Δάκρυα και τύψεις για την Ιωάννα

Ο φόβος που ένιωθε η 20χρονη Ιωάννα Μερτύρη την έκανε να κρύψει όσο πιο
καλά μπορούσε από την οικογένειά της το… ένοχο μυστικό της. Η ντροπή που
ένιωθε μεγάλωνε ημέρα με την ημέρα, όπως και η νέα ζωή που κυοφορούσε.

Και όταν έφτασε η πιο μεγάλη ώρα, εκείνη κλειδώθηκε στο μπάνιο του σπιτιού της
και μόνη της έφερε στον κόσμο το μωρό της. Ο φόβος της για τις συνέπειες που
θα έπρεπε να αντιμετωπίσει έγινε ακόμη μεγαλύτερος.

Η Ιωάννα πανικόβλητη πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε τον ομφάλιο λώρο. Μέσα στα
επόμενα δευτερόλεπτα, πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσει τι έκανε, άρπαξε το μωρό
και το πέταξε από το παράθυρο του μπάνιου στον φωταγωγό της πολυκατοικίας.

Το κλάμα του ξεσήκωσε τους ενοίκους. Το μυστικό της Ιωάννας μόλις είχε
αποκαλυφθεί και έμενε για εκείνη μόνο η ενοχή και η τιμωρία που επέβαλε στον
εαυτό της «θυσιάζοντας» το παιδί της.

Παιδοκτονία

Ήταν μεσημέρι της 12ης Απριλίου 1997 όταν οι γείτονες μάζεψαν το μωράκι και το
μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου ξεψύχησε λίγες ώρες αργότερα. Βαριές
κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις διέγνωσαν οι γιατροί.

Το τέλος της ζωής του μωρού της ήταν η αρχή μιας μεγάλης δικαστικής
περιπέτειας για την Ιωάννα, που χθες κάθησε στο εδώλιο του Μεικτού Ορκωτού
δικαστηρίου κατηγορούμενη στα είκοσί της χρόνια για παιδοκτονία. Και εκείνο το
συναίσθημα της ντροπής την βάραινε πιο πολύ από την ποινή των τριών ετών που
της επέβαλαν οι δικαστές.

Ομόφωνα ένοχη

Την έκριναν ομόφωνα ένοχη για την πράξη της. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, να
κλείσουν τα μάτια τους μπροστά στο έγκλημα αυτό με θύμα ένα αθώο βρέφος;
Ωστόσο, τόσο οι τακτικοί δικαστές όσο και οι ένορκοι, που ήταν όλοι άνδρες,
προσπάθησαν να ψηλαφήσουν την ψυχή της κοπέλας που είχαν απέναντί τους.
Προσπάθησαν μέσα από το αποδεικτικό υλικό να περπατήσουν στα δικά της ίχνη και
να ακολουθήσουν την πορεία της, από τότε που την εγκατέλειψε η μητέρα της
μέχρι την ημέρα που η ίδια έγινε μητέρα και αμέσως στέρησε στον εαυτό της με
τον πιο βίαιο τρόπο τη χαρά της μητρότητας.

Οι δικαστές με την απόφασή τους έδειξαν ότι η επιείκεια δεν σημαίνει
ατιμωρησία. Έδειξαν ότι η Δικαιοσύνη δεν έχει μόνο αυστηρό πρόσωπο.

Αναγνώρισαν στην Ιωάννα τρία ελαφρυντικά. Τον πρότερο έντιμο βίο, την
ειλικρινή μεταμέλεια και την καλή συμπεριφορά μετά την πράξη.

Και, επιπλέον, ομόφωνα αποφάνθηκαν η έφεσή της να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.

Έτσι, η 20χρονη κοπέλα μετά την καταδίκη της αφέθηκε ελεύθερη και επέστρεψε
κοντά στην οικογένειά της, τον πατέρα της και τον αδελφό της, που όταν το
έμαθαν όχι μόνο δεν της γύρισαν την πλάτη αλλά της έτειναν το χέρι τους για να
τη βοηθήσουν να συνεχίσει τη ζωή της.

«Στο εδώλιο της κατηγορουμένης αντί για την Ιωάννα θα έπρεπε να βρίσκεται η
“μητέρα” της», τόνισε ο συνήγορος υπεράσπισής της κ. Σάκης Κεχαγιόγλου, ο
οποίος μετά την απόφαση του δικαστηρίου είπε ότι η Δικαιοσύνη απέδειξε πως
όταν πρέπει δεν είναι τυφλή, αλλά έχει ορθάνοικτα τα μάτια.

Η Ιωάννα δεν έπαψε ούτε για μία στιγμή να κλαίει. Η σκιά από τα λάθη τού
παρελθόντος έπεφτε βαριά στη νεανική ψυχή της. Κι όλα αυτά έγιναν γιατί δεν
βρήκε το κουράγιο να νικήσει τον φόβο της και να μιλήσει την κατάλληλη στιγμή
σε κάποιο δικό της άνθρωπο.

Η αδελφή τού πατέρα της καταθέτοντας στο δικαστήριο ανέλαβε το δικό της
μερίδιο ευθύνης, λέγοντας ότι μέμφεται τον εαυτό της γιατί προσπαθώντας να
αναπληρώσει την απουσία της μητέρας τής Ιωάννας ήταν ιδιαίτερα αυστηρή μαζί
της και η κοπέλα δεν είχε το θάρρος να της εμπιστευθεί το μυστικό της.

Και τώρα όλοι, μα πιο πιο πολύ η ίδια η Ιωάννα, πληρώνει το τίμημα της ένοχης
σιωπής και της εγκληματικής πράξης της.