Συνεχίστηκε η γιορτή

Ο Μίλαν Τόμιτς πέτυχε ένα καθοριστικό τρίποντο και έστειλε το ματς στην παράταση, ενώ ο Φραγκίσκος Αλβέρτης ήταν μακράν ο καλύτερος παίκτης του ΠΑΟ

ΗΓΙΟΡΤΗ των φίλων του Ολυμπιακού (μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου στο
ποδόσφαιρο) συνεχίστηκε χθες και στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου οι
«ερυθρόλευκοι» άνοιξαν το σκορ (71-68), έστω και στην παράταση κόντρα στον
Παναθηναϊκό, παίρνοντας ένα προβάδισμα στην υπόθεση τίτλος.

Αυτή τη φορά οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού ήταν θεατές και το κύπελλο
βρισκόταν στην αγκαλιά του Θρυλέοντα. Εντός του αγωνιστικού χώρου, όμως,
παίχτηκε ένα συναρπαστικό παιχνίδι που ήταν για γερά νεύρα, έστω και χωρίς να
προσφέρει πλούσιο θέαμα στους 9.000 θεατές του «παγωμένου» ΣΕΦ.

Ο Ολυμπιακός, χωρίς να παίξει καλό μπάσκετ, κατάφερε να νικήσει εκτός του
Παναθηναϊκού και άλλους τρεις αντιπάλους. Πρώτα, το άγχος του που τον «έπνιγε»
από το πρώτο λεπτό, αφού πάντα το πρώτο παιχνίδι είναι ίσως το πιο κρίσιμο στη
σειρά. Δεύτερον, τον κακό του εαυτό, καταφέρνοντας (στο δεύτερο μέρος και στην
παράταση) απλά να αναγκάσει τον Παναθηναϊκό να παίξει χειρότερα απ’ αυτόν. Και
τρίτον, τους διαιτητές και κυρίως τον Κώστα Κορομηλά.

Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Οι δύο ρέφερι εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα σε δύο φάσεις. Όταν δεν σφύριξαν
οφθαλμοφανέστατο φάουλ – κράτημα του Παταβούκα πάνω στον Γκολντγουάιρ μόλις 2
δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του κανονικού αγώνα και με το σκορ στο 55-55
(έτσι έληξε η κανονική διάρκεια). Και όταν αρνήθηκαν στο 18” πριν από το
τέλος της παράτασης να χρεώσουν ως αντιαθλητικό το φάουλ του Κοχ πάνω στον
Ρότζερς και με το σκορ στο 67-65.

Ο Παναθηναϊκός φώναξε για μία φάση: τα βήματα του Μποντίρογκα, που χρέωσε ο
Λεωνίδας Σπυρίδωνος 10” πριν από το τέλος του κανονικού αγώνα. Το ριπλέι
δικαίωσε 100% τον Πατρινό ρέφερι.

Οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν στη μεγάλη νίκη αγγίζοντας το τέλειο στις βολές
(13/14!) στην πεντάλεπτη παράταση, ένας τομέας όπου συνήθως υστερούν. Επίσης,
βρήκαν λύσεις από παίκτες που δεν περίμενε ο Παναθηναϊκός και αυτό ήταν που
έκανε τη διαφορά.

Ο Ντούσαν Βούκσεβιτς, από τότε που ήρθε στον Ολυμπιακό δεν έχει δείξει στο
έπακρο το μεγάλο του ταλέντο και γενικά δεν είχε την απόδοση που θα περίμεναν
στον Πειραιά. Χθες ήταν παίκτης για Όσκαρ και έβγαλε στα δύσκολα τα κάστανα
από τη φωτιά. Το τρίποντο στην παράταση τρία λεπτά πριν από το τέλος (62-59)
έδωσε στον Ολυμπιακό ένα προβάδισμα που δεν το έχασε ποτέ.

Ο Βούκσεβιτς επιστρατεύτηκε από τον Ίβκοβιτς για να αντικαταστήσει τον Μίλαν
Τόμιτς που δεν έδειχνε σε καλή μέρα. Όμως όταν η μπάλα είχε βαρύνει ο Μίλαν τη
ζήτησε (όπως συνηθίζει στα δύσκολα) και την έστειλε συστημένη από τα επτά
μέτρα στο καλάθι του Παναθηναϊκού (ισοφαρίζοντας σε 55-55, 40 δευτερόλεπτα
πριν από το φινάλε του κανονικού αγώνα) που σε εκείνο το σημείο έχασε τη
μεγαλύτερη ευκαιρία να φύγει με το «διπλό» από το ΣΕΦ.

Οι «πράσινοι» δεν κέρδισαν ένα ματς ραμμένο στα μέτρα τους και μαζί απώλεσαν
τη μεγαλύτερη ευκαιρία για το «μπρέικ». Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έκανε το
παιχνίδι της ζωής του στο ΣΕΦ δείχνοντας μετά το Αλεξάνδρειο πως πέταξε από
πάνω του τη… φοβία μιας δυνατής έδρας.

ΑΠΩΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Το γήπεδο (παρά το κλίμα από τα πανηγύρια του Κυπέλλου) ήταν μισογεμάτο μισή
ώρα πριν από τον αγώνα και κατά τα 2/3 γεμάτο στον αγώνα, με ήρεμη ατμόσφαιρα.
Ο Ολυμπιακός ήταν κακός έχοντας σε τραγική ημέρα τον Τάρλατς (απέδειξε για μια
ακόμα φορά ότι όσα σωματικά προσόντα έχει τόσο ψυχή του λείπει) και σχεδόν
απόντες τους δύο ξένους.

Και όμως ο Παναθηναϊκός έχασε. Πρώτα απ’ όλα γιατί δεν είχε καθαρό μυαλό στα
τελευταία λεπτά. Έπαιξε μυαλωμένα στο πρώτο ημίχρονο (προηγήθηκε με 31-26, ενώ
είχε φτάσει να περάσει μπροστά και με οκτώ πόντους 22-14 στο 15′) με τον
Οικονόμου να «εξαφανίζει» τον Τάρλατς και τη συνολική άμυνα να εξουδετερώνει
τον Κόμαζετς (μόλις 4 πόντους με ισάριθμες βολές). Όμως άφησε την καλή απόδοση
στα αποδυτήρια και έπεσε στην παγίδα του Ολυμπιακού που του κατέστρεψε το
παιχνίδι με φοβερή άμυνα και κυρίως το πάθος.

Ο Λευτέρης Σούμποτιτς μίλησε για τη διαιτησία αντί να ψάξει τα αίτια της ήττας
στον Ντίνο Ράτζα, ο οποίος σαν το μικρό παιδί που του πήραν το παιχνίδι,
όποιος αντίπαλος του έβαζε καλάθι ή του έπαιρνε ένα ριμπάουντ τον τιμωρούσε με
φάουλ!

Ο Κροάτης κάθησε στον πάγκο με πέντε φάουλ στο 35′ και μπορούσε και νωρίτερα.
Σε εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός πέτυχε σε τρία λεπτά μόλις έναν πόντο και
πήγε να πάθει τη ζημιά από τον Μπερκ. Ο Ιρλανδός σημείωσε το 52-55 (1.15 πριν
από το τέλος) αλλά έγινε μοιραίος όταν ο Τάρλατς του έκανε έξυπνο φάουλ στην
επόμενη επίθεση του Παναθηναϊκού και αυτός αστόχησε και στις δύο βολές,
δίνοντας την ευκαιρία στον Τόμιτς να ισοφαρίσει. Θα ήταν παράλειψη να μην
αναφέρουμε τον Τζόνι Ρότζερς (ξεκίνησε με 3/3 τρίποντα και πέτυχε όλες τις
κρίσιμες βολές στην παράταση), αλλά και τους Σούλη και Φασούλα. Ο νέος και ο
παλιός ήταν οι ψηλοί που ήθελε ο Ολυμπιακός και κάλυψαν το κενό του Τάρλατς,
φέρνοντας σε δύσκολη θέση τον Ράτζα.