ΠΡΟΣΩΠΑ Μάχη για τη δημοκρατία

Αζίζα Ισμαήλ. Όλοι παρακολουθούν την προσπάθειά της με ενδιαφέρον και σεβασμό

Πέρυσι τέτοιον καιρό λίγοι ήξεραν την Αζίζα Ισμαήλ. Ουδέποτε είχε μιλήσει
δημόσια και την έβλεπαν μόνο στο πλευρό του συζύγου της, του πρώην
αντιπροέδρου της κυβέρνησης της Μαλαισίας Ανουάρ Ιμπραήμ, που είναι
φυλακισμένος για σοδομισμό και μοιχεία. Τώρα η Αζίζα συγκεντρώνει στις ομιλίες
της πλήθη 20.000 ανθρώπων και προσπαθεί να κάνει το θαύμα: να ανατρέψει τον
συνασπισμό που κυβερνά τη Μαλαισία αφ’ ότου η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της
από τη Βρετανία, το 1957. Λίγοι πιστεύουν ότι θα τα καταφέρει. Όλοι, ωστόσο,
την παρακολουθούν με ενδιαφέρον και αυξανόμενο σεβασμό.

Τον Ανουάρ έπαυσε από την κυβέρνηση ο πρώην φίλος και μέντοράς του, ο
πρωθυπουργός Μαχατίρ Μοχάμαντ. Εκείνος όμως, εμπνεόμενος από την εξέγερση που
ανέτρεψε τον Σουχάρτο στη γειτονική Ινδονησία, άρχισε να περιοδεύει τη χώρα με
τη σύζυγό του ζητώντας μεταρρυθμίσεις. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ανουάρ
συνελήφθη και η 46χρονη δρ Αζίζα (είναι χειρουργός οφθαλμίατρος) συνέχισε την
εκστρατεία, προσθέτοντας το όνομά της στον μακρύ κατάλογο των γυναικών της
Ασίας που κληρονόμησαν έναν πολιτικό ρόλο από πατέρα ή σύζυγο. Χρειάστηκε να
αντέξει πολλά: κατηγορίες ότι ο σύζυγός της την απατούσε και με τα δύο φύλα,
τη βίαιη σύλληψή του από ένοπλους μασκοφόρους, το θέαμα του μωλωπισμένου και
δαρμένου προσώπου του και την καταδίκη του, την περασμένη εβδομάδα, να μείνει
έξι χρόνια στη φυλακή. Σε όλο αυτό το διάστημα διατήρησε την αξιοπρέπεια και
την ηρεμία της. «Προσπάθησα να ελέγχω τον εαυτό μου γιατί αλλιώς θα κατέρρεα»,
λέει στην «Ιντιπέντεντ». «Ο Ανουάρ μού είπε να μην είμαι θλιμμένη, να είμαι γενναία».

Η δρ Αζίζα, η οποία πρόσφατα ίδρυσε το Εθνικό Κόμμα Δικαιοσύνης, ξέρει πως οι
πιθανότητες είναι εις βάρος της: αντιμετωπίζει έναν τεράστιο πολιτικό
μηχανισμό που έχει χρήματα, εμπειρία και τα μέσα ενημέρωσης μαζί του. Το
βασικό όπλο της είναι η λαϊκή κατακραυγή για τη μεταχείριση του Ανουάρ ­
άνοιξε, λέει, τα μάτια του κόσμου στην αδικία και τη διαφθορά. Το κόμμα της
έχει υιοθετήσει μια «πολυπολιτισμική» ετικέτα και η επιτυχία του εξαρτάται από
τον βαθμό στον οποίο θα πετύχει να αντλήσει ψήφους από τις τρεις βασικές
εθνοτικές κοινότητες της χώρας ­ τους Μαλαίους, τους Κινέζους και τους Ινδούς.
Η ίδια δεν εμφανίζεται ποτέ χωρίς την ισλαμική μαντήλα και δηλώνει ευσεβής
μουσουλμάνα. Οι μέχρι σήμερα αναπόδεικτες κατηγορίες για σοδομισμό και
μοιχεία, με τις οποίες καταδικάστηκε ο σύζυγός της, της προκάλεσαν πόνο: «Δεν
είμαστε άγγελοι, είμαστε άνθρωποι. Σκέφτηκα τη σχέση μου με τον σύζυγό μου και
αποφάσισα ότι δεν πρέπει να αφήσω καμιά αβάσιμη κατηγορία να καταστρέψει την
ευτυχία μου. Δεν πιστεύω τις κατηγορίες, το ίδιο και τα παιδιά μου. Ξέρουν
ποιος είναι ο πατέρας τους».