30 Ερωτήσεις ΘΑΝΑΣΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Καβάλα, 6 Φεβρουαρίου 1967.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Ρυθμ’ εν μπλουζ.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ελληνική Παραδοσιακή Μαγειρική.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τον εαυτό του. Γιατί «έμεινε ο ίδιος και δεν άλλαξε
καθόλου. Χα! χα! χα!», όπως λέει κάποια.

ΕΞΟΡΓΙΖΕΤΑΙ: Όταν τον αντιμετωπίζουν στη ζωή ως ηθοποιό.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Στο Σπλιτ της Κροατίας τις ημέρες του πολέμου.

Αυτή την εποχή παίζει σε διπλό ταμπλό. Στο σίριαλ του Antenna «Τρικυμία»
και στη θεατρική κωμωδία «Αναμείνατε στο ακουστικό σας». Ο Θανάσης Ευθυμιάδης
αισθάνεται όχι μόνον τυχερός αλλά και ικανοποιημένος από την έως τώρα πορεία
του. Και, όπως υποστηρίζει, ένα από τα καλά που του έχει προσφέρει η τηλεόραση
είναι πως «όταν έχω αϋπνίες τα βράδια την κοιτάζω, ώσπου να κοιμηθώ».

ΕΡ.: Ο ρόλος που σας άνοιξε τον δρόμο;

ΑΠ.: Δεν τον έχω παίξει ακόμα.

ΕΡ.: Τι σας άφησε πίσω του ο «Αντώνης» («Ντόλτσε Βίτα»).

ΑΠ.: Τη συμπάθεια του κόσμου, κάποια μεγαλύτερη ευκολία στις επαγγελματικές
μου κινήσεις, αλλά και κάποια προβλήματα παραπάνω στις προσωπικές μου κινήσεις.

ΕΡ.: Η δημοσιότητα επηρέασε τον χαρακτήρα σας;

ΑΠ.: Ναι, έγινα πιο ακραίος. Ανοίγομαι πιο πολύ εκεί που εμπιστεύομαι και
αδιαφορώ παντελώς όταν δεν νιώθω εμπιστοσύνη.

ΕΡ.: Ο μεγαλύτερος χρόνος που έχετε «αναμείνει στο ακουστικό σας»;

ΑΠ.: Δύο χρόνια.

ΕΡ.: Υπήρξε γυναίκα για την οποία κάνατε έστω αυτή την υποχώρηση;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Τι σας γοητεύει σε μια γυναίκα;

ΑΠ.: Ο συνδυασμός θηλυκότητας και ευγένειας.

ΕΡ.: Τι σημαίνει καταξίωση για έναν νέο ηθοποιό;

ΑΠ.: Δεν την έχω νιώσει ακόμα. Έχω νιώσει μόνο ένα μικρό κομμάτι αναγνώρισης.

ΕΡ.: Αισθάνεστε ικανοποιημένος από την έως τώρα πορεία σας;

ΑΠ.: Χωρίς να είμαι αχάριστος, νιώθω ακόμα κάποια κενά.

ΕΡ.: Αλλά και τυχερός;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Δυστυχώς, για τίποτα.

ΕΡ.: Πότε νιώσατε τη μεγαλύτερη… «Τρικυμία»;

ΑΠ.: Όταν κάποια στιγμή της ζωής μου ζήτησα μία ευκαιρία σε προσωπικό επίπεδο
και δεν μου δόθηκε.

ΕΡ.: Και όταν ως Παναγιώτης μπήκατε στη φυλακή ή όταν «χάσατε» την Άννα;

ΑΠ.: Οι ρόλοι δεν μου προκαλούν καμιά «Τρικυμία».

ΕΡ.: Εδώ, ισχύει η παροιμία «γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος»;

ΑΠ.: Μην είστε σίγουρος. Μπορεί και να κλάψω.

ΕΡ.: Πόσο προσέχετε τα βήματά σας στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Τα προσέχω τόσο, ώστε να μη χαρακτηριστούν ποτέ βήματα ενός βαριεστημένου.

ΕΡ.: Ένα καλό που σας έχει προσφέρει η μικρή οθόνη;

ΑΠ.: Όταν έχω αϋπνίες τα βράδια, την κοιτάζω, ώσπου να κοιμηθώ.

ΕΡ.: Κι ένα κακό;

ΑΠ.: Μερικές φορές ξημερώνομαι και συνειδητοποιώ ότι, τελικά, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ.

ΕΡ.: Στο δίλημμα τηλεόραση ή θέατρο;

ΑΠ.: Μπορούν να υπάρξουν και δελεαστικά τρίγωνα: εγώ, η τηλεόραση και το θέατρο.

ΕΡ.: Η γεύση που σας άφησε ο «Κατσούρμπος» (σκην. Λευτέρης Βογιατζής);

ΑΠ.: Γεύση μάθησης.

ΕΡ.: Και οι «Μπλαντ μπράδερς» (σκην. Βασίλης Νικολαΐδης – Δημήτρης Σεϊτάνης);

ΑΠ.: Γεύση επαγγελματία.

ΕΡ.: Το επόμενό σας βήμα στον θεατρικό χώρο;

ΑΠ.: Το καλοκαίρι θα κάνω μόνο τηλεόραση. Για τον χειμώνα θα τα ξαναπούμε.

ΕΡ.: Και στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Περνάω καλά στον Antenna.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Σε έναν παιδικό μου φίλο. Ήταν ο μόνος που μου είπε «καλή τύχη», όταν
ξεκίνησα να κάνω αυτή τη δουλειά. Δυστυχώς, είναι πολύ μακριά για να με ακούσει.

ΕΡ.: Ο δάσκαλος στον οποίο χρωστάτε πολλά;

ΑΠ.: Η Λυδία Κονιόρδου.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για έναν νέο ηθοποιό η εμφάνισή του στην Επίδαυρο;

ΑΠ.: Μα, δεν έχω πάει ακόμη.

ΕΡ.: Ο ρόλος των ονείρων σας;

ΑΠ.: Του πατέρα. Όχι στο έργο του Στρίντμπεργκ. Στη ζωή.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση του ηθοποιού επί σκηνής;

ΑΠ.: Η ικανοποίηση του θεατή στην πλατεία.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Του παππού μου: «Όσο ψηλά και να φθάσει ένα δέντρο, αν του κόψεις τις
ρίζες θα πέσει».

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας ευτυχία;

ΑΠ.: Αν μπορούσα να το διατυπώσω, ίσως να ήταν πιο εύκολα τα πράγματα για μένα.

ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;

ΑΠ.: Από ένα ταξίδι στο εξωτερικό μέχρι ένα ποντιακό γλέντι.

ΕΡ.: Η Καβάλα με τρεις λέξεις;

ΑΠ.: Πυρ, γυνή, θάλασσα.