Θέλω λίγη απ’ τη ζωή μου

Για πρώτη φορά Έλληνας δικαστής καλείται να δώσει λύση σε ένα σοβαρό
ζήτημα, που αφορά τη μόλυνση με τον ιό του AIDS ενός βρέφους που χρειάστηκε
μετάγγιση αίματος στο νοσοκομείο «Έλενα» λίγο μετά τη γέννησή του.

Οι γονείς του μωρού, που το αίμα του δηλητηριάσθηκε με τον θανατηφόρο ιό,
θέλοντας να κάνουν καλύτερη τη ζωή ­ όση του απομένει ­ προσέφυγαν στη
Δικαιοσύνη διεκδικώντας μηνιαία αποζημίωση ύψους 1.426.000 δραχμών από τους
υπευθύνους του νοσοκομείου, για να μπορέσουν να καλύψουν τις ανάγκες του σε
γιατρούς και φάρμακα.

Ο πρόεδρος του Μονομελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας με την απόφασή του, όποια
και αν είναι αυτή, καλείται να δώσει απάντηση σε ένα μεγάλο ερωτηματικό που
βασανίζει τους γονείς της οκτάμηνης μικρούλας. Με την αίτηση των ασφαλιστικών
μέτρων, που συζητείται σήμερα, οι γονείς του μωρού δεν ζητούν ελεημοσύνη. Το
αίτημά τους είναι μόνο ένα: να μπορέσει να ζήσει όσο το δυνατόν καλύτερα το
μωρό τους, που ερήμην του κάποιοι άλλοι φρόντισαν με τις πράξεις ή τις
παραλείψεις του να έχει προδιαγεγραμμένη πορεία ζωής.

«Είμαι ένα κοριτσάκι οκτώ μηνών, κύριε πρόεδρε, δεν πρόκειται να ζήσω και θα
πεθάνω σύντομα από κάποια ευκαιριακή λοίμωξη ή λέμφωμα, αλλά πάλι δεν θα είναι
αυτή η πραγματική αιτία. Θα πεθάνω, γιατί στο κρατικό μαιευτήριο που
γεννήθηκα, γιατροί μού μετάγγισαν αίμα μολυσμένο με τον ιό του AIDS, αυτόν τον
ιό που κατατρώει την άμυνα του οργανισμού μου και μετατρέπει τη λίγη ζωή που
μου απομένει σε εφιάλτη. Όμως, όσο περνά από το δίκαιο και τη φιλεύσπλαχνη
κρίση σας, θα ήθελα να νοιαστείτε. Όση ζωή μού μένει να περάσω εκτός
νοσοκομείων, να την ζήσω όσο πιο ανθρώπινη και φυσιολογική, σαν όλα τα
υπόλοιπα παιδάκια, δίπλα στους γονείς μου. Όπως θα ζούσα, δηλαδή, αν όλα αυτά
δεν είχαν συμβεί στην πραγματικότητα, αλλά ήταν μόνο ένα κακό όνειρο που σε
ξυπνά με τρόμο…».

Με τα λόγια αυτά ξεκινά η αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων, που υπογράφει ο
δικηγόρος κ. Μάκης Τζίφρας, ο οποίος εκπροσωπεί τους γονείς του μωρού. Οι
άνθρωποι αυτοί τους τελευταίους μήνες προσπαθούν με τη στοργή και την αγάπη
προς το μωρό τους να… καλύψουν τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

Ο μοναδικός πόρος της οικογένειας είναι ο μισθός του 36χρονου πατέρα, που
ανέρχεται στο ποσό των 180.000 δραχμών τον μήνα. Ζουν σε ένα φτωχικό σπίτι,
στην περιοχή του Περιστερίου, που αποτελείται από δύο δωμάτια χωρίς θέρμανση.
Αν, λοιπόν, είχαν την οικονομική άνεση να καλύψουν τα έξοδα διατροφής,
θεραπείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης της μονάκριβης κόρης τους, σίγουρα
δεν θα επέλεγαν τη δικαστική οδό. Γιατί ακόμα και αυτή η κίνησή τους, που
σκοπό έχει να επιτύχουν το καλύτερο για εκείνη, ενέχει τον κίνδυνο της έκθεσης
του μωρού τους, που είναι φορέας του ιού, στη δημοσιότητα. Και κάτι τέτοιο
είναι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν να γίνει. Είναι οι τελευταίοι άνθρωποι
που έστω και άθελά τους θα έκαναν δυσκολότερη τη ζωή της πολυαγαπημένης τους
κόρης, η οποία πριν γνωρίσει τη ζωή¨καταδικάστηκε, όπως λένε, σε θάνατο.

Και ως αποκλειστικά υπεύθυνους οι γονείς του μωρού θεωρούν τους γιατρούς του
νοσοκομείου, εναντίον του οποίου στρέφεται και η αίτηση των ασφαλιστικών
μέτρων. Εξάλλου, μόλις πληροφορήθηκαν την τραγική είδηση, υποβλήθηκαν σε σειρά
εξετάσεων που βγήκαν αρνητικές. Και επιπλέον, όπως υποστηρίζουν στην αίτησή
τους, «παρότι στη χώρα μας υπάρχει μεθοδολογία μεγάλης ευαισθησίας και
ειδικότητας που ανιχνεύει το ίδιο το αντιγόνο του ιού μέσα σε δέκα ημέρες το
αργότερο, εντούτοις δεν χρησιμοποιείται».