ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το «παπαγαλάκι»λέει μόνο… «λίμιτ απ»

Ένα νέο λεξικό χρειάζομαστε άμεσα, για να κατανοούμε τους όρους και τις λέξεις
που μπήκαν στην καθημερινότητά μας. Και δεν αναφέρομαι μονο στα «λίμιτ απ» και
«λίμιτ ντάουν», που τείνουν να υποκαταστήσουν το «καλημέρα σας» στα γραφεία
μας, αλλά και στα δελτία ειδήσεων. Μιλάμε και για «σπλιτ». Λέξη που έως τώρα
τη χρησιμοποιούσαμε στο καζίνο και δη όταν παίζαμε μπλακ τζακ. Νάτη τώρα, που
υποδηλώνει ότι οι ακριβούτσικες μετοχές διαιρούνται για να γίνουν πιο
προσιτές. Για τους γαλλομαθείς ακούγεται γνώριμη η λέξη «μουαγιέν», ελληνιστί
μέσος όρος. Χρησιμοποιείται, εξηγούν οι ειδικοί, όταν οι μετοχές πέφτουν και
οι ενδιαφερόμενοι αγοράζουν νέες σε μικρότερη τιμή για να μειώσουν τη μέση
τιμή αγοράς και σε ενδεχόμενη ανάκαμψη να ρεφάρουν πιο γρήγορα. Έως εδώ τα
πράγματα είναι σχετικά κατανοητά. Ποιους και τι εννοούν όμως «παπαγαλάκια» και
«φούσκα» (βλέπε υπερτιμημένη αγορά) στον «Ναό» (βλέπε Σοφοκλέους) των γιάπις;
Ο μυστικοσύμβουλός μου Σπύρος μού εξηγεί: Τα «παπαγαλάκια» αναλίσκονται στη
φημολογία για να σπρώξουν μετοχές-φαντάσματα. Και στη συνέχεια να «αδειάσουν»
ή άλλως πως να «ξεφορτώσουν». Για τα πρωτοείσακτα «χαρτιά» (βλέπε μετοχές)
όλοι ελπίζουν πως θα «διπλώσουν» ή και «τριπλώσουν» τα πρώτα εικοσιτετράωρα.
Και καλά όταν «κλειδώσει» (βλέπε ανώτατο ημερήσιο όριο διακύμανσης) προς τα
πάνω, οι μέτοχοι χαμογελούν. Αν «κλειδώσει» κάτω, μεγάλη η χασούρα. Ε, ας μην
ασχοληθούμε και με τα «ρετάλια» (βλέπε αγοραπωλησίες, πράξεις στη γλώσσα του
Χρηματιστηρίου, μικρού αριθμού μετοχών). Πάντως, οι «αλογομούρηδες» (όρος
δανεισμένος από τον ιππόδρομο, υποδηλώνει τους παθιασμένους παίχτες) τζογάρουν
καθημερινά, για το μεροκάματο. Κι αέρα στα μπατζάκια τους…