Δεν ήταν Ολυμπιακός

* ΜΟΝΑΧΟ

Η ήττα είναι πάντα στο πρόγραμμα. Όμως η ομάδα του Ολυμπιακού είχε συνηθίσει
τους φίλους της ακόμα και όταν έχανε ­ ιδιαίτερα στα μεγάλα ραντεβού της
ιστορίας της ­ να παλεύει το παιχνίδι ως το τέλος.

Χθες στο «Ολύμπια Χάλε» είδαμε έναν αγνώριστο Ολυμπιακό, μια ομάδα χωρίς πάθος
και ψυχή (τα στοιχεία που καθιέρωσαν αυτή την ομάδα στη συνείδηση των
φιλάθλων) που παραδόθηκε από πολύ νωρίς, αποδεχόμενος τη μοίρα του, και χάλασε
το σερί των ελληνικών ομάδων να παίζουν συνεχόμενα σε τελικούς της Ευρωλίγκα
από το 1994 (ένα σερί που είχε ξεκινήσει ο Ολυμπιακός στο Τελ Αβίβ).

Αν κανείς θέλει να ψάξει τους λόγους για τους οποίους έχασε ο Ολυμπιακός, δεν
χρειάζεται να είναι μεγάλος γνώστης του αθλήματος. Ας τους δούμε αναλυτικά

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς με στραμμένη την πλάτη στον αγωνιστικό χώρο, λες και δεν μπορούσε να βλέπει την ομάδα του στη χθεσινή εμφάνισή της, ενώ οι παίκτες στον πάγκο έχουν κατεβασμένα κεφάλια. Ο Ολυμπιακός, για πρώτη φορά στις συμμετοχές του σε φάιναλ φορ, δεν προκρίθηκε στον τελικό και γνώρισε τη συντριβή

1 ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ: Το Α και το Ω σε τέτοια παιχνίδια, αυτή τη φορά ήταν στο
αντίθετο στρατόπεδο από ό,τι στη Ρώμη. Οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς φάνηκε
καθαρά πως μπήκαν μουδιασμένοι στο ματς σε αντίθεση με τους εντελώς χαλαρούς
Λιθουανούς και πολύ γρήγορα απώλεσαν και αυτή την έστω καλή ψυχολογία,
ανεβάζοντας αντίθετα στο ζενίθ την ψυχολογία του αντιπάλου τους.

Μια ψυχολογία που ήταν ήδη ψηλά, αφού αυτή η ομάδα είχε ξεπεράσει τον εαυτό
της και μόνο με την πρόκριση στο φάιναλ φορ. Είναι χαρακτηριστικό πως στην
προπόνηση της Δευτέρας, την τελευταία πριν τον ημιτελικό, ο Έντνι είχε φέρει
και τους εννέα συγγενείς του στο γήπεδο (!!) ενώ όλοι οι παίκτες έκαναν πλάκα
και έβαζαν και στοιχήματα στα σουτ. Ένα ακόμα στοιχείο: στο ημίχρονο έμειναν
μόλις τέσσερα λεπτά στα αποδυτήρια, όπου ο Καζλάουσκας τους είπε απλά να
συνεχίσουν να απολαμβάνουν αυτή τη συμμετοχή τους στη μεγάλη γιορτή.

2 ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΜΥΝΑ: Οι Λιθουανοί επιβλήθηκαν κατά κράτος του αντιπάλου
τους. Ο Τάιους Έντνι μπλόκαρε τον καλό του φίλο Άντονι Γκόλντγουαϊρ, ενώ
αρχικά ο Στομπέργκας και στη συνέχεια ο Μπόουι έκαναν τον Κόμαζετς απλό θεατή
του ματς και θα τον θυμόμαστε από την αναγραφή του στο φύλλο αγώνα.

Ακόμα και ο Τάρλατς, που ήταν η μοναδική επιθετική απειλή, από τους 10 πόντους
στο 10′ και τους 13 στο ημίχρονο τελείωσε μόλις με 15, αφού τον μπλόκαραν με
βοήθεια του Μασιούλις πάνω στον Εουρέλιους Ζουκάουσκας.

