Προσοχή στις αγορές μέσω του Ίντερνετ

Πάνω από 100 μικρές εμπορικές επιχειρήσεις στο Ίντερνετ παρουσιάζουν μεγάλα
«κενά» στην ασφάλειά τους, με αποτέλεσμα κάποιος με μικρή, σχετικά, αντίληψη
και γνώση γύρω από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές να μπορεί να φθάσει μέχρι
τους αριθμούς πιστωτικών καρτών των αγοραστών αλλά και άλλες προσωπικές
πληροφορίες, που μπορεί να αξίζουν… χρυσάφι.

Την προειδοποίηση αυτή έκανε πριν από λίγες ημέρες ένας Αμερικανός τεχνικός
ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο Joe Harris, o οποίος εργάζεται στην εταιρεία
παροχής υπηρεσιών Ίντερνετ Blarg Online Services, που εδρεύει στο Σιάτλ, έφερε
τα πάνω-κάτω στον χώρο των «μικρομεσαίων επιχειρήσεων» του ηλεκτρονικού
εμπορίου, δηλώνοντας πως ορισμένα λάθη στην τοποθέτηση και την οργάνωση των
ειδικών προγραμμάτων επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να διαβάσει στην οθόνη του
προσωπικά στοιχεία και αριθμούς πιστωτικών καρτών των πελατών του.

Τα λάθη εντοπίζονται στην εγκατάσταση της λεγόμενης «shopping cart» ­ του
προγράμματος δηλαδή που χρησιμοποιείται για να δέχεται τις παραγγελίες των
ηλεκτρονικών πελατών μιας μικρής εμπορικής επιχείρησης στο Δίκτυο.

Και πολλές φορές, αποβαίνουν μοιραία, μιας και αφήνουν στοιχεία που θεωρούνται
και είναι «εμπιστευτικά» μέσα σε αρχεία τα οποία μπορεί πολύ εύκολα να βρει
και να διαβάσει κανείς, ανατρέχοντας σε μια από τις μηχανές αναζήτησης του Δικτύου.

Η προϊστορία

«Συνήθως τα sites αυτά “στήνονται” από τεχνικούς που δεν έχουν εμπειρία και
που δεν γνωρίζουν πώς να οργανώσουν ένα ηλεκτρονικό κατάστημα με ασφάλεια»,
λέει ο Harris.

«Το πρόβλημα είναι πως αυτή την… προϊστορία δεν την ξέρουν οι πελάτες των
ηλεκτρονικών αυτών καταστημάτων.

Αντίθετα, σε εκείνους φθάνει το μήνυμα πως πρόκειται για απόλυτα ασφαλή sites
και εξίσου ασφαλείς φόρμες παραγγελίας».

Όπως εξηγεί ο κ. Γρηγόρης Βαγενάς, μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και
τεχνικός σε μεγάλη εταιρεία του χώρου, είναι πολύ πιθανόν κάποιες απροσεξίες
στον προγραμματισμό ή στην εγκατάσταση ενός προγράμματος να δημιουργήσουν
αυτού του είδους τα προβλήματα.

«Για να φθάσει να δηλώνει πως συμβαίνει κάτι τέτοιο, ο Αμερικανός τεχνικός θα
πρέπει να επιβεβαίωσε την υπόθεσή τους, σε αρκετές περιπτώσεις ηλεκτρονικών καταστημάτων».

Πράγματι, ο Harris, ο οποίος άρχισε να υποψιάζεται τι συνέβαινε όταν ήλεγχε
ένα site ηλεκτρονικού καταστήματος, το οποίο φιλοξενούσε ο server της
εταιρείας στην οποία δούλευε, δηλώνει πως κατάφερε να «κατεβάσει» στον
υπολογιστή του πληροφορίες για αριθμούς πιστωτικών καρτών, διευθύνσεις e-mail
ή ακόμη και στοιχεία κρατήσεων σε ταξιδιωτικά πρακτορεία από 100 και πλέον
ανασφαλή εμπορικά sites του Δικτύου.

Κατέληξε, μάλιστα, στο συμπέρασμα πως ανάμεσα στα πιο «επικίνδυνα» και «τρωτά»
προγράμματα είναι εκείνα των εταιρειών Order Form, Seaside Enterprises,
QuickStore, PDGSoft και Mercantec.

Σύμφωνα με την εταιρεία QuickStore μόνον δύο από τους περίπου 700 χρήστες του
προγράμματός της έχουν αναφέρει προβλήματα με τις «shopping cart».

Και όπως εξηγεί ο Dwight Vietzke, εκπρόσωπος της εταιρείας, «αυτό δεν σημαίνει
πως το προϊόν είναι ελαττωματικό».

