ΔΡΟΜΟΙ

… πριν το ΝΑΤΟ εξαπολύσει την επίθεσή του στη Γιουγκοσλαβία, ένα παράξενο
επεισόδιο συνέβη στην Ιαπωνική θάλασσα που, τηρουμένων των αναλογιών, μπορεί
και αυτό να χαρακτηριστεί το ίδιο ιστορικό. Το ιαπωνικό ναυτικό έβαλε με
προειδοποιητικά πυρά εναντίον δύο κατασκοπευτικών πλοίων της Βόρειας Κορέας.
Ήταν η πρώτη φορά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που η Ιαπωνία έβαλε
εναντίον ενός εχθρού. Μερικοί κάνουν ήδη τον παραλληλισμό ανάμεσα στην
αμερικανοϊαπωνική συμμαχία και τους νέους στρατηγικούς προσανατολισμούς του ΝΑΤΟ.

… βολές αλλά και το ΝΑΤΟϊκό ­ έστω και λάθος ­ «μήνυμα» στην κινεζική
πρεσβεία στο Βελιγράδι έχουν υποχρεωτικά τον ίδιο παραλήπτη: την Κίνα. Στην
Ταϊβάν, στο Θιβέτ και στο μουσουλμανικό και πλούσιο σε πετρέλαιο Σινζιάνγκ, οι
κληρονόμοι του Μάο φοβούνται ενδεχόμενη επέμβαση της Δύσης στις «εσωτερικές
υποθέσεις» τους. Αυτό εκφράζει η «Κινεζική Ημερησία» όταν γράφει: «Τα
ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορεί να καταλύουν την αρχή την εθνικής κυριαρχίας».
Μπορούν άραγε τα «κινεζικά Κοσσυφοπέδια» να δώσουν την αφορμή για επέμβαση του
«στρατού της παγκοσμιοποίησης»; Ο απόηχος από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία
ανησυχεί την ηγεσία του Πεκίνου. Η ελαφρότητα με την οποία οι Δυτικοί σύμμαχοι
την αντιμετώπισαν, μολονότι είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του
ΟΗΕ, έσπρωξαν την Κίνα πιο κοντά στη Ρωσία. Αυτό ίσως η Δύση να το πληρώσει
ακριβά, όταν θα χρειαστεί να στραφεί στον ΟΗΕ για μια διπλωματική λύση της
κρίσης του Κοσσυφοπεδίου. Οι Δυτικοί μπορεί ξαφνικά να ανακαλύψουν ότι η
«παγκοσμιοποιημένη στρατηγική» τους δεν μπορεί να μην υπολογίζει το Πεκίνο.

… στο Κοσσυφοπέδιο ενισχύει το αίσθημα περικύκλωσης των Κινέζων, γράφει η
«Φιγκαρό». Δυτικά, η Ινδία προχωρεί σε μαζικούς εξοπλισμούς. Βορειοδυτικά, το
Καζαχστάν προσεγγίζει το ΝΑΤΟ. Ανατολικά, οι Αμερικανοί αναπτύσσουν μια ασπίδα
αντιβαλλιστικών πυραύλων στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν. Ακόμη
πιο ενοχλητικά για τους Κινέζους είναι τα αμερικανικά μέσα ηλεκτρονικής
παρακολούθησης που «πετούν» πάνω από τους ουρανούς τους. Όλα αυτά μοιάζουν
πάρα πολύ με τη διάταξη των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Γιατί, λοιπόν, να
μη στραφούν κάποτε κατά της Κίνας; Οι Κινέζοι το έχουν σχεδόν βέβαιο. Γι’
αυτό, έχουν βαλθεί να εκσυγχρονίσουν τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό. Χωρίς
υψηλή τεχνολογία, όπως έδειξε η εμπειρία του Ιράκ, ο κινεζικός στρατός δεν
μπορεί να είναι παρά ένας χάρτινος τίγρης.

… από τα παλιά έρχεται να προστεθεί στο αίσθημα περικύκλωσης. Εδώ και μισό
αιώνα, η Κίνα πνίγει πάντα τα σοβαρά εσωτερικά της προβλήματα με στρατιωτικές
πιέσεις στα όρια της αυτοκρατορίας. Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού
καθεστώτος, ο πόλεμος της Κορέας συνένωσε τους Κινέζους. Το 1962, ο
σινοϊνδικός πόλεμος ακολούθησε το αποτυχημένο «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» και
τους λιμούς που επέφερε. Οι εντάσεις με τη Σοβιετική Ένωση, το 1969, έσβησαν
τις συνέπειες από την «πολιτιστική επανάσταση». Σήμερα, το πέρασμα από τη
σχεδιασμένη σε μια πιο ευέλικτη οικονομία δοκιμάζεται από σοβαρές κοινωνικές
εντάσεις. Η κινεζική ηγεσία αισθάνεται υποχρεωμένη να επιβάλει πάση θυσία την
κοινωνική σταθερότητα. Αν αυτή η εσωτερική κρίση εκτραχυνθεί, η ανάκτηση της
Ταϊβάν θα μπορούσε να δώσει την ευκαιρία στο κινεζικό κομμουνιστικό κόμμα για
άλλη μια σταυροφορία αντιπερισπασμού. Ένα Κοσσυφοπέδιο στην Ασία.