ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Στον καθρέφτη είδα τη διαφήμιση

Πολλά λέει ένα πουκάμισο για τον άνθρωπο που το φοράει, πολύ περισσότερα από
το πόσο του πάει το μπλε, όπως (μπορεί να πει) πόσο σταθερός χαρακτήρας είναι,
αν και δεν συμβουλεύω να βασίζεστε για τέτοια θέματα στην ετυμηγορία ενός
κομματιού υφάσματος οποιασδήποτε ραφής. Είχαμε πάει να αγοράσουμε παντελόνι,
αυτά τα καινούργια με την τσάκιση. Ώσπου φτάσαμε στο πουκάμισο ­ πάντα
φτάνουμε στο πουκάμισο ­ δεν έχει σημασία πόσες φορές, ή πόσες αποχρώσεις του
μπλε ­ αδυναμία είναι αυτή και τη σεβόμαστε. Σας πάει πάρα πολύ, λέει ο
πωλητής και έρχομαι να συμφωνήσω καθώς τον βλέπω, με ένα λευκό ζαχαρί, τσέπες
δεξιά αριστερά, όπως πέφτει φαρδύ (για να φοριέται απέξω απ’ το παντελόνι) και
στενό στα μανίκια ­ κοντά μανίκια. Δεν ξέρω αν έχω πετύχει την περιγραφή: έτσι
όπως στη διαφήμιση. Αν ήμουν στη θέση σου, είπα, θα το έπαιρνα. Με την
ειδικότητά του ως εκτιμητή πουκαμίσων, με κοίταξε και είδε πως έβλεπα πίσω από
το γιακά και την τσάκιση, τη διαφήμιση, έως που μπορεί και να μουρμούριζα τον
ρυθμό και μου υπενθύμισε πως δεν φοράει συνήθως φαρδιά πουκάμισα κυρίως όταν
του πέφτουν στενά στα μανίκια ­ είχε δίκιο, αλλά το συγκεκριμένο του πήγαινε ­
σκέφτηκα κάνοντας ένα φανταστικό ζάπινγκ στην ντουλάπα, ριγέ, με σχέδια και
άφθονα μονόχρωμα σε στενή γραμμή ­ τι δηλαδή; εγώ «έβλεπα» στον καθρέφτη τη
διαφήμιση; Δεν αγοράσαμε το πουκάμισο γιατί δεν ήταν αυτό που ήθελε, παρά την
κλίση που έχει πάντα προς το ναι, όταν αυτό είναι το θέμα. Και μπορεί εγώ να
«έπαιζα» διαφημίσεις την ώρα της επιλογής, αλλά, να που βγήκα σωστή. Πως το
πουκάμισο λέει πολλά γι’ αυτόν που το φοράει. Ίσως, να δείτε, και για τον
δίπλα του.