Έφυγε πικραμένος ο σερ

![]() |
|
Ο σερ Αλφ Ράμσεϊ σε αναμνηστική φωτογραφία του 1974, έχοντας στα χέρια του |
«Ο σερ Αλφ Ράμσεϊ χάρισε στην Αγγλία τη μεγαλύτερη διάκριση στην αθλητική
ιστορία της. Ήταν ένας πανέξυπνος άνθρωπος που με την ηγετική του ικανότητα
και τις γνώσεις του γύρω από το ποδόσφαιρο οδήγησε την Αγγλία στην κατάκτηση
του παγκοσμίου κυπέλλου.
Οποιοσδήποτε έχει ενδιαφερθεί έστω και λίγο για το άθλημα αυτό, θρηνεί τον
χαμό αυτού του μεγάλου άνδρα.
Κανείς δεν θα ξεχάσει ποτέ τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισε».
Με τα λόγια αυτά, ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ απέτισε φόρο τιμής στον
σερ Αλφ Ράμσεϊ, τον σπουδαιότερο Άγγλο προπονητή που άφησε την τελευταία του
πνοή σε ηλικία 79 ετών, στο Ίπσουιτς.
Ο Ράμσεϊ, ως προπονητής έχει συνδέσει το όνομά του με τη μεγαλύτερη επιτυχία
του αγγλικού ποδοσφαίρου, την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου το 1966. Ένα
χρόνο αργότερα, η βασίλισσα Ελισάβετ τον ανακήρυξε «σερ» για τις υπηρεσίες που
προσέφερε στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Ο Ράμσεϊ ανέλαβε την εθνική ομάδα το 1963, αφού προηγουμένως (1962) κατέκτησε
με την αγαπημένη του Ίπσουϊτς τον τίτλο του πρωταθλητή.
Παρά το γεγονός ότι οδήγησε την Αγγλία στην κατάκτηση του μοναδικού της
παγκοσμίου κυπέλλου, η αγγλική ομοσπονδία αποφάσισε την απομάκρυνσή του το
1974, θεωρώντας τον υπεύθυνο για τον αποκλεισμό της εθνικής ομάδας από την
τελική φάση του Μουντιάλ της Δυτικής Γερμανίας.
Κατά πολλούς ο Ράμσεϊ «έφυγε» πικραμένος, γιατί η αγγλική ομοσπονδία τον
αγνόησε επιδεικτικά τα χρόνια που ακολούθησαν και δεν του ανέθεσε ποτέ έναν ρόλο.
Σε 113 αγώνες ως ομοσπονδιακός προπονητής ο Ράμσεϊ είχε ηττηθεί μόνο 17 φορές
ενώ μετρούσε 69 νίκες.
Επί των ημερών του είχαν φορέσει τη φανέλα με τα λιοντάρια σπουδαίοι
ποδοσφαιριστές, όπως οι Μπόμπι Τσάρλτον, Μπόμπι Μουρ, Πίτερ Μπονέτι, Κέβιν
Κίγκαν, Τρέβορ Μπρούκινγκ, Άλαν Μπολ, Τζίμι Γκριβς και ο Αλαν Μάλερι
Η αγγλική ομοσπονδία ως ένδειξη τιμής προς τον σερ Αλφ, προτίθεται να
τοποθετήσει μπρούτζινο άγαλμα στην είσοδο του νέου Γουέμπλεϊ, η κατασκευή του
οποίου θα ξεκινήσει σε λίγους μήνες.














