Το τρομερό λάθος του Τ. Μπλερ και το κόστος της «επιτυχίας»

Ντροπή σου, Τόνι

Όταν άρχισαν οι βομβαρδισμοί, έγραψα ότι αν ηττηθούμε, δεν θα λυπηθώ καθόλου.
Με τη λέξη «ήττα» δεν εννοούσα μια θεαματική δημόσια υποχώρηση ή μια
στρατιωτική συντριβή, αλλά την αναγνώριση ότι η κατάσταση είναι κακή και ότι
το καλύτερο θα ήταν να αναζητηθεί τώρα ένας συμβιβασμός. Μια τέτοια έκβαση θα
συγκάλυπτε το γεγονός ότι η δράση του ΝΑΤΟ ήταν εξαρχής λάθος.

Σ’ αυτή τη σύγκρουση, όπως σε κάθε σύγκρουση, απεχθάνομαι την άποψη ότι όταν
έχεις χάσει πολλά πράγματα, πρέπει να διακινδυνεύσεις να χάσεις ακόμη
περισσότερα. Ο πραγματικός ηγέτης πρέπει να μπορεί να κάνει πίσω. Αυτό λοιπόν
θα έκανα αυτή τη στιγμή, θα υποχωρούσα. Στην ερώτηση «και πριν αρχίσουν οι
βομβαρδισμοί, τι θα είχες κάνει;» απαντώ ότι στο Ραμπουγέ δεν θα απειλούσα με
βομβαρδισμούς, αλλά θα πρόσφερα ειρηνική βοήθεια για το Κόσοβο.

Πολλοί από μας λέμε αυτά τα πράγματα εδώ και καιρό. Επισημαίνουμε, για
παράδειγμα, ότι το να μη βομβαρδίζεις αποτελεί επιλογή.

Ο μη βομβαρδισμός θα προκαλούσε λιγότερο πόνο από τον βομβαρδισμό. Σε ό,τι με
φορά, πιστεύω ότι ο Τόνι Μπλερ ήθελε ειλικρινά να απαλύνει τον πόνο, αλλά ότι
διέπραξε ένα τρομερό λάθος. Το διέπραξε παρ’ όλο που είχε προειδοποιηθεί από
τους στρατιωτικούς του συμβούλους, το διέπραξε παρ’ όλο που ήταν ένας από τους
λίγους ανθρώπους στον κόσμο που θα μπορούσε να σταματήσει τον πρόεδρο των
Ηνωμένων Πολιτειών.

Και τώρα, ως προς το μέλλον. Το πιθανό αποτέλεσμα αυτών των βομβαρδισμών είναι
μια στρατιωτική «επιτυχία». Το κόστος, όμως, θα είναι τεράστιο. Και μπορώ να
φανταστώ το εξής σενάριο:

Είναι άνοιξη του 2000. Στην Προστατευομένη Περιοχή του Κοσόβου, η Pax
Atlantica απειλείται όλο και περισσότερο. Ο μικρός θύλακος του ΝΑΤΟ/ΟΗΕ
αντιμετωπίζει μια σοβαρή εξέγερση. Το Σερβικό Απελευθερωτικό Μέτωπο έχει μόλις
ανατινάξει δύο γέφυρες και έχει βάλει στο στόχαστρο όλα τα σχέδια
ανασυγκρότησης της περιοχής.

Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έχει εγκαταλείψει την εξουσία, αλλά ο μετριοπαθής
διάδοχός του δεν μπορεί ή δεν θέλει να σταματήσει τη διακίνηση όπλων και
ανθρώπων κατά μήκος των συνόρων.

Οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου αποτελούν πλέον το 18% του πληθυσμού, όσο και οι
Τουρκοκύπριοι στην Κύπρο. Ο UCK έχει διασπαστεί στα τρία: ένα κομμάτι θέλει
την ένωση με την Αλβανία, το δεύτερο υποστηρίζει την ανεξαρτησία και το τρίτο
είναι έτοιμο να συνεργαστεί με την αγγλική κυβέρνηση. Κι εμείς έχουμε πληρώσει
τέσσερις φορές. Για να καταστρέψουμε το Κόσοβο. Για να το ξανακτίσουμε. Για να
στήσουμε και να διαχειριστούμε μια αποικία. Και για να δωροδοκήσουμε τη Ρωσία,
εξαγοράζοντας τη συνενοχή της με την Pax Atlantica.