Ψάξτε για την… κλειδαριά ασφαλείας. Ο πιο εύκολος τρόπος για να
διαπιστώσετε αν ένα site είναι ασφαλές ή όχι είναι να κοιτάξετε στην κάτω
αριστερή γωνία της σελίδας. Εκεί θα δείτε ένα κλειδί. Θα το βρείτε είτε
ολόκληρο, σε μπλε φόντο, είτε σπασμένο στα δύο σε φόντο γκρι. Αν το κλειδί
είναι ολόκληρο, βρίσκεστε σε… ασφαλή περιοχή. Πράγμα που σημαίνει πως όλες
οι πληροφορίες που θα στείλετε από εκεί δεν θα είναι εύκολα διαθέσιμες σε
τρίτους.

Αν το κλειδί είναι σπασμένο στα δύο, αυτό σημαίνει πως κάθε δεδομένο που θα
μεταφέρετε ηλεκτρονικά θα μπορεί εύκολα να το διαβάσει και κάποιος άλλος.

Είναι σημαντικό να θυμόσαστε τον διαχωρισμό αυτό κάθε φορά που βρίσκεστε στο
Internet και χρησιμοποιείτε αριθμούς πιστωτικών καρτών, αριθμούς λογαριασμών ή
κωδικούς ασφαλείας.

*** Διαβάστε με προσοχή τη διεύθυνση. Μια ηλεκτρονική διεύθυνση (ULR)
που ξεκινά με το «https:» υποδηλώνει πως ανήκει σε server ασφαλή.

Αν θέλετε να συνδεθείτε με μια ασφαλή σελίδα web θα πρέπει να προσέξετε η
διεύθυνση να ξεκινά με το https. Σ’ ό,τι αφορά τις διευθύνσεις των κόμβων που
χειρίζονται τα διάφορα newsgroups, τα ασφαλή sites θα ξεκινούν με το «snews»
αντί για το απλό «news».

*** Ενεργοποιήστε τους συναγερμούς. Όποιον browser κι αν
χρησιμοποιείτε, το Netscape ή το Internet Explorer, σας δίνεται η δυνατότητα
να βάλετε στο «on» συναγερμούς που θα σας ειδοποιούν, έτσι ώστε να γνωρίζετε
αν μπαίνετε σε ένα ασφαλές web site ή όχι. Μπορείτε να ορίσετε εσείς το πότε
θα σας ειδοποιεί το πρόγραμμα πλοήγησης στο δίκτυο από το μενού «Επιλογές»
(Options) και την υποκατηγορία «Ασφάλεια» (Security).

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, τα πιο ασφαλή ηλεκτρονικά αρχεία εθεωρείτο πως ήταν
όσα είχαν γραφτεί με κωδικούς. Ένας Ισραηλινός επιστήμονας όμως στον τομέα των
ηλεκτρονικών υπολογιστών ήλθε να ανατρέψει και αυτήν τη «σταθερά», λέγοντας
πως έχει δημιουργήσει ένα σχέδιο για ένα μηχάνημα που θα μπορεί εύκολα και
γρήγορα να αποκωδικοποιεί τους κώδικες που έχουν φτιαχτεί από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Και είναι οι ίδιοι κώδικες που μέχρι χθες θεωρούνταν αρκετά ασφαλείς για την
επικοινωνία σε «ευαίσθητα» θέματα οικονομικής πολιτικής ή κυβερνητικών
αποφάσεων. Ο Adi Shamir, ένας από τους καλύτερους κρυπτογράφους στον κόσμο,
παρουσίασε την εργασία και τα σχέδιά του, την περασμένη Τρίτη, στην Πράγα.
Περιέγραψε το μηχάνημα, το οποίο δεν έχει ακόμη κατασκευαστεί, ως ένα «μαγικό
εργαλείο το οποίο θα επιτρέπει την αποκωδικοποίηση ακόμη και των πιο δύσκολων
κωδικών που έχουν γραφεί ποτέ». Η ιδέα που παρουσίασε ο Shamir στη διάρκεια
των εργασιών της Διεθνούς Ένωσης Κρυπτογραφικών Ερευνών, συνδυάζει την
υπάρχουσα τεχνολογία με έναν ειδικευμένο υπολογιστή, ο οποίος μπορεί να
φτιαχτεί με λογικό και καθόλου υπερβολικό κόστος. Και όπως λένε οι ειδικοί που
είδαν την εργασία του, η δύναμη στην ιδέα του έγκειται στο γεγονός ότι μπορεί
να αποκρυπτογραφεί κείμενα κρυμμένα πίσω από αριθμούς με 150 ή ακόμη
περισσότερα ψηφία.