30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Μια χειμωνιάτικη Δευτέρα του 1956.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Τα όνειρα να λάβουν εκδίκηση.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τους φίλους που χάθηκαν.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Κάθε βράδυ.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Πιο πολύ τις Αποκριές στην Κοζάνη.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Την αισιοδοξία.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Πολύ εύκολα.

Ήλθε πρώτος σε ψήφους στις εκλογές για το Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ, αλλά ξεχωρίζει
πάντα την «πρώτη αγάπη», χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις… Ο Παρασκευάς
Κουκουλόπουλος, δήμαρχος Κοζάνης, πιστεύει ότι ο δρόμος για την προεδρία της
ΚΕΔΚΕ «περνάει από την ενιαία συλλογική θέληση του συνδυασμού μας», αλλά
σπεύδει να διασαφήσει ότι αποφεύγει την «πολιτική ένταξη»!

ΕΡ.: Πρωτιά στο Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ. Έτσι ακριβώς το είχατε φανταστεί;

ΑΠ.: Μάχομαι από οποιαδήποτε θέση, γι’ αυτό προτιμώ να φαντάζομαι τη μάχη κι
όχι τη θέση.

ΕΡ.: Από τις άλλες πρωτιές της ζωής σας, θα ξεχωρίζατε…

ΑΠ.: Την πρώτη αγάπη, την πρώτη εκλογή, την πρώτη…

ΕΡ.: 136 ψήφοι σημαίνουν…

ΑΠ.: 135 εκφράσεις εκτίμησης, η άλλη είναι δική μου και δεν μετράει.

ΕΡ.: Θα είναι έκπληξη για σας να μην εκλεγείτε και πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ;

ΑΠ.: Έκπληξη είναι να διαπιστώσουμε ότι το 16 δεν είναι πλειοψηφία στο 31.

ΕΡ.: Ο δρόμος για την προεδρία περνάει από…

ΑΠ.: Την ενιαία συλλογική θέληση του συνδυασμού μας.

ΕΡ.: Δηλαδή μπορεί να είστε ο διάδοχος του Δημήτρη Αβραμόπουλου;

ΑΠ.: Ο πρόεδρος που θα επιλέξουμε είναι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της
ΚΕΔΚΕ, άρα…

ΕΡ.: Ποιο χαρακτηριστικό του θα θέλατε να έχετε;

ΑΠ.: Την ηρεμία του, αν δεν μου κόστιζε σε μαχητικότητα.

ΕΡ.: Και ποιο θα αποφεύγατε;

ΑΠ.: Το έχω χρόνια αποφύγει: την πολιτική του ένταξη.

ΕΡ.: Στον φερόμενο ως συνδιεκδικητή της προεδρίας, δήμαρχο Αμαρουσίου Π.
Τζαννίκο, θα ευχόσασταν…

ΑΠ.: Να ‘ναι πάντα καλά και να σημειώνει μόνον επιτυχίες.

ΕΡ.: Η εκλογή προέδρου είναι μόνον «εσωτερική υπόθεση» του συνδυασμού των
δημάρχων που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ ή και του ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Ο συνδυασμός μας δεν είναι άβουλος, ούτε όμως και «ανεξάρτητος».

ΕΡ.: Κι αν το ΠΑΣΟΚ έχει διαφορετική γνώμη;

ΑΠ.: Όλοι μαζί μπορούμε. Το πιστεύω γιατί ήταν το σύνθημά μας στις δημοτικές
εκλογές του ’90.

ΕΡ.: Ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ θα πρέπει να…

ΑΠ.:… έχει όραμα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

ΕΡ.: Φτάσαμε στην 13η ερώτηση: μήπως είστε προληπτικός;

ΑΠ.: Ακριβώς το αντίθετο.

ΕΡ.: Τα τρία μεγαλύτερα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σήμερα;

ΑΠ.: Στελέχωση, οικονομική αυτοτέλεια, διαφορετικές ταχύτητες στο εσωτερικό της.

ΕΡ.: Από δήμαρχος κλητήρας κι από βουλευτής δήμαρχος;

ΑΠ.: Κάθε άλλο, συχνά αισθάνομαι το αντίστροφο.

ΕΡ.: Απέχει πολύ η Κοζάνη από την Αθήνα;

ΑΠ.: Με το αεροπλάνο 50′, με τα πόδια 100 ώρες.

ΕΡ.: Του δώσατε του «κέντρου» και κατάλαβε στη γενική συνέλευση της ΚΕΔΚΕ;

ΑΠ.: Νίκησε η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

ΕΡ.: Όταν κατεβαίνετε στην Αθήνα…

ΑΠ.: Απορώ με τη μυωπία του κράτους που στραγγαλίζει ό,τι πιο όμορφο διαθέτει
η χώρα.

ΕΡ.: «Ανάδελφος» ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης;

ΑΠ.: Παιδιά δεν έχει, αδέλφια έχει.

ΕΡ.: «Σάντουιτς» οι νομαρχίες ανάμεσα στους δήμους και τις περιφέρειες;

ΑΠ.: Το μεσαίο στα τρία αδέλφια συχνά αισθάνεται έτσι, χωρίς να ‘χει δίκιο.

ΕΡ.: Πρέπει να μειωθεί ο αριθμός τους;

ΑΠ.: Πρέπει να διευρυνθούν τα όριά της, δηλαδή χρειάζεται επειγόντως «Καποδίστρια».

ΕΡ.: Αργεί πολύ η αιρετή περιφερειακή διοίκηση;

ΑΠ.: Είναι αταίριαστη πολυτέλεια τρεις βαθμοί αυτοδιοίκησης για τη χώρα μας.

ΕΡ.: Το πιο συνηθισμένο ρουσφέτι που σας ζητούν οι δημότες σας;

ΑΠ.: Να φτάσει γρήγορα η τηλεθέρμανση στη γειτονιά τους ­ μια θέση εργασίας.
Σημειώσατε Χ.

ΕΡ.: Σε τι λέτε συνήθως «όχι»;

ΑΠ.: Στην αδικία.

ΕΡ.: Δεν μπορείτε να αντισταθείτε σε…

ΑΠ.: Στην καλή παρέα.

ΕΡ.: Έχετε πάθη στη ζωή σας;

ΑΠ.: Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν παθιάζονται με ό,τι αγαπούν.

ΕΡ.: Σε ποια πόλη δεν θα θέλατε να είστε δήμαρχος;

ΑΠ.: Στο Σαράγεβο, όταν άλλοι αποφάσισαν ότι έπρεπε να τιμωρηθεί γιατί ήταν
τόπος αρμονικής συνύπαρξης φυλών και θρησκειών.

ΕΡ.: Οι Κοζανίτες ανησυχούν περισσότερο από τους Αθηναίους για την κρίση στην Γιουγκοσλαβία;

ΑΠ.: Σίγουρα ναι, γιατί ζούμε εδώ και δέκα χρόνια με το βαλκανικό όνειρο που
έγινε εφιάλτης.

ΕΡ.: Αν είχατε την ευκαιρία να πείτε δυο λόγια στον Μπιλ Κλίντον;..

ΑΠ.: Γιατί;

ΕΡ.: Και στους Ευρωπαίους εταίρους μας;

ΑΠ.: Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί…