ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ Η δυναμική υπέρ του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές

«Η δυναμική των μετρήσεων στις δημοσκοπήσεις αναδεικνύει ως νικητή των
ευρωεκλογών το ΠΑΣΟΚ», τονίζει ο υπουργός Ανάπτυξης Ευάγγελος Βενιζέλος, στη
συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ακριβώς ένα μήνα πριν από τις ευρωεκλογές. Ο
υπουργός υποστηρίζει πως μοναδικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι ο κακός εαυτός
του. Ο κ. Βενιζέλος, που είναι κοινό μυστικό ότι αποτελεί σήμερα έναν από τους
πιο στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, δεν είναι απλώς βέβαιος
ότι το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις εκλογές του Ιουνίου, αλλά είναι έτοιμος να
στοιχηματίσει «ευχαρίστως» επ’ αυτού, παρ’ όλο που όπως αναφέρει «δεν θα
πρέπει ποτέ να μετατρέπουμε σε στοίχημα τις πολιτικές μας εκτιμήσεις».Ο
Ευάγγελος Βενιζέλος λέει πως μάλλον είναι πρόωρο να μιλάμε για ειρήνη στην
περιοχή των Βαλκανίων καθώς «το πολιτικό πρόβλημα είναι βαθύτατο, μακράς
διαρκείας και δυσεπίλυτο». Επίσης, κατηγορεί για λαϊκισμό και δημαγωγία τα
κόμματα της αντιπολίτευσης, με αφορμή τις θέσεις τους για την κρίση στη Γιουγκοσλαβία.

«Όλοι αντιλαμβάνονται πως η κυβέρνηση Σημίτη ενεργεί με ψυχραιμία, ορθολογισμό και διορατικότητα στην κρίση της Γιουγκοσλαβίας», δηλώνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος και κατηγορεί για δημαγωγία και λαϊκισμό τα κόμματα της αντιπολίτευσης

Για λαϊκισμό και δημαγωγία κατηγορεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης ο υπουργός
Ανάπτυξης Ε. Βενιζέλος, με αφορμή τις θέσεις που παίρνουν για την κρίση στη
Γιουγκοσλαβία. Και προσθέτει ότι «η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι δυσμενέστερη εκείνης
των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία μπορούν αζημίως να διολισθαίνουν σε
μια δημαγωγική και λαϊκιστική πλειοδοσία».

ΕΡ.: Υπάρχει λογική στην πολιτική που ακολουθούν αυτά τα κόμματα;

ΑΠ.: «Μπορώ να καταλάβω την πολιτική που ακολουθεί το ΚΚΕ, που έχει
οικοδομήσει την τακτική του σε μια αντιευρωπαϊκή αντίληψη, ή μπορώ να
αντιληφθώ εν μέρει την πολιτική του ΔΗΚΚΙ το οποίο αντιδρά με έναν “αταβισμό”
έναντι του ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν μπορώ να αντιληφθώ την πολιτική, και αισθητικά αν
θέλετε, που εκφράζει ο Συνασπισμός».

ΕΡ.: Τη στάση της Ν.Δ. πως την κρίνετε;

ΑΠ.: «Για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αυτό που τίθεται με την μείζονα
αντιπολίτευση, που είναι ένα κόμμα εξουσίας και όχι ένα κόμμα πίεσης και
διαμαρτυρίας. Είναι δυνατόν να εμπιστευθεί κανείς στη Ν.Δ. και τον Κ.
Καραμανλή τη διαχείριση μιας σημαντικής κρίσης; Η Νέα Δημοκρατία έκανε μία
ακατανόητα μικρόψυχη και παλαιοκομματική επιλογή, να επιτίθεται στην κυβέρνηση
για τις επιλογές της εξωτερικής της πολιτικής, σε σχέση με τον πόλεμο στην
Γιουγκοσλαβία. Δεν είχε ούτε την γενναιοψυχία, ούτε την πολιτική πρόνοια να
στηρίξει τις βασικές κυβερνητικές επιλογές μιας κρίσιμης περιόδου για τη χώρα,
αλλά διολίσθησε σε ένα άλλο επίπεδο, το οποίο νομίζω ότι την αδικεί απέναντι
και στα μάτια των ίδιων των οπαδών της».

ΕΡ.: Γιατί αφού η πολιτική της κυβέρνησης, που εσείς λέτε ότι είναι
σωστή και είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει τέλος πάντων αυτή την
ώρα, δεν έχει απήχηση στην κοινωνία;

ΑΠ.: «Προφανώς και έχει απήχηση στην κοινωνία. Όλοι αντιλαμβάνονται ότι η
εξωτερική πολιτική της χώρας είναι η μόνη σοβαρή και υπεύθυνη. Όλοι
αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση ενεργεί με την ψυχραιμία, τον ορθολογισμό και
την διορατικότητα».

ΕΡ.: Μάλλον δεν διαβάζετε τις δημοσκοπήσεις…

ΑΠ.: «Ως προς τις δημοσκοπήσεις, πρέπει να σας πω ότι η δική μου ανάγνωση
είναι τελείως διαφορετική, διότι όταν ακόμη και αν δεχθώ την εκδοχή ότι
υπάρχει η διαφορά που λέτε στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, 45 ή 50 ημέρες πριν
από τις εκλογές, η δυναμική των μετρήσεων αυτών αναδεικνύει ως νικητή των
ευρωεκλογών το ΠΑΣΟΚ».

ΕΡ.: Δεν είναι κακό να είναι κανείς αισιόδοξος, όμως τα στοιχεία
δείχνουν άλλα.

ΑΠ.: «Καταγράφονται διαφορές ως προς τα ποσοστά συσπείρωσης των κομμάτων με
βάση τη δύναμή τους των βουλευτικών εκλογών του 1996, και είναι τεράστιες. Η
Νέα Δημοκρατία έχει εξαντλήσει τα περιθώρια συσπείρωσης. Βρίσκεται στο ύψιστο
δυνατό σημείο. Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ έχει μπροστά του πολύ σημαντικά περιθώρια
ενίσχυσης της συσπείρωσης αυτής. Δηλαδή και μόνο απ’ αυτή την απλή αριθμητική
προσέγγιση, όλα προοιωνίζονται την νίκη του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές».

ΕΡ.: Γιατί ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, σχεδόν ένας στους τρεις οπαδούς
του ΠΑΣΟΚ, δυσπιστεί απέναντι στην πολιτική που κάνετε;

ΑΠ.: «Γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι το κυβερνών κόμμα και ως εκ τούτου φέρει το βάρος
των αποφάσεων και των χειρισμών, κι αυτό μπορεί να έχει ένα κόστος. Αλλά είναι
κόστος πρόσκαιρου χαρακτήρα γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι ο πολιτικός εκφραστής της
λεγόμενης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης».

Κατά τον υπουργό Ανάπτυξης, είναι μάλλον πρόωρο να μιλάμε για ειρήνη στην
περιοχή των Βαλκανίων, ακόμη και αν επιτευχθεί τελικά συμφωνία σε επιστέγασμα
των κινήσεων και των πρωτοβουλιών που αναπτύσσονται στο παρασκήνιο. Όπως
αναφέρει, και έχει σημασία ο τόνος και ο τρόπος που το αναφέρει, η συμφωνία θα
αφορά «το τέλος των βομβαρδισμών» γιατί «το πολιτικό πρόβλημα θα είναι
βαθύτατο, μακράς διάρκειας και δισεπίλυτο…».

Κατά τον κ. Βενιζέλο, ουσιαστικά το πρόβλημα του Κοσόβου τώρα εμφανίζεται στις
πραγματικές του διαστάσεις, και προειδοποιεί ότι είναι λάθος να πανηγυρίζουμε
τόσο για το τέλος των επιπτώσεων του πολέμου όσο και για την πιθανότητα η
Ελλάδα να αναλάβει την ανασυγκρότηση της Γιουγκοσλαβίας ­ άρα να αναπτυχθεί
πεδίο δράσης των ελληνικών κατασκευαστικών εταιρειών…

Όπως λέει «το πολιτικό πρόβλημα θα τεθεί επί τάπητος μέσα από αυτό καθαυτό το
πρόβλημα της ανασυγκρότησης της περιοχής. Διότι η ανασυγκρότηση της περιοχής
συνδέεται με το πρόβλημα της πολιτικής κυριαρχίας στην περιοχή».

Επώδυνη ιστορία

ΕΡ.: Η κυριαρχία στην περιοχή είναι δεδομένη, είναι της
Γιουγκοσλαβίας, αυτό δεν της το αρνούνται ούτε οι «οκτώ»…

ΑΠ.: «Δεν μπορεί να συζητάμε μόνο για την ανασυγκρότηση του Κοσσυφοπεδίου.
Πρέπει να συζητάμε και για την ανασυγκρότηση της Σερβίας. Και δεν μπορούμε να
συζητήσουμε για την ανασυγκρότηση της Σερβίας χωρίς να συζητήσουμε για την
τύχη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, τις σχέσεις Σερβίας –
Μαυροβουνίου, του θεσμικού τρόπου με τον οποίο το Κοσσυφοπέδιο θα παραμείνει
μέσα στα υφιστάμενα εξωτερικά σύνορα της Γιουγκοσλαβίας κ.ο.κ. Άρα, η
επεξεργασία μιας πολιτικής λύσης θα είναι μία δύσκολη και επώδυνη ιστορία».

ΕΡ.: Με την προσέγγιση που κάνετε ανατρέπετε αυτό το κλίμα
αισιοδοξίας που είχε δημιουργηθεί, ότι το τέλος των
βομβαρδισμών θα έχει αμέσως μια πολύ θετική απήχηση στην
ελληνική οικονομία…

ΑΠ.: «Το τέλος του πολέμου θα έχει μία θετική επίπτωση, διότι θα πάψει κατ’
αρχάς να σωρεύεται και να εκδηλώνεται η αρνητική επίπτωση, για παράδειγμα στον
οδικό τουρισμό ή στον τουρισμό από την Αμερική. Αλλά από την άλλη πλευρά η
παύση των βομβαρδισμών δεν θα μας λύσει το πρόβλημα των οδικών μεταφορών. Η
παύση των βομβαρδισμών δεν θα μας λύσει αυτομάτως το πρόβλημα των εξαγωγών».

Το μάθημα του 1989-’90

ΕΡ.: Η παύση των βομβαρδισμών δεν θα σημάνει την δραστηριοποίηση
ελληνικών επιχειρήσεων για την ανασυγκρότηση της Γιουγκοσλαβίας;

ΑΠ.: «Βεβαίως. Μόνο που πρέπει να γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, γιατί έχουμε πια
βιώσει μία μακρά εμπειρία και έχουμε μάθει υποθέτω καλά το μάθημα και του
1989-’90, ότι ο πόλεμος ουσιαστικά διαμορφώνει μία νέα αφετηρία για την
οικονομική και ειδικότερα την επενδυτική σχέση των ελληνικών συμφερόντων με
την βαλκανική ενδοχώρα. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι κανείς δεν χαρίζει σε κανέναν
τίποτα. Και κανείς δεν επενδύει εάν δεν είναι ασφαλές και σαφές το πολιτικό
πλαίσιο. Η θέση μου είναι ότι οι μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις και οι μεγάλες
ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν επιδείξει διορατικότητα και έχουν αναλάβει
κινδύνους επιχειρηματικούς στον βαλκανικό χώρο, πρέπει να δίνουν πάντα τον
τόνο. Αυτός είναι ο λόγος που μέσω των Ελληνικών Πετρελαίων και της ΔΕΗ
προωθούμε τις επενδυτικές μας πρωτοβουλίες τόσο στα Σκόπια όσο και στην Αλβανία».

ΕΡ.: Η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση και η οποία είναι μία πολιτική
που θυμίζει σχοινοβάτη, μοιάζει σαν να πατάει σε δύο βάρκες.
Πόσο μπορεί να συνεχισθεί αυτό;

ΑΠ.: «Προφανώς πρόκειται για μία πολιτική λεπτής ισορροπίας, η οποία έχει ως
στόχο την προστασία των μακροπρόθεσμων ζωτικών συμφερόντων της χώρας. Η άποψή
μου είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι αξιόπιστος παράγοντας στα Βαλκάνια και
συντελεστής ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας, μόνο όταν η ίδια είναι
εσωτερικά σταθερή, ασφαλής και ανεπτυγμένη. Και οφείλω να προσθέσω ότι αν η
Ελλάδα δεν είχε διασφαλίσει την δυτική της αξιοπιστία, δεν θα ήταν ούτε
πολιτικά, ούτε οικονομικά αξιόπιστη στην βαλκανική περιφέρειά της».

Ο πατριωτισμός του ΠΑΣΟΚ

ΕΡ.: Κύριε υπουργέ, όμως αυτή η πολιτική δεν τελεί σε αναντιστοιχία με τις
θεμελιακές αρχές του ΠΑΣΟΚ, που ήταν σαφώς αντιαμερικανικού χαρακτήρα;

ΑΠ.: «Οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα θέσεις οι οποίες είχαν πατριωτικό και όχι
αντιαμερικανικό χαρακτήρα. Πατριωτισμός όμως στη σημερινή εποχή, στην αυγή του
21ου αιώνα, σημαίνει γνώση και μάλιστα πολύ καλή και ενδελεχή γνώση των συσχετισμών».

Κατά τον κ. Βενιζέλο, η αποχώρηση το ’74 από το ΝΑΤΟ «οδήγησε σε μία διατάραξη
του ελληνοτουρκικού συσχετισμού δυνάμεων και σε μία αποδυνάμωση της αμυντικής
θέσης της χώρας» και η άποψή του είναι ότι «η επανένταξή της ουδέποτε
ουσιαστικά ολοκληρώθηκε. Θα έλεγα ότι ίσως τώρα με την νέα στρατιωτική δομή
του ΝΑΤΟ και με τις αποφάσεις που ελήφθησαν στην Ουάσιγκτον να ολοκληρώνεται
και τυπικά αυτή η μακρά διαδικασία επιστροφής».

Εάν διαφωνούσαμε…

ΕΡ.: Πολλοί πιστεύουν ότι ακόμη και η νέα δομή του ΝΑΤΟ δεν αλλάζει
τους συσχετισμούς δυνάμεων, ειδικά στην περιοχή μας…

ΑΠ.: «Το δέχομαι αυτό. Θα παρατηρήσω όμως ότι εγώ προσπαθώ να κρίνω τις
ελληνικές επιλογές με βάση τους πραγματικούς συσχετισμούς δυνάμεων. Ή για να
δώσω ένα άλλο παράδειγμα, εάν η Ελλάδα διαφωνούσε με τις ΝΑΤΟϊκές αποφάσεις
και δήλωνε την διαφωνία της αυτή, θα αποτρέπαμε τους βομβαρδισμούς στην
Γιουγκοσλαβία; Όχι, βέβαια. Απλώς θα αποδυναμώναμε τη θέση της χώρας και άρα
μια παρόμοια στάση μας θα απέβαινε άχρηστη, θα έλεγα και επικίνδυνη, όχι μόνο
για εμάς ως χώρα αλλά και για τον ευρύτερο βαλκανικό μας ρόλο. Ακόμη και για
την προοπτική της ανασυγκρότησης της ευρύτερης περιοχής».

Περιμέναμε καλή χρονιά ­ τώρα υπάρχει πρόβλημα

Σε απώλεια ψυχραιμίας και σε ανακύκλωση ορισμένων δυσμενών δεδομένων από τα
μέσα ενημέρωσης, αποδίδει ο υπουργός Ανάπτυξης το κλίμα που έχει διαμορφωθεί
σχετικά με τις επιπτώσεις από τον πόλεμο στην ελληνική οικονομία.

«Πρόβλημα υπάρχει», αναφέρει, «στον τουρισμό, αλλά αυτό το πρόβλημα έχει να
κάνει με το ότι η τουριστική χρονιά προοιωνίζεται πάρα πολύ καλή, με μία
σημαντική αύξηση σε σχέση με τα αριθμητικά δεδομένα του 1998, και τώρα μπορεί
να μην είναι τόσο καλή. Το πρόβλημα εντοπίζεται σε πολύ συγκεκριμένα σημεία,
όπως είναι για παράδειγμα οι αφίξεις Αμερικανών τουριστών στην Ευρώπη
συνολικά, άρα και στην Ελλάδα, ιδίως για κρουαζιέρες στα νησιά».

ΕΡ.: Εδώ ακούμε για χιλιάδες ακυρώσεις στα ξενοδοχεία, που προφανώς δεν
αφορούν αφίξεις Αμερικανών…

ΑΠ.: «Όντως, υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα που αφορά τον οδικό τουρισμό από
τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Για τον λόγο αυτό έχουμε οργανώσει μία
ολόκληρη επικοινωνιακή εκστρατεία, ιδιαίτερα προσεκτική και διακριτική, διότι
μία απλοϊκή και πρωτοβάθμια εκστρατεία, η οποία θα έλεγε για παράδειγμα “ελάτε
στην Ελλάδα η οποία είναι μακριά από τον πόλεμο”, θα οδηγούσε στο συμπέρασμα
ότι η Ελλάδα είναι δίπλα στον πόλεμο».

ΕΡ.: Αρκεί μία εκστρατεία αυτού του είδους για να αποθεραπεύσει το πρόβλημα;

ΑΠ.: «Όχι, βέβαια. Γι’ αυτό το λόγο παίρνουμε μέτρα ενίσχυσης μορφών τουρισμού
που έχουν πληγεί, και περιοχών που έχουν πληγεί, με την ενίσχυση της οδικής
μεταφοράς προσώπων, με την ενίσχυση ορισμένων εκτάκτων πτήσεων και βεβαίως με
την κατάλληλη χρησιμοποίηση των μηχανισμών που έχουμε στο πλαίσιο του
εσωτερικού τουρισμού και ιδίως του κοινωνικού τουρισμού. Διότι για παράδειγμα
είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποκαταστήσει κανείς πλήρως το πλήγμα που έχουν
υποστεί περιοχές οι οποίες είχαν παραδοσιακή τουριστική συνεργασία με την ίδια
την Γιουγκοσλαβία ή με τα Σκόπια. Και επικαλούμαι κυρίως το παράδειγμα της Πιερίας».

ΕΡ.: Έχει παίξει ρόλο το αντιαμερικανικό κλίμα στο να μην
επισκέπτονται την Ελλάδα Αμερικανοί τουρίστες;

ΑΠ.: «Όχι, καθόλου. Δεν έχει παίξει ρόλο το αντιαμερικανικό κλίμα, ούτε η
δημόσια ανακοίνωση του State Departement. Έχει παίξει ρόλο αυτή καθαυτή η
ύπαρξη της πολεμικής κρίσης στην Γιουγκοσλαβία. Γι’ αυτό, πρόβλημα δεν έχουμε
μόνο εμείς αλλά και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σε ό,τι μας αφορά πάντως
σας θυμίζω ότι ουδέποτε έχουμε ανακτήσει πλήρως την αμερικανική αγορά μετά την
κρίση της δεκαετίας του ’80, διότι κινούμαστε σε πάρα πολύ χαμηλούς απόλυτους αριθμούς».