγελίες κατά του ηγουμένου αλλά και κατοίκων
που έχουν πρωτοστατήσει. Έτσι η κρίση, η οποία τουλάχιστον επί δεκαπέντε
χρόνια κλεινόταν στους τοίχους της Μονής, για μεγάλο χρονικό διάστημα θα
απασχολήσει την περιοχή, όπως όλα δείχνουν. Οι πωλήσεις οικοπέδων που γίνονταν
κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι σήμερα συνθήκες, η διαχείριση των εσόδων της
Μονής αλλά και όσα ακούστηκαν για ερωτικά σκάνδαλα στη μοναστική κοινότητα
είναι από τα ζητήματα που θα μείνουν ανοιχτά για πολύ καιρό, καθώς οι σχέσεις
μεταξύ των μοναχών δείχνουν αγεφύρωτες.

Φοβούνται επεισόδια. Οι ξένοι επισκέπτες στην Πάτμο προβληματίζονται αν θα φτάσουν ώς τη Μονή.Το ίδιο φοβούνται και οι τουριστικοί πράκτορες σε περίπτωση συνέχισης της κρίσης

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της επιστολής που έστειλαν 11 μοναχοί στον
ηγούμενο αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο, στις 3 Μαΐου (μεταξύ τους επικοινωνούσαν με
επιστολές): «Αγαπητέ, εν Χριστώ αδελφέ π. Αμφιλόχιε, πλήρης πειρασμικής
επηρείας και εωσφορικού εγωισμού, προέβης προ διμήνου εις σκηνοθετημένην και
δη προμελετημένην παραίτησιν, την οποίαν, παρά τας παρακλήσεις και προτροπάς,
απαξίωσες ασυζητητί να ανακαλέσης… Ολίγον προ των αχράντων παθών του Κυρίου
ημών ημείς ήδη ανηρτήθημεν επί του Σταυρού τον οποίον συ έστησας διά της προς
τους αδελφούς σου αδιαλλαξίας, προ τους συναγωνιστάς σου μοχθηρίας και
εωσφορικής αλαζονείας». Το ύφος της επιστολής αλλά και όσα λένε οι 11 εναντίον
του ηγουμένου δείχνουν ότι δεν είναι δυνατόν να βρεθεί σημείο επαφής. Κάτι
τέτοιο είναι σε γνώση του Πατριαρχείου, εκπρόσωπος του οποίου έλεγε σε
παράγοντες του νησιού ότι «εάν δεν συνέλθουν θα τους διώξουμε όλους και θα
φέρουμε άλλους». Όμως και αυτό εάν συμβεί, εκκρεμεί, δικαστικά τουλάχιστον, το
θέμα της πώλησης των οικοπέδων, τα οποία ξεπερνούν έκταση 10.000 στρεμμάτων.
Σχεδόν από το 1957 και μετά η Μονή είχε μετατραπεί σε κτηματομεσιτικό γραφείο.
Πωλούσε οικόπεδα με δόσεις, δώριζε άλλα, ενώ δεν ήταν και λίγες οι περιπτώσεις
όπου γίνονταν εικονικές αγοραπωλησίες.

Η απόλυτη εξουσία του Ηγουμενοσυμβουλιου εντός και εκτός Μονής δεν άφηνε
περιθώρια για ελέγχους και ούτε ήταν δυνατόν να ερευνηθούν οι πωλήσεις.
Παράπονα υπήρχαν και το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε να σταματήσει η
εκποίηση της περιουσίας από το 1985, κάτι που ξεπεράστηκε με διάφορες
μεθόδους. Έτσι όταν ήρθε η ώρα του ταμείου βρέθηκαν πολλά συμβόλαια να
αναφέρουν εικονικές τιμές που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Άλλες
τιμές έγραφε το συμβόλαιο, άλλες οι αποδείξεις της Μονής, χωρίς να γνωρίζει
κανείς πού βρίσκεται η αλήθεια. Κατά τη δεκαετία του ’50 το τετραγωνικό μέτρο
πωλούνταν προς 50 δραχμές. Τελευταία η τιμή έφτασε τις 1.000 δραχμές ανά
τετραγωνικό σε ένα νησί ιστορικό αλλά και αναπτυσσόμενο τουριστικά.Σήμερα η
Μονή δεν έχει πλέον εκτάσεις ενώ εκατοντάδες κάτοικοι έχουν στα χέρια τους
συμβόλαια για τα οποία κανείς δεν γνωρίζει τι θα συμβεί. Ο εισαγγελέας έχει
ξεκαθαρίσει ότι θα προχωρήσει σε βάθος, ενώ όσοι πρωτοστάτησαν στα τελευταία
επεισόδια θα κληθούν να προσκομίσουν στοιχεία. Ο ηγούμενος της Μονής ήδη
ερευνά τα βιβλία στα οποία, όπως έγινε γνωστό, σε πολλές πωλήσεις δεν υπάρχουν
ποσά, ενώ σε άλλες υπάρχουν τιμές χωρίς να αναφέρονται οι εκτάσεις.

Να μην εχουν καμία επαφή με τον ιερομόναχο Γεράσιμο Μιχελή τόσο οι κληρικοί
όσο και οι χριστιανοί της Πάτμου ζητεί η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού
Πατριαρχείου στην απόφαση που έλαβε στην πρόσφατη συνεδρίασή της στην
Κωνσταντινούπολη.

Στην απόφαση, η οποία θα διαβαστεί και στους ιερούς ναούς, αναφέρεται: «Μηδείς
δε των από του ιερού κλήρου τολμήσει συμφορέσαι αυτώ και συνιερουργήσαι, μήτε
των Χριστιανών τις δέξηται ή τιμήσαι αυτόν ως ιερέα και κληρικόν, εν βάρει
αργίας ασυγγνώστου και αλύτου αφορισμού του από Κυρίου Παντοκράτορος».

Ο μοναχός, σύμφωνα με την απόφαση πλέον, καλείται να εγκαταλείψει και το
«κάθισμα» της Κουμάνας, ενω κατηγορείται για ανίερη και άτακτη πολιτεία:
«Επειδή τοίνυν τοιούτος καταφρονητής του ιερατικού σχήματος και ονόματος
κατεδείχθη και ο εκ των αδελφών τής εν Πάτμω Ιεράς Πατριαρχικής και
Σταυροπηγιακής Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Ιερομόναχος Γεράσιμος
Μιχελής, διά της όλης αυτού ανιέρου και ατάκτου πολιτείας και βιοτής πολλαχώς
σκανδαλίσας τας συνειδήσεις των ευλαβών χριστιανών της Ιεράς Νήσου και
παραίτιος γενόμενος συνεχών εσωτερικών ανωμαλιών».

Τον διώχνουν. Ο μοναχός Γεράσιμος Μιχελής, τον οποίο αφού τον καθαίρεσαν, τώρα τον διώχνουν και από το «κάθισμα» της Παναγίας της Κουμάνας, όπου ζει

Ο Γεράσιμος Μιχελής ήταν το 16ο παιδί μιας παραδοσιακής οικογένειας της
Πάτμου. Έγινε κληρικός και έμεινε στο νησί, όπου γρήγορα καθιερώθηκε. Για
περίπου 20 χρόνια βρίσκεται στο προσκήνιο. Στην αρχή, με δικά του έξοδα και με
πολύ προσωπική εργασία, αναλαμβάνει το «κάθισμα» της Παναγίας της Κουμάνας. Με
τον καιρό και με τη βοήθεια στρατιωτών και πολλών εφοπλιστών, μεταξύ των
οποίων ο κ. Αγουδήμος ­ του δώρισε τη Μερσέντες, για την οποία κατηγορείται ο
Γεράσιμος, όπως ανέφερε ο ίδιος σε επιστολή του προς το Πατριαρχείο ­, ο
οποίος δίνει μεγάλα ποσά. Μάλιστα, ο χώρος μπροστά στον ναό πήρε το όνομά του.
Ο κ. Αγουδήμος επίσης εξουσιοδοτεί τον μοναχό ακόμη και να διαθέτει δωρεάν
εισιτήρια σε φτωχούς, για να κινούνται με τα πλοία του. Για ένα μεγάλο χρονικό
διάστημα, ο πατέρας Γεράσιμος αποκτάει μεγάλη δύναμη και υπάρχουν περίοδοι,
όπου καθορίζει ποιος θα είναι ο επόμενος δήμαρχος του νησιού. Παράλληλα,
αποκτά ισχυρές φιλίες με τους επικεφαλείς της ΑΣΔΕΝ, οι οποίοι τον βοηθούν με
στρατιώτες, οι οποίοι ζουν κοντά του και τον βοηθούν να κάνει έργα στον χώρο
της Κουμάνας. Την ίδια στιγμή και ενώ εξελίσσεται σε απόλυτο άρχοντα,
εκλέγεται ηγούμενος της μονής. Οι περισσότεροι κάτοικοι αποφεύγουν να έρχονται
σε αντίθεση μαζί του. Τον περασμένο Αύγουστο ηγούμενος της μονής εκλέγεται ο
ιερομόναχος Αμφιλόχιος, ο οποίος επί δέκαπέντε χρόνια δεν ζει στην Πάτμο και
θεωρείται ένας από τους καλύτερους αγιογράφους. Αναλαμβάνει πολλούς ναούς στην
Αθήνα. Τελευταία ανέλαβε να αγιογραφήσει ναό στη Ζυρίχη. Κατά την απουσία του
κατηγορείται από τους μοναχούς ότι έχει κοσμική συμπεριφορά. Όμως, παρ’ όλα
αυτά τον εκλέγουν με ψήφους επτά έναντι πέντε. Ένας από αυτούς που τον ψηφίζει
είναι και ο Γεράσιμος. Όσοι περίμεναν αλλαγή της κατάστασης διαψεύστηκαν,
καθώς ο τέως ηγούμενος έχει ισχυρές προσβάσεις στην τοπική κοινωνία. Και είναι
ο άνθρωπος, ο οποίος δέχεται τα περισσότερα αιτήματα, ακόμη και για
δανειοδοτήσεις από τις τράπεζες και για παρεμβάσεις για μεταθέσεις στρατιωτών
και υπάλληλων και εξελίσσεται σε «μεσολαβητή» σε διενέξεις μεταξύ οικογενειών.
Από το «κάθισμά» του στην Κουμάνα, ένας χώρος απέναντι από τη μονή, περνούν
όλοι οι παράγοντες της περιοχής και μεταξύ αυτών δύο φορές ο οικουμενικός
πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Οι στρατιώτες που υπάρχουν εκεί φροντίζουν για
όλα. Ενώ στο πανηγύρι που γίνεται στη γιορτή των Αγίων Πάντων φτάνουν
καλεσμένοι από όλη την Ελλάδα. Εκεί, εκτός των άλλων, έχουν την ευκαιρία να
δουν και τους δυο παπαγάλους, δώρο στον Γεράσιμο, από τη Βραζιλία τον Κοκό και
τον Τζέρι, οι οποίοι έχουν μάθει καλά να μιμούνται όσους βήχουν…