ΔΡΟΜΟΙ

… πριν από μερικούς μήνες. Άνθρωποι που τους είχαν αρνηθεί το δικαίωμα να
ζουν ελεύθερα και άφοβα. Πριν από λίγες μέρες ήταν πρόσφυγες, που ερέθιζαν τα
ανθρωπιστικά αισθήματα της Δύσης. Σήμερα, στη Βρετανία, είναι ζητιάνοι,
φόρτωμα, άλλο ένα βάρος στην κοινωνική πρόνοια, όλοι αυτοί που ζητούν άσυλο θα
ανεβάσουν τους φόρους, θα πάρουν τα σπίτια, θα κλέψουν τις δουλειές των
Βρετανών, θα φτιάξουν γκέτο, θα κάνουν τους ντόπιους να νιώθουν πως η χώρα που
έζησαν σε όλη τους τη ζωή δεν είναι πια δική τους.
… της αποστροφής για όσους ζητούν άσυλο δεν είναι παρά μια ακόμη μετάλλαξη
του πανάρχαιου βρετανικού ρατσισμού, γράφει η «Γκάρντιαν». Έρχεται με το
νομοσχέδιο του Μπλερ για τη μετανάστευση και το άσυλο. Όλοι όσοι ζητούν άσυλο
θα ζουν μόνο με κουπόνια για ένδυση και τροφή, αξίας 500 δραχμών την ημέρα για
τους μεγάλους και 250 δραχμών την ημέρα για τα παιδιά, δηλαδή 30% κάτω από το
επίσημο όριο της φτώχειας. Δεν θα έχουν λόγο για το πού θα μείνουν και όσοι
από αυτούς ζητούν δικαστική επανεξέταση της υπόθεσής τους, θα χάνουν τις
κρατικές παροχές. Με λίγα λόγια, όλοι όσοι ζητούν άσυλο θα θεωρούνται
προκαταβολικά ύποπτοι.
… του φόβου για τους οικονομικούς μετανάστες ίσως να βρίσκονται σε αυτόν τον
νεοαποικισμό που ο καπιταλιστικός κόσμος θέλει να ονομάζει «ελεύθερη αγορά» ή
«παγκοσμιοποιημένη οικονομία», γράφει η Ντέμπορα Ορ. Το μίσος γι’ αυτούς που
ζητούν άσυλο είναι ο νέος ρατσισμός, η λατρεία για την ελεύθερη αγορά είναι ο
νεοαποικισμός. Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δείχνει ότι ο θεσμοθετημένος
ρατσισμός φωλιάζει στην καρδιά της βρετανικής κυβέρνησης. Βέβαια, μαζεύει
ψήφους τόσο περισσότερους, όσο περισσότερο σαστίζει ο μέσος Βρετανός από τις
βόμβες με τα καρφιά και τις επιθέσεις σε μαύρους και Ασιάτες. Και αν οι φόβοι
που τροφοδοτούν αυτόν τον ρατσισμό είναι πράγματι οικονομικοί, αυτό συμβαίνει
γιατί η «ελεύθερη αγορά» είναι και αυτή μια μορφή θεσμοθετημένου και
παγκοσμιοποιημένου ρατσισμού.
… λόγος που οι οικονομικοί πρόσφυγες είναι ανεπιθύμητοι για τους Βρετανούς
και όχι μόνο γι’ αυτούς είναι ότι τους προτιμούν στη χώρα τους, όπου και αν
βρίσκεται αυτή. Γιατί εκεί η εκμετάλλευσή τους είναι πιο ολοκληρωμένη στο
πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Αν οι δυτικές οικονομίες παραμένουν
υγιείς παρά τα μεγάλα εμπορικά ελλείμματα, είναι γιατί όσο υψηλότερο είναι το
έλλειμμά τους, τόσο χαμηλότερα μπορούν να κρατούν τους μισθούς. Αν η Δύση δεν
άφησε πέρυσι τις ασιατικές αγορές να καταρρεύσουν, είναι γιατί οι δυτικές
οικονομίες χρειάζονται τις εισαγωγές από την Ασία, όσο ακριβώς η Ασία
χρειάζεται τις εξαγωγές προς τη Δύση. Και αν οι δυτικές κυβερνήσεις μπορούν να
κρατούν τους μισθούς τόσο χαμηλούς, είναι γιατί εκμεταλλεύονται τους
εργαζόμενους των άλλων χωρών. Γι’ αυτό τους θέλουν εκεί, στην πατρίδα τους.
Όχι πρόσφυγες. Εκμετάλλευση χωρίς ευθύνη. Το όνειρο κάθε αποικιοκράτη, το
όνειρο κάθε ρατσιστή.













