Ιστορική επιστροφή

Μία «νέα δημοκρατία του Βερολίνου» ανακήρυξε ο καγκελάριος Σρέντερ κατά την
χθεσινή πρώτη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου στο ανακαινισμένο Ράιχσταγκ ­
σύμβολο της αιματηρής ιστορίας της Γερμανίας, αλλά τώρα πλέον και της
ενοποίησης της χώρας.

Ανακαινισμένο Ράιχσταγκ. Ο γυάλινος θόλος του θα γίνει σύμβολο της διαφάνειας της δημοκρατικής μας πολιτικής, είπε ο Γκέρχαρντ Σρέντερ

Το Ράιχσταγκ βρέθηκε στην καρδιά των πιο βίαιων γεγονότων στην σύγχρονη
ιστορία της Γερμανίας: ο εμπρησμός του, το 1933, έδωσε στους ναζί το πρόσχημα
να περιβληθούν με έκτακτες εξουσίες και τις τελευταίες ημέρες του Β’
Παγκοσμίου Πολέμου οι Σοβιετικοί στρατιώτες το θεώρησαν ως το πιο πολύτιμο
λάφυρο του Βερολίνου.

«Είμαστε εδώ την ημέρα της νίκης», ήταν ένα από τα πολλά συνθήματα που έγραψαν
στους τοίχους του Ράιχσταγκ οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού όταν εισήλθαν
νικηφόροι στο Βερολίνο το 1945. Το σύνθημα αυτό διατηρήθηκε και ενσωματώθηκε
στην εσωτερική διακόσμηση κατά τις εργασίες ανακαίνισης του ερειπωμένου
Κοινοβουλίου, των οποίων προΐστατο ο Βρετανός αρχιτέκτονας Νόρμαν Φόστερ.

Δημοκρατία του Βερολίνου

Στην πρώτη συνεδρίαση του ανακαινισμένου Ράιχσταγκ, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ
υπογράμμισε ότι η μεταφορά της κυβέρνησης από την Βόννη στην πρωτεύουσα των
Κάιζερ, των ναζί και των κομμμουνιστών, δεν θα διακόψει την δημοκρατική
παράδοση που εγκαθιδρύθηκε στη Δυτική Γερμανία το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα.

«Η επιτυχία της δημοκρατίας της Βόννης, η πολιτική της συνεννόησης και της
καλής γειτονίας και η αίγλη μιας ελεύθερης ζωής βοήθησαν ώστε να καταστεί
δυνατή η δημοκρατία του Βερολίνου σε μία ενοποιημένη Γερμανία», δήλωσε.

Όχι στην εξίσωση

Και επιδιώκοντας να κατευνάσει τις ανησυχίες ότι η μεταφορά του Κοινοβουλίου
στο Ράιχσταγκ μπορεί να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας ανησυχητικής
περιόδου, ο Γερμανός καγκελάριος διευκρίνισε πως δεν σημαίνει ρήξη στη
συνέχεια της μεταπολεμικής ιστορίας της χώρας.

«Δεν μετακομίζουμε στο Βερολίνο επειδή κάτι δεν πήγε καλά στη Βόννη», εξήγησε.
«Η μεταφορά στο Βερολίνο είναι μία επιστροφή στη γερμανική ιστορία, στον τόπο
δύο γερμανικών δικτατοριών, που έφεραν μεγάλο πόνο στον λαό της Γερμανίας και
της Ευρώπης. Αλλά η εξίσωση του Ράιχσταγκ με το Τρίτο Ράιχ δεν έχει νόημα. Το
ομοσπονδιακό μοντέλο της γερμανικής πολιτικής συνεχίζεται και δεν κινδυνεύει
στο παραμικρό».

Το Ράιχσταγκ δεν είναι το μόνο «κηλιδωμένο» κτίριο στο Βερολίνο: το υπουργείο
Αεροπορίας του Γκέρινγκ θα στεγάσει το υπουργείο Οικονομικών και η παλιά
Τράπεζα του Ράιχ, εκεί οπου οι ναζί αποθήκευσαν μέρος του κλεμμένου από τους
Εβραίους χρυσού, θα φιλοξενήσει το υπουργείο Εξωτερικών.

Πανηγυρική συνεδρίαση. Το εσωτερικό της αίθουσας του Κοινοβουλίου

Σύμφωνα με Γερμανούς πολιτικούς αναλυτές, η μεταφορά της πρωτεύουσας της
Γερμανίας από τη Βόννη στο Βερολίνο δεν θα επιφέρει σημαντικές ψυχολογικές
αλλαγές στην γερμανική πολιτική συμπεριφορά. Η μάχη για την ψυχή του
γερμανικού συντηρητισμού θα δοθεί ανάμεσα στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από την
Σουαβία, τον Έντμουντ Στόιμπερ από τη Βαυαρία και τον Βόλκερ Ρίε από το Αμβούργο.

Όσον αφορά την κυβέρνηση, η τύχη της καθορίζεται ολοένα και περισσότερο στις
Βρυξέλλες. Αλλά και οι τοπικές κυβερνήσεις κοιτούν περισσότερο προς την πλευρά
της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρά προς το μέρος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Εν τούτοις, η μεταφορά προς Ανατολάς παίζει ρόλο και όχι μόνον επειδή φέρνει
πιο κοντά την Ρωσία. Οι Ανατολικογερμανοί είναι διαφορετικοί και οι πολιτικοί,
ανδρωμένοι στη Βόννη, θα πρέπει να τους απευθύνονται διαφορετικά.

Στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου π.χ. οι Ανατολικογερμανοί ­ με ζωντανές ακόμα τις
μνήμες των επεμβάσεων του Συμφώνου της Βαρσοβίας ­ αντιδρούν σε ποσοστό 75%
στην συμμετοχή του γερμανικού στρατού στις ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις, έναντι 25%
των Δυτικογερμανών. Τριγμοί εμφανίζονται στο θέμα αυτό και στους κόλπους των
Πρασίνων, που συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Αν συνεχιστεί ο πόλεμος για έναν
ακόμα μήνα, η επιβίωση της κυβέρνησης είναι αβέβαιη. Ακόμα και αν δεν
καταρρεύσει, το πρώτο δίδαγμα της δημοκρατίας του Βερολίνου θα είναι σαφές:
δύσκολα κυβερνάται η Γερμανία σε στιγμές διεθνών κρίσεων.