Στην αντίπερα όχθη, τραγωδία. Ο Άντονι Μπόουι δεν είχε πρόβλημα από το
μαρκάρισμα του Τόμις, το οποίο δεν έβγαινε και έκανε… πάρτι ο Τάιους Έντνι
και σκόραρε (13 π.), αλλά και (το σημαντικότερο) έδωσε τον γρήγορο ρυθμό που
ήθελε ο Καζλάουσκας, χωρίς ο Γκόλντγουαϊρ, αλλά και ο Άντε Μενσά να τον
σταματήσουν. Επίσης, δεν μπορείς να δέχεσαι 48 πόντους στο ημίχρονο σε έναν
ημιτελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών και να ελπίζεις σε κάτι καλό.

3ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ: Στο χθεσινό ημιτελικό έπαιζαν οι δύο πληρέστερες ομάδες
της Ευρωλίγκα. Όμως, στον αγωνιστικό χώρο μόνο η μία έβγαλε την ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ
της και αυτό έκανε τη διαφορά. Σκόραραν και οι δέκα παίκτες της, ενώ οι πόντοι
ήταν μοιρασμένοι τόσο στους παίκτες (τέσσερις με διψήφιο αριθμό), όσο και στις
θέσεις από τις οποίες επιτεύχθηκαν. Είκοσι εννέα πόντοι από την περιφέρεια (21
από τρίποντο και 8 με σουτ από μακριά), 28 με σουτ από κοντά και 30 πόντοι με
βολές. Απόλυτη αρμονία από μία ομάδα – μοντέλο.

4 ΞΕΝΟΙ: Μόνο η μία ομάδα είχε ουσιαστικά βοήθεια (και μεγάλη) από τους
ξένους της. Σε αντίθεση με τις ρωσικές ομάδες, η Ζαλγκίρις έχει δύο
Αμερικανούς που δεν είναι κομπάρσοι, συμπληρώνοντας το ρόστερ, αλλά
πρωταγωνιστές. Ο Μπόουι απέδειξε πόσο καλός σκόρερ είναι, ενώ ο Έντνι έδωσε
δαιμονιώδη ρυθμό στην ομάδα του. Ο Ολυμπιακός, από την άλλη μεριά, έπαιξε
χωρίς πλέι μέικερ, αφού ο Γκόλντγουαϊρ ήταν εκτός εαυτού. Τόσο στην άμυνα όπου
έβλεπε στο… ριπλέι τον Έντνι, όσο και στην επίθεση όπου σημείωσε μόλις επτά
πόντους, οι πέντε από βολές και μόλις δύο στο πρώτο ημίχρονο όπου μπήκαν οι
βάσεις για τον θρίαμβο της Ζαλγκίρις.

Ο Άριαν Κόμαζετς με τρία φάουλ στο 7′ κάθησε γρήγορα στον πάγκο, αφού πρώτα
είχε δεχθεί έξι πόντους από τον Στομπέργκας. Έφθασε επίσης τους επτά πόντους,
μένοντας άποντος στο πρώτο μέρος που κρίθηκαν όλα.

5 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ: Ο Ολυμπιακός πέτυχε το πρώτο του καλάθι έξω από τα τρία
μέτρα (δεν μιλάμε για… τρίποντο) στο 26′ και 30” (!) ενώ τα δύο τρίποντα
της ομάδας σημειώθηκαν απλά σε σημεία όπου μείωσαν την τελική διαφορά.
Άλλωστε, στο 27′, όπως προείπαμε, ο Ολυμπιακός όταν πέτυχε το πρώτο του καλάθι
από λίγο πιο μακριά η διαφορά ήταν στους 24 πόντους (62-38!).

6 ΒΑΘΟΣ ΠΑΓΚΟΥ: Παπανικολάου και Άντε Μενσά ήταν οι παίκτες που ήρθαν
από τον πάγκο και τα έδωσαν όλα. Η Ζαλγκίρις είχε σαφώς περισσότερους παίκτες
για μπακ απ.

Όταν ο Ζουκάουσκας έκλεισε τον Τάρλατς, παραδόθηκε ο Ολυμπιακός

Αμαχητί παραδόθηκε χθες στις ορέξεις της Ζαλγκίρις ο Ολυμπιακός (87-71)
χάνοντας με κάτω τα χέρια τον ημιτελικό. Οι «ερυθρόλευκοι» ουσιαστικά
διεκδίκησαν τη νίκη μόλις για δέκα λεπτά και στη συνέχεια παραδόθηκαν
δείχνοντας ανήμποροι να αντιδράσουν. Είναι από τις λίγες (μετρημένες στα
δάχτυλα) φορές στη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού που η ομάδα γνωρίζει τη
συντριβή χωρίς να παλέψει. Ή, για να ακριβολογούμε, παλεύοντας με λαθεμένο
τρόπο κόντρα σε μιαν από τις πιο ταλαντούχες ομάδες που εμφανίστηκαν ποτέ στο
μπασκετικό στερέωμα.

Παράλληλα το Μόναχο και συγκεκριμένα το «Ολύμπια Χάλε» εξελίσσεται σε κρανίου
τόπο για το ελληνικό μπάσκετ. Μετά τον χαμένο ημιτελικό του Άρη στο φάιναλ φορ
του 1989 από την Μακάμπι και τον χαμένο ημιτελικό της εθνικής μας ομάδας από
τη Γερμανία στο Ευρωμπάσκετ του 1993, ήρθε χθες να προστεθεί ακόμα ένας
εφιαλτικός ημιτελικός και ακόμα μια χαμένη ευκαιρία για τη χώρα μας.

Όσον αφορά τη Ζαλγκίρις, δεν γνωρίζουμε αν αύριο καταφέρει να πάρει το κύπελλο
πρωταθλητριών από την Κίντερ (κάτι που θα επιχειρήσει δεύτερη φορά μετά τον
χαμένο τελικό της Βουδαπέστης το 1986 κόντρα στην Τσιμπόνα), όμως είναι
σίγουρο πως σύντομα θα την ξαναδούμε μπροστά μας. Το μέλλον τής ανήκει. Οι
νεαροί του Γιόνας Καζλάουσκας προέρχονται από μια χώρα όπου το μπάσκετ το
μαθαίνουν τα παιδιά από τα γεννοφάσκια τους. Τώρα που έχουν βρει και τον
Άρβιντας Σαμπόνις να τους χρηματοδοτεί, όλα έχουν γίνει πιο εύκολα γι’ αυτούς.

Το παιχνίδι ξεκίνησε καλά για τον Ολυμπιακό που έδειχνε να θέλει να παίξει
κάτω από το καλάθι. Με μοναδικό σκόρερ τον Τάρλατς (είχε πετύχει και τους επτά
πόντους του Ολυμπιακού στο πρώτο τρίλεπτο), η ελληνική ομάδα προηγήθηκε με
7-6, αλλά το μεγάλο της πρόβλημα ήταν οι Αμερικανοί της Ζαλγκίρις και ο
Στομπέργκας που δεν μπορούσαν οι παίκτες του Ντούσαν Ίβκοβιτς να σταματήσουν.

Παρά το γρήγορο τάιμ άουτ του «Ντούντα», η τροπή του παιχνιδιού έγινε
εφιαλτική για τον Ολυμπιακό. Ο Γιόνας Καζλάουσκας, βλέποντας τον Τάρλατς ως
μοναδική απειλή, έδωσε εντολή στον Εουρέλιους Ζουκάουσκας να τον μαρκάρει στην
πρώτη πάσα όσο το δυνατόν πιο μακριά από το καλάθι, ενώ του έβαλε και βοήθεια
τον Μασιούλις, ο οποίος μπόρεσε να κάνει δουλειά και να κλέψει την μπάλα
αρκετές φορές ή έστω να αναγκάσει τον Τάρλατς να υποπέσει στο εύκολο λάθος ή
ακόμα να τον υποχρεώσει να δώσει πάσα έξω, όπου ο Ολυμπιακός ήταν «άσφαιρος».

Το σκορ ξέφυγε πολύ γρήγορα και η τελευταία προσπάθεια των Πειραιωτών να
ξαναμπούν στο ματς (όταν με καλάθια των Ρότζερς και Αντέ Μενσά και πίεση σε
όλο το γήπεδο μείωσαν στους 10 πόντους 38-28, από 36-22 που έχαναν) πήγε
στράφι από τρεις κακές άμυνες στο τελευταίο δίλεπτο του ημιχρόνου. Ο Μπόουι
σχεδόν χωρίς αντίπαλο πέτυχε δύο καλάθια και ο Αντομαΐτις σαν σε προπόνηση
στην εκπνοή του ημιχρόνου πήγε τη διαφορά στους 15 πόντους (48-33) βάζοντας
ταφόπλακα στα όνειρα του Ολυμπιακού για ένα δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο.

Οι «ερυθρόλευκοι» στο Μόναχο έγιναν η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε σε ένα
τέταρτο φάιναλ φορ.

Παράλληλα όμως αύριο το βράδυ θα παίξουν πρώτη φορά στην ιστορία τους σε έναν
μικρό τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών.