30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΒΕΛΙΝΑ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 25 Μαρτίου.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Τα πάντα

ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ: «Η ζωή είναι ωραία» του Μπενίνι.

ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ: Στις Σπέτσες με πολύ γέλιο.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: «Κοντά στον ουρανό» της Άιν Ραντ.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Άντονι Χόπκινς.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: Οι σαλάτες.

ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ «ΑΓΓΙΞΕ»: «Θρησκεία μας είναι το εγκώμιο της ζωής», από
το βιβλίο «Ταυτότητα» του Κούντερα.

Εκτιμά πως η τηλεοπτική επιτυχία της σειράς «Δύο ξένοι» δεν έχει κανένα
τίμημα, της απορροφά μόνο τον χρόνο της. Υποστηρίζει πως δεν είναι κουραστικό
για έναν ηθοποιό να κάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα τον ίδιο ρόλο στην
τηλεόραση, διότι εν αντιθέσει με το θέατρο, τα κείμενα αλλάζουν. Ικανοποιήση
για τον ηθοποιό είναι, υποστηρίζει η Εβελίνα Παπούλια, η κατά το δυνατόν
μεγαλύτερη προσέγγιση του ρόλου, δίνοντάς του υπόσταση και ευτυχία για την
ίδια, όταν, όπως λέει, κοιτά στα μάτια την κόρη της και τον άνδρα της και της χαμογελούν.

ΕΡ.: Σε τι βαθμό σάς έχει απορροφήσει η τηλεοπτική επιτυχία των «Δύο ξένων»;

ΑΠ.: Δεν με έχει απορροφήσει καθόλου. Το μόνο που έχει απορροφήσει είναι τον
χρόνο μου.

ΕΡ.: Είναι υψηλό το τίμημά της;

ΑΠ.: Δεν έχει κανένα τίμημα. Αντιθέτως, προσφέρει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

ΕΡ.: Μπροστά στα ποσοστά τηλεθέασης, τι είναι το θέατρο;

ΑΠ.: Το θέατρο δεν χάνει ποτέ την υπόσταση και την αίγλη του. Στέκεται πολύ
πιο ψηλά από οτιδήποτε άλλο για τον ηθοποιό.

ΕΡ.: Δεν είναι κουραστικό να παίζει ο ηθοποιός τον ίδιο τηλεοπτικό ρόλο για
καιρό, όπως συνήθως συμβαίνει στο θέατρο;

ΑΠ.: Όχι, διότι τα κείμενα αλλάζουν, οπότε δημιουργεί παικτικό ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σας δίνει ανάσες και συνεχίζεται σαν Μαρίνα Κουντουράτου;

ΑΠ.: Το ότι κάνουμε τον κόσμο να ξεσκά, να χαμογελά στις δύσκολες ημέρες που
ζούμε αυτή την περίοδο.

ΕΡ.: Ποια στοιχεία έχετε «δανειστεί» και από ποιες οικοδέσποινες των πρωινών μαγκαζίνο;

ΑΠ.: Σχεδόν όλα!

ΕΡ.: Πιστεύετε πως θα έρθει η στιγμή που μια «πρωινατζού», αντί να μιλά, θα
τσιρίζει, όπως η Μαρίνα Κουντουράτου;

ΑΠ.: Ο καιρός θα δείξει!

ΕΡ.: Πώς έχει επιδράσει στη ζωή σας η επιτυχία του σίριαλ;

ΑΠ.: Δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα στην προσωπική μου ζωή καθόλου.

ΕΡ.: Συγκρίνεται με μια θεατρική επιτυχία;

ΑΠ.: Όταν θα την κάνω, θα σας πω.

ΕΡ.: Σας δυσκολεύει το γεγονός ότι είστε αναγνωρίσιμη;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Η δημοσιότητα επηρέασε τον χαρακτήρα σας;

ΑΠ.: Νομίζω πως ναι.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από το ξεκίνημά σας;

ΑΠ.: Τους ανθρώπους και τις ευκαιρίες που μου έδωσαν.

ΕΡ.: Ο ρόλος που σας άνοιξε τον δρόμο;

ΑΠ.: Είναι δύο. Με την Αλίκη στο «Ωραία μου κυρία», αλλά κυρίως η Γκρατσιέλα
στο «Γουέστ Σάιτ Στόρι».

ΕΡ.: Ποιος είναι ο καλύτερος;

ΑΠ.: Αυτός που θα έρθει.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που φυλάτε ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Να μη ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε.

ΕΡ.: Με ποιον θα θέλατε να ξαναβρεθείτε στη σκηνή;

ΑΠ.: Με τους φίλους μου.

ΕΡ.: Πότε σας πέρασε από τον νου ότι θέλατε να γίνετε ηθοποιός;

ΑΠ.: Είχα σκεφτεί ότι ποτέ δεν θα γίνω ηθοποιός. Και, όταν λέω «ποτέ», τελικά
αυτό κάνω.

ΕΡ.: Η πρώτη οντισιόν ήταν;

ΑΠ.: Στην Αθήνα, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο «Ωραία μου κυρία».

ΕΡ.: Ρόλο που έχετε ζηλέψει;

ΑΠ.: Ιουλιέτα του Σαίξπηρ.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε, σήμερα, «ευχαριστώ»;

ΑΠ.: Σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους έχω συνεργαστεί.

ΕΡ.: Ο δάσκαλος στον οποίον χρωστάτε πολλά;

ΑΠ.: Ο Τζόρτζ Λόρος.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας ευτυχία;

ΑΠ.: Το να κοιτώ στα μάτια το παιδί μου και τον άνδρα μου και να μου χαμογελάνε.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση του καλλιτέχνη είναι;

ΑΠ.: Να πλησιάζει τον κάθε ρόλο στο δυνατό περισσότερο, για να του δίνει υπόσταση.

ΕΡ.: Θα τολμούσατε να κάνετε πρωινό μαγκαζίνο μετά τους «Δύο ξένους»;

ΑΠ.: Δεν θα τολμούσα, θα έκανα μόνο εκπομπή που θα έχει σχέση με το επάγγελμά
μου. Δεν πατώ σε ξένα χωράφια.

ΕΡ.: Οι «Δύο ξένοι» πόση δόση αλήθειας έχουν;

ΑΠ.: Όση δόση θέλετε εσείς να πιστεύετε. Εμείς χτίζουμε όνειρα.

ΕΡ.: Οι καλύτερες στιγμές είναι στο πλατό ή στο σπίτι;

ΑΠ.: Στο σπίτι.

ΕΡ.: Όταν σας φωνάζουν «κυρία Κουντουράτου» στον δρόμο, πως αντιδράτε;

ΑΠ.: Δεν με φωνάζουν.

ΕΡ.: Και στο κυρία Λιάντου;

ΑΠ.: Επίσης, δεν με φωνάζουν.

ΕΡ.: Ο ρόλος της Μαρίνας απαιτεί θυσίες από τον ρόλο της μητέρας;

ΑΠ.: Η μόνη θυσία είναι ότι δεν μπορώ να βλέπω το μωρό μου, την Αφροδιτούλα
μου, όταν εγώ θέλω.

ΕΡ.: Δεν διαπραγματεύεστε;

ΑΠ.: Δυστυχώς, άλλο η δουλειά, άλλο η προσωπική ζωή. Όταν αναλαμβάνω κάποιες
υποχρεώσεις δεν κάνω πίσω, τις πραγματοποιώ. Μόνο σε περιπτώσεις μεγάλη
ανάγκης διαπραγματεύομαι