ΠΡΟΣΩΠΑ Ο λύκος ήταν χαμαιλέων

Επί δέκα χρόνια, ο αντιπρόεδρος της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης Βουκ
Ντράσκοβιτς χαρακτήριζε τον Μιλόσεβιτς «σατανά, δογματικό κομμουνιστή,
δικτάτορα και τύραννο».

Βουκ Ντράσκοβιτς. Υπήρξε διαδοχικά κομμουνιστής, ένθερμος υπερεθνικιστής και μετά ειρηνιστής

Έλεγε πως οι «ερυθρές συμμορίες» του σημερινού προέδρου της Γιουγκοσλαβίας θα
πρέπει να αντιμετωπισθούν με κάθε μέσο. Η γιουγκοσλαβική κρατική τηλεόραση
ήταν για τον Ντράσκοβιτς μια «κομμουνιστική Βαστίλλη», την οποία οι
δημοκρατικές δυνάμεις έπρεπε να καταλάβουν εξ εφόδου. Έφαγε πολύ ξύλο από την
αστυνομία και φυλακίσθηκε. Αλλά ο «λύκος» (βουκ σημαίνει στα σερβικά λύκος)
αποδείχθηκε τελικά χαμαιλέοντας. Σήμερα είναι αντιπρόεδρος της γιουγκοσλαβικής
κυβέρνησης με αποστολή, κατά τα φαινόμενα, να θολώνει τα νερά σχετικά με τις
προθέσεις του πρώην εχθρού του.

Ο 53χρονος Ντράσκοβιτς, αρχηγός του δεξιού εθνικιστικού Σερβικού Κινήματος
Ανανέωσης, υπήρξε διαδοχικά κομμουνιστής, ένθερμος υπερεθνικιστής και μετά
ειρηνιστής. Φυσιογνωμία παλαιότερα της αντιπολίτευσης, εξαιρετικός ρήτορας και
χαρισματικός για τους οπαδούς του, γεννήθηκε στην Ερζεγοβίνη, υπήρξε μέλος της
Κομμουνιστικής Νεολαίας και μπήκε στην πολιτική μέσω της λογοτεχνίας: έγινε
γνωστός το 1982 εκδίδοντας «Το Μαχαίρι», μια μυθιστορηματική αφήγηση των
συμφορών των Σέρβων. Παρουσιάστηκε τότε ως «ο συγγραφέας της γενοκτονίας» που
διεπράχθη εναντίον των Σέρβων κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ενθουσίαζε με
τις ρομαντικές ομιλίες του. Υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1990,
ηττήθηκε από τον Μιλόσεβιτς και μέσα σε μερικούς μήνες ο υπερεθνικιστικός
λόγος του μετατράπηκε σε ειρηνιστικό. Η καταστροφή του κροατικού Βούκοβαρ από
τον γιουγκοσλαβικό στρατό, οι μαζικές λιποταξίες νέων που είχαν στρατολογηθεί
διά της βίας προκαλούσαν τότε σοκ στον συγγραφέα, ο οποίος διαπίστωνε ότι
«αυτός ο πόλεμος λέρωσε τον σερβικό λαό». Καταδίκασε την πολιορκία του
Σαράγεβο, επί μήνες πρωτοστατούσε σε διαδηλώσεις εναντίον του Μιλόσεβιτς και
προσπάθησε μάταια να επιβληθεί ως αρχηγός της αντιπολίτευσης (τότε ήταν που
φυλακίσθηκε μαζί με τη σύζυγό του, τη Ντανίτσα). Το 1995 υποστήριξε τις
ειρηνευτικές συμφωνίες του Ντέιτον και καλλιέργησε μια εικόνα πιστού
ορθόδοξου, αντικομμουνιστή και μοναρχικού. Το 1996 συμμετείχε στο δημοκρατικό
συνασπισμό «Ζάγεντνο» («Μαζί»), ο οποίος διαλύθηκε λίγους μήνες μετά.
Υποψήφιος στις σερβικές προεδρικές εκλογές του 1997, μοίρασε μια βιντεοταινία
στην οποία εμφανιζόταν ως πολιτικός προφήτης που προέβλεπε «χάος» στη Σερβία
αν εκλεγόταν άλλος από αυτόν. Και φέτος τον Ιανουάριο ­ προφανώς για να σώσει
τη Σερβία από το χάος που την απειλούσε μετά την ήττα του ­ αποδέχθηκε τον
διορισμό του από τον Μιλόσεβιτς στην αντιπροεδρία της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